| vaqt | |
|---|---|
| , | |
| O‘lchamliligi | T |
| O‘lchov birliklari | |
| SI | s |
| SGS | s |

Vaqt — fizik va ruhiy jarayonlarning kechish shakli, o‘zgarish imkoniyatining shartidir. U falsafa va fizikaning asosiy tushunchalaridan biri, barcha obyektlarning mavjud bo‘lish davomiyligini o‘lchash mezoni, jarayonlarda ularning holatlari va jarayonlarning o‘zi izchil almashinishining, o‘zgarish hamda rivojlanishning tavsifi, shuningdek, yagona koordinatalaridan bo‘lgan fazo-vaqt, u haqidagi tasavvurlar nisbiylik nazariyasida.
Falsafada vaqt — bu qaytmas oqim (faqat bir yo‘nalishda — o‘tmishdan, hozirgi zamon orqali kelajakka).
Metrologiyada — vaqt — fizik kattalik, Xalqaro kattaliklar tizimining yettita asosiy kattaligidan biri ( Xalqaro kattaliklar tizimi (ingl. International System of Quantities, fr. Système International de grandeurs, ISQ), vaqt o‘lchov birligi — «soniya» — yettita asosiy birlikdan biri bo‘lgan Xalqaro birliklar tizimida (SI) (fr. Le Système International d’Unités, SI, ingl. International System of Units, SI).
Tilshunoslikda (fe’l) zamoni, rus tilidagi terminologiyaga ko‘ra, fe’lning grammatik kategoriyalaridan biridir.
Qo‘llaniladigan belgilar
Vaqtni belgilash uchun odatda lotin alifbosining t — lot. tempus («vaqt») so‘zidan olingan yoki yunon alifbosidagi yunon alifbosining τ belgisi ishlatiladi. Matematik formulalarda ko‘pincha vaqt bo‘yicha differensiallash differensiallanuvchi o‘zgaruvchining ustiga nuqta qo‘yish orqali belgilanadi (masalan, Lagranj funksiyasi formulasida bunda — umumlashgan koordinatalar).
Vaqtning xususiyatlari
Vaqt o‘zining bir yo‘nalishliligi (qarang: Vaqt o‘qi), bir o‘lchamliligi va bir qator simmetriya.
xususiyatlariga ega. Fizik kattalik sifatidagi vaqt qandaydir sanoq sistemasidagidavriy jarayonlar orqali ham aniqlanadi. Bu sistemaning vaqt shkalasi notekis bo‘lishi mumkin (Yerning Quyosh atrofida aylanishi yoki inson pulsi kabi), shuningdek, tekisham bo‘lishi mumkin. Tekis etalon sanoq sistemasi «ta’rifga ko‘ra» tanlanadi; ilgari, masalan, u Quyosh tizimi (efemerid vaqtibilan bog‘langan, hozirgi vaqtda esa mahalliy miqyosda bunday etalon sifatida atom vaqti, soniya etaloni esa soniyaning — 9 192 631 770 ta nurlanish davriga teng bo‘lib, bu nurlanish tashqi o‘ta nozik energiya sathlari o‘rtasidagi o‘tishga mos keladi; gap seziy-133 atomining asosiy holati tashqi maydonlarta’sirida buzilmagan holat haqida bormoqda. Bu ta’rif ixtiyoriy emas, balki eksperimental fizikaning hozirgi rivojlanish bosqichida insoniyat foydalanishi mumkin bo‘lgan eng aniq davriy jarayonlarga asoslangan.
Vaqtning yo‘nalganligi
Aksariyat zamonaviy olimlar o‘tmish va kelajak o‘rtasidagi farq prinsipial ahamiyatga ega.
Stiven Xoking o‘zining «Vaqtning qisqacha tarixi» kitobida shunday yozadi:
Fan qonunlari vaqtning «oldinga» va «orqaga» yo‘nalishlari o‘rtasida farq qo‘ymaydi. Biroq kelajakni o‘tmishdan ajratib turadigan kamida uchta vaqt o‘qi mavjud. Bular — termodinamik vaqt o‘qi, ya’ni tartibsizlik ortib boradigan vaqt yo‘nalishi; psixologik vaqt o‘qi — biz kelajakni emas, o‘tmishni eslaydigan vaqt yo‘nalishi; kosmologik vaqt o‘qi — Koinot qisqarmaydigan, balki kengayadigan yo‘nalish. Men psixologik vaqt o‘qi amalda termodinamik vaqt o‘qiga teng ekanini ko‘rsatdim, demak, ularning ikkalasi ham bir xil yo‘nalgan bo‘lishi kerak.
O‘tmishning yagonaligi o‘tmish juda ishonarli deb hisoblanadi. Kelajakning turli «muqobil» variantlari mavjud yoki mavjud emasligi borasida olimlarning fikrlari turlicha.
Shuningdek, vaqtning kosmologik yo‘nalganligi haqidagi gipoteza ham mavjud. Unga ko‘ra, vaqtning «boshlanishi» — bu Katta portlash, vaqtning kechishi esa Koinotning kengayishiga.
Vaqtga bog‘liqlik
Butun dunyomizning holati vaqtga bog‘liq bo‘lgani uchun har qanday tizimning holati ham, odatda, vaqtga bog‘liq bo‘lishi mumkin. Biroq ayrim istisno holatlarda qandaydir kattalikning vaqtga bog‘liqligi shu qadar kichik bo‘ladiki, uni yuqori aniqlik bilan vaqtga bog‘liq emas deb hisoblash mumkin. Agar bunday kattaliklar biror tizim dinamikasini tavsiflasa, ular saqlanuvchi kattaliklaryoki harakat integrallarideb ataladi. Masalan, klassik mexanikada izolyatsiyalangan tizimning to‘liq energiyasi, to‘liq impulsi va to‘liq impuls momenti harakat integrallari.
hisoblanadi. Turli fizik hodisalarni uch guruhga ajratish mumkin:
- statsionar — asosiy xususiyatlari vaqt o‘tishi bilan o‘zgarmaydigan hodisalar. Fazaviy portret statsionar hodisada qo‘zg‘almas nuqta bilan ifodalanadi;
- nostatsionar — vaqtga bog‘liqligi prinsipial ahamiyatga ega bo‘lgan hodisalar. Nostatsionar hodisaning fazaviy portreti muayyan trayektoriya bo‘ylab harakatlanadigan nuqta bilan ifodalanadi. Ular, o‘z navbatida, quyidagilarga bo‘linadi:
- davriy — hodisada aniq davriylik kuzatilsa (fazaviy portret — yopiq egri chiziq);
- kvazidavriy — ular qat’iy ma’noda davriy bo‘lmasa-da, kichik miqyosda davriy hodisalardek ko‘rinsa (fazaviy portret — deyarli yopiq egri chiziq);
- xaotik — davriy bo‘lmagan hodisalar (fazaviy portret — ma’lum bir yuzani ozmi-ko‘pmi bir tekis qamrab oladigan ochiq egri chiziq, attraktor);
- kvazistatsionar — qat’iy aytganda, nostatsionar bo‘lgan, biroq evolyutsiyasining xarakterli vaqt miqyosi masalada ko‘rib chiqilayotgan vaqtlardan ancha katta bo‘lgan hodisalar.
Vaqt konsepsiyalari
Vaqt tushunchasini izohlab va tavsiflab beradigan yagona, umum e’tirof etilgan nazariyamavjud emas. Bu hodisani asoslash va tavsiflashga urinadigan ko‘plab nazariyalar ilgari surilgan (ular yanada umumiy nazariyalar va falsafiy ta’limotlarning bir qismi ham bo‘lishi mumkin).
Fanda qabul qilingan konsepsiyalar
Klassik fizika
Klassik fizikada vaqt — uzluksiz kattalik, aprior dunyo xususiyati bo‘lib, uni hech narsa belgilamaydi. Vaqtni o‘lchash uchun asos sifatida qandaydir, odatda davriy bo‘lgan hodisalar ketma-ketligi olinadi va u muayyan vaqt oralig‘ining etaloni deb tan olinadi. Soatlarning.
ishlash prinsipi shunga asoslangan. Davomiylik oqimi sifatida vaqt dunyodagi barcha jarayonlarning kechishini bir xilda belgilaydi. Dunyodagi barcha jarayonlar, murakkabligidan qat’i nazar, vaqtning kechishiga hech qanday ta’sir ko‘rsatmaydi. Shu sababli klassik fizikada vaqt absolyut deb ataladi.
Absolyut, haqiqiy matematik vaqt o‘z-o‘zicha va mohiyatiga ko‘ra, hech qanday tashqi narsaga munosabatda bo‘lmagan holda bir tekis kechadi; u davomiylik deb ham ataladi… Barcha harakatlar tezlashishi yoki sekinlashishi mumkin, ammo absolyut vaqtning oqimi o‘zgarmaydi.Isaak Nyuton
Absolyutlik matematik jihatdan Nyuton mexanikasi tenglamalarining Galiley almashtirishlariganisbatan invariantligi orqali ifodalanadi. O‘tmish, hozirgi zamon va kelajakdagi barcha vaqt lahzalari teng huquqli, vaqt bir jinslidir. Vaqtning kechishi dunyoning har bir joyida bir xil va o‘zgarmasdir. Har bir haqiqiy songa muayyan vaqt lahzasi mos qo‘yilishi mumkin va, aksincha, har bir vaqt lahzasiga haqiqiy son mos qo‘yilishi mumkin. Shunday qilib, vaqt kontinuumhosil qiladi. Yevklid fazosinuqtalarini arifmetizatsiya qilishga (har bir nuqtaga son mos qo‘yishga) o‘xshash tarzda, hozirgi zamondan o‘tmishga cheksiz orqaga va kelajakka cheksiz oldinga bo‘lgan barcha vaqt nuqtalarini arifmetizatsiya qilish mumkin. Vaqtni o‘lchash uchun faqat bitta sonkerak, ya’ni vaqt bir o‘lchamlidir. Vaqt oraliqlariga o‘zaro parallel vektorlarmos qo‘yish mumkin; ularni to‘g‘ri chiziq kesmalari kabi qo‘shish va ayirish mumkin. Vaqtning bir jinsliligi eng muhim oqibatlaridan biri — energiyaning saqlanish qonuni (Noeter teoremasi). Nyuton mexanikasi va Maksvell elektrodinamikasi tenglamalari vaqt ishorasini teskarisiga almashtirganda o‘z ko‘rinishini o‘zgartirmaydi. Ular vaqtni teskari aylantirishga nisbatan simmetrik (T-simmetriya).
Vaqt klassik mexanikada va elektrodinamikada — qaytuvchandir. Klassik mexanikada vaqt qaytuvchanligining matematik ifodasi shundan iboratki, klassik mexanika formulalarida vaqt operator orqali qatnashadi. .
Klassik fizikada vaqt va fazo tushunchalari o‘rtasidagi bog‘liqlik impuls va energiya xususiyatlarining o‘zaro aloqasi orqali namoyon bo‘ladi. Impulsning o‘zgarishi (uning saqlanishi fazoning simmetriya xususiyati — bir jinsliligi bilan bog‘liq) kuchning vaqtga oid tavsifi — uning impulsi bilan belgilanadi ; energiyaning o‘zgarishi esa (uning saqlanishi vaqtning shunga o‘xshash xususiyati bilan bog‘liq) kuchning fazoviy tavsifi — uning bajargan ishi bilan belgilanadi .
Termodinamika va statistik fizika
Termodinamikaning ikkinchi qonuniga, izolyatsiyalangan tizimda entropiya o‘zgarmas qoladi yoki ortadi (muvozanatsiz jarayonlarda). Biroq termodinamikada vaqt tushunchasi umuman ko‘rib chiqilmaydi va jarayonlarning kechish yo‘nalishi bilan vaqt oqimi yo‘nalishi o‘rtasidagi bog‘liqlik fizikaning ushbu sohasi doirasidan tashqarida qoladi.
Muvozanatsiz statistik mexanikada entropiyaning vaqt bilan bog‘liqligi yanada aniq ifodalanadi: vaqt o‘tishi bilan izolyatsiyalangan muvozanatsiz tizimning entropiyasi statistik muvozanatga erishguniga qadar ortib boradi. Ya’ni jarayonlarning kechish yo‘nalishi vaqt oqimi yo‘nalishiga mos keladi, deb qabul qilinadi.
Alohida hodisalar yoki obyektlarning emas, balki butun Koinotning kengayishi tezlashishi haqida turli taxminlar bildirilgan. Koinotning musbat tezlanish bilan kengayishi, bu Koinotning kengayishi bilan bir vaqtda alohida obyektlar hamda Koinotning o‘zi murakkablashib boradigan, «qizib borayotgan» Koinot haqidagi taxmin obyektiv voqelikka eng ko‘p mos keladi, degan xulosaga olib keladi.
Koinot kengayishining musbat tezlanishi va undagi obyektlarning murakkablashib borishi kuzatilishi muqarrar ravishda energiyaning doimiy oqimi mavjud, degan xulosaga olib keladi. O‘zaro bog‘liq ushbu jarayonlar ana shu oqimning ifodasidir. Demak, biz tashqi tomondan hodisalar ketma-ketligi sifatida qabul qiladigan, shuningdek, ichki sezgi sifatida his etadigan vaqt — Koinot hajmiga kelib tushadigan va uning barcha tarkibiy qismlari tomonidan o‘zlashtiriladigan energiya oqimidir.
Obyektlarning xususiy vaqti ushbu energiyaning o‘zlashtirilish tezligi hamda mumkin bo‘lgan miqdori turlicha bo‘lishi natijasida yuzaga keladi. Shu bilan vaqtning qaytmasligi, ya’ni «yarim o‘lchamliligi» va uning kechishi tezlashishi ham izohlanadi: Koinot hajmidagi energiya konsentratsiyasi muntazam ortib boradi. Bu holatda vaqt kechishining tezlashishi uchun Koinot hajmining uning o‘lchamlari kubiga mutanosib ravishda ortishi, energiya tarqalishi mumkin bo‘lgan sirt maydoni esa faqat o‘lchamlar kvadratiga mutanosib bo‘lishining o‘zi kifoya. Natijada nisbiy sirt maydoni va u orqali kelayotgan energiyaning tarqalish imkoniyati Koinot o‘lchamlari ortishi bilan mutanosib ravishda kamayadi. Bu esa obyektlar o‘zlashtirayotgan energiyaning tarqalish yo‘li bilan emas, balki yangi ichki bog‘lanish darajalarini hosil qilish orqali chiqariladigan ulushi ortishiga olib keladi.
Shunday qilib, vaqt — obyektlarning murakkablashishi va ortiqcha energiyani o‘z tuzilmasidan chiqarib yuborish imkoni bo‘lmaganda ularning yemirilishiga sabab bo‘ladigan fizik hodisadir. Vaqtning qaytmasligi va tezlashishi energiya konsentratsiyasining uzluksiz ortib borishi bilan bog‘liq.
Kvant fizikasi
Vaqtning roli termodinamikadagi kabi kvant mexanikasida: deyarli barcha kattaliklar kvantlangan bo‘lishiga qaramay, vaqt tashqi, kvantlanmagan parametr bo‘lib qolgan. Vaqt operatorini kiritish kvant mexanikasi asoslari bilan taqiqlanadi. Kvant mexanikasining asosiy tenglamalari vaqt ishorasiga nisbatan simmetriyaga ega bo‘lsa-da, vaqt qaytmasdir, chunki o‘lchash jarayonida kvant-mexanik obyekt klassik o‘lchash asbobibilan o‘zaro ta’sirlashadi. Kvant mexanikasida o‘lchash jarayoni vaqtga nisbatan simmetrik emas: o‘tmishga nisbatan u obyekt holati haqida ehtimollik ma’lumotini beradi; kelajakka nisbatan esa uning o‘zi yangi holatni yuzaga keltiradi.
Kvant mexanikasida vaqt va noaniqlik munosabati vaqt va energiya: Energiyaning saqlanish qonuni yopiq tizimda ikki marta o‘lchash orqali tekshirilishi mumkin; ular orasidagi vaqt oralig‘i , faqat miqdor tartibidagi aniqlik bilan .
Kvant soatlarining aniqligi termodinamikaning fundamental qonunlari bilan cheklangan. Vaqtni o‘lchash aniqligi qanchalik yuqori bo‘lsa, erkin energiyaning shunchalik katta qismi issiqlikka aylanadi, ya’ni entropiya tezroq ortadi. Bu effekt kvant fizikasi, termodinamika va vaqt o‘qi konsepsiyasi o‘rtasidagi bog‘liqlikni namoyon etadi.
Maxsus nisbiylik nazariyasi
Relyativistik fizikada (Maxsus nisbiylik nazariyasida, MNN) ikkita asosiy qoida postulat sifatida qabul qilinadi:
- vakuumdagi yorug‘lik tezligi bir-biriga nisbatan to‘g‘ri chiziq bo‘ylab va tekis harakatlanayotgan barcha koordinatalar sistemalarida bir xil;
- tabiat qonunlari bir-biriga nisbatan to‘g‘ri chiziq bo‘ylab va tekis harakatlanayotgan barcha koordinatalar sistemalarida bir xil.
MNN sababiyat haqidagi umumfalsafiy postulatdan ham foydalanadi: har qanday hodisa faqat undan keyin sodir bo‘ladigan hodisalarga ta’sir ko‘rsatishi mumkin, undan oldin sodir bo‘lgan hodisalarga esa ta’sir ko‘rsata olmaydi. MNN — fazo-vaqt intervalining fazo-vaqtdagi translatsiyalar guruhiga nisbatan invariantligi) hamda inersial sanoq sistemalarida fazo va vaqtning izotropligi (aylanishlar guruhiga nisbatan invariantligi) haqidagi tasdiqdir. Sababiyat postulati va yorug‘lik tezligining sanoq sistemasini tanlashga bog‘liq emasligidan har qanday signal tezligi yorug‘lik tezligidan oshmasligi kelib chiqadi. Bu postulatlardan shunday xulosa qilish mumkinki, bir vaqtda sodir bo‘ladigan hodisalar bir sanoq sistemasida bir vaqtda sodir bo‘lsa, birinchisiga nisbatan harakatlanayotgan boshqa sanoq sistemasida bir vaqtda sodir bo‘lmasligi mumkin. Demak, vaqtning kechishi sanoq sistemasining harakatiga bog‘liq. Matematik jihatdan bu bog‘liqlik Lorens almashtirishlariorqali ifodalanadi. Fazo va vaqt mustaqilligini yo‘qotib, yagona fazo-vaqt kontinuumining alohida tomonlari sifatida namoyon bo‘ladi (Minkovskiy fazosiUch o‘lchamli fazodagi absolyut vaqt va masofaning saqlanishi Galiley almashtirishlariostida kuzatiladi; ularning o‘rniga invariant intervaltushunchasi paydo bo‘ladi, u Lorens almashtirishlaridasaqlanadi. Barcha sanoq sistemalarida hodisalarning sabab-oqibat tartibi o‘zgarmaydi. Har bir moddiy nuqta o‘zining xususiy vaqtigaega bo‘lib, u, umuman olganda, boshqa moddiy nuqtalarning xususiy vaqtiga mos kelmaydi.
Fazo-vaqt to‘rt o‘lchamli, uzluksiz (dunyodagi barcha hodisalar to‘plami kontinuum quvvatiga ega) va bog‘langan (uni topologik jihatdan o‘zaro bog‘lanmagan ikki qismga, ya’ni birortasida ham ikkinchi qismga cheksiz yaqin element bo‘lmagan qismlarga ajratib bo‘lmaydi).
Elementar zarralar fizikasida vaqt qaytuvchandir , kuchsiz o‘zaro ta’sir, xususan, neytral -mezonlar va boshqa ayrim og‘ir zarralarning parchalanishi jarayonlaridan tashqari (CP-invariantlikning buzilishi va CPT-invariantlik).
Umumiy nisbiylik nazariyasi
Umumiy nisbiylik nazariyasi (UNN) gravitatsiya va inertsiya kuchlarining ekvivalentlik prinsipigatayangan holda Minkovskiyning to‘rt o‘lchamli fazo-vaqt tushunchasini holatiga umumlashtirdi: inersial bo‘lmagan sanoq sistemalari va tortishish maydonlari. Fazo-vaqtning metrik xususiyatlari har bir nuqtada tortishish maydoni ta’sirida turlicha bo‘ladi. Gravitatsiya maydonining to‘rt o‘lchamli fazo-vaqt xususiyatlariga ta’siri metrik tensoryordamida tavsiflanadi. Kuchsiz va doimiy gravitatsiya maydonining ikki nuqtasi orasidagi vaqtning nisbiy sekinlashishi gravitatsiya potensiallariayirmasining yorug‘lik tezligi kvadratiga bo‘linganiga teng (gravitatsion qizil siljish). Soat massiv jismga qanchalik yaqin bo‘lsa, vaqtni shunchalik sekin hisoblaydi; hodisalar gorizontida Shvarschild qora tuynugidaesa Shvarschild kuzatuvchisi nuqtayi nazaridan vaqtning kechishi butunlay to‘xtaydi. Bir sanoq sistemasida ma’lum, chekli davomiylikka ega bo‘lgan ikki hodisa orasidagi vaqt oralig‘i (masalan, qulayotgan obyektning o‘z soati bo‘yicha qora tuynukka tushish vaqti) boshqa sanoq sistemasida cheksiz bo‘lishi mumkin (masalan, uzoqdagi kuzatuvchi soati bo‘yicha qora tuynukka tushish vaqti).
Kvant maydon nazariyasi
Fazo, vaqt va materiya xususiyatlari o‘rtasidagi eng umumiy o‘zaro bog‘liqlik kvant maydon nazariyasida CPT teoremasiko‘rinishida ifodalanadi. Unga ko‘ra, kvant maydon nazariyasi tenglamalari quyidagi uchta almashtirish bir vaqtda qo‘llanganda o‘zgarmaydi: zaryad kon’yugatsiyasi C — barcha zarralarni ularga mos antizarralar bilan almashtirish; fazoviy inversiya P — barcha fazoviy koordinatalar ishoralarini qarama-qarshisiga almashtirish; vaqt yo‘nalishini teskari aylantirish T — vaqt ishorasini qarama-qarshisiga almashtirish.
CPT teoremasiga ko‘ra, tabiatda muayyan jarayon sodir bo‘lsa, xuddi shu ehtimollik bilan unga CPT bo‘yicha qo‘shma jarayon ham sodir bo‘lishi mumkin. Bunda zarralar tegishli antizarralar bilan almashtiriladi (C-almashtirish), ularning spinlari proyeksiyalari ishorasini o‘zgartiradi (P-almashtirish), jarayonning boshlang‘ich va oxirgi holatlari esa o‘rin almashadi (T-almashtirish).
Feynman diagrammalari usuli qo‘llanilganda antizarralar vaqt bo‘ylab orqaga tarqalayotgan zarralar sifatida qaraladi.
Sinergetika
Sinergetikavaqt o‘qi paradoksini (nima uchun qaytuvchan jarayonlar qaytmas hodisalarga olib keladi?) muvozanatsiz statistik mexanikadagi jarayonlarni o‘rganish asosida, ularga Puankare va Kolmogorov tomonidan asos solingan xaos nazariyasini qo‘llash orqali, alohida trayektoriyalarga (klassik mexanikaga) yoki to‘lqin funksiyalariga (kvant mexanikasiga) keltirib bo‘lmaydigan klassik yoki kvant xaotik tizimlarni ehtimollik asosida tavsiflash tushunchasini ilgari surdi. Bunda kompleks xos qiymatlarga ega bo‘lgan unitar bo‘lmagan almashtirishlardan foydalaniladi. Dinamika tenglamalarining bunday ifodasi vaqt simmetriyasining buzilishi va qaytmaslikni harakat tenglamalarining o‘zidayoq o‘z ichiga oladi. I. Prigojinshunday degan: «vaqt shunchaki harakatni tavsiflovchi geometrik parametr bo‘lib qolmaydi, balki qaytmaslik, hatto jarayonning „tarixi“ bilan bog‘liq haqiqiy ma’nosini kasb etadi».
Ayrim nazariyalarda «lahza» deb ataluvchi tushuncha, ya’ni xronon — eng kichik, elementar va bo‘linmas «kvant vaqt» (Plank vaqti» va taxminan 5,4⋅10−44 soniyaga teng).
Psixologiya
Psixologiyada vaqt subyektiv sezgi hisoblanadi va kuzatuvchiningholatiga bog‘liq. Chiziqli va doiraviy (siklik) vaqt farqlanadi.
Falsafiy konsepsiyalar
Vaqt tabiatining mohiyati haqida fikr yurita boshlagan ilk faylasuflardan biri Platonedi. Vaqt (yunoncha χρόνος) u o‘zining Timey risolasida vaqtni «abadiylikning harakatlanuvchi o‘xshashi» deb tavsiflaydi. Bu ezgulik mavjud bo‘lmagan, faqat unga intilish bor bo‘lgan nomukammal dinamik dunyoning xususiyatidir. Demak, vaqt to‘liqsizlik va nuqsonlilik holatini namoyon qiladi (vaqt hech qachon mavjud emas). Abadiylik (yunoncha αἰών), aksincha, xudolarning statik dunyosiga xos xususiyatdir. Aristotel vaqt haqidagi bu tushunchani rivojlantirib, uni «harakat o‘lchovi» deb ta’riflagan. Bu talqin uning «Fizika» asarida mustahkamlangan va vaqtni tabiiy-ilmiy nuqtayi nazardan tushunish uchun asos bo‘lgan.
Ilk o‘rta asrlarda Avgustin subyektiv vaqt konsepsiyasini rivojlantiradi. Bu konsepsiyada vaqt idroklarning almashinuvi bilan bog‘liq ruhiy hodisaga aylanadi (ruhning kengayishi — lot. distentio animi). Avgustin vaqtning uch qismini farqlaydi: hozirgi zamon, o‘tmish va kelajak. O‘tmish xotirada, kelajak esa kutishda (jumladan, qo‘rquv yoki umidda) mavjud. Avgustin vaqtning qaytmasligikabi jihatini ham ta’kidlaydi, chunki vaqt sodir bo‘layotgan voqealar bilan to‘lib boradi (vaqt o‘tib boradi). Inson ruhidan tashqari, vaqt insoniyat tarixida ham namoyon bo‘ladi va u yerda chiziqli xususiyatga ega.
Keyinchalik vaqtning har ikkala talqini parallel ravishda rivojlanadi. Vaqtning tabiiy-ilmiy talqinini Isaak Nyuton«absolyut vaqt» konsepsiyasini kiritish orqali chuqurlashtirdi. Bu vaqt mutlaqo bir tekis kechadi, uning na boshlanishi, na oxiri bor. Gotfrid Leybnits Avgustin qarashlariga ergashib, vaqtni monadaichidagi narsalarni mushohada qilish usuli deb biladi. Leybnitsdan keyin Immanuil Kantkeladi. Vaqtni «hodisalarni mushohada qilishning aprior shakli» deb ta’riflash unga tegishlidir. Biroq vaqtning tabiiy-ilmiy va subyektiv konsepsiyalari ikkalasi ham umumiy bir jihatga — holatlarning almashinishiga ega. Chunki hech narsa o‘zgarmasa, vaqt ham hech qanday tarzda namoyon bo‘lmaydi. A. Bergson shu munosabat bilan vaqt va narsalarning «alohida» mavjudligini inkor etib, «davomiylik»ning realligini ta’kidlaydi. Vaqt bizning tasavvurimizda davomiylik namoyon bo‘lishining shakllaridan biridir. Vaqtni anglash faqat intuitsiya orqali mumkin. A. Bergson shunday yozadi: «Zero, bizning davomiyligimiz bir-birini almashtiradigan lahzalardan iborat emas: aks holda faqat hozirgi zamon uzluksiz mavjud bo‘lar, o‘tmishning hozirgi zamonda davom etishi ham, evolyutsiya ham, konkret davomiylik ham bo‘lmas edi. Davomiylik — kelajakni o‘ziga singdiradigan va oldinga siljish davomida tobora kengayib boradigan o‘tmishning uzluksiz rivojlanishidir».
Shunga o‘xshash qarashlar bir-biridan ancha farq qiladigan falsafiy yo‘nalishlarda, masalan, dialektik materializmda (vaqt har qanday borliqning shakli sifatida) va fenomenologiyadarivojlantiriladi. Vaqt endi borliq bilan aynanlashtiriladi (masalan, Haydeggerning 1927-yilda yozilgan «Borliq va vaqt» asarida). Uning qarama-qarshisi endi abadiylik emas, balki yo‘qlikbo‘lib qoladi. Vaqtni ontologik jihatdan talqin qilish uni ekzistensial hodisa sifatida anglashga olib keladi.
Diniy-mifologik konsepsiyalar
Mifologiyada, asosan arxaik tasavvurlarda, vaqt mifologik («boshlang‘ich», muqaddas vaqt, «ibtidoiy vaqt», dunyoning paydo bo‘lish davri) va empirik (oddiy, real, tarixiy, «dunyoviy») vaqtga bo‘linadi. Mifologik davrda totemlar bilan bog‘liq ajdodlar, qabila ibtidoiy ajdodlari, demiurglar, madaniy qahramonlar hozirgi dunyoni: relyefni, osmon jismlarini, hayvonlar va o‘simliklarni, odamlarni, xo‘jalik yuritish hamda diniy-marosimiy ijtimoiy xulq-atvor namunalarini (paradigmalarini) va qoidalarini yaratgan. Bunday davr haqidagi tasavvurlar, eng avvalo, yaratilish miflarida — kosmogonik, antropogonik, etiologikmiflarda aks etgan. Mifologik vaqt keyinchalik sodir bo‘ladigan real empirik hodisalarning dastlabki sabablar sohasi sifatida tasavvur qilinadi. Tarixiy, dunyoviy vaqtda yuz bergan o‘zgarishlar (ijtimoiy munosabatlar va institutlarning shakllanishi, texnika hamda madaniyat taraqqiyotidagi evolyutsiya) mifologik vaqtga ko‘chiriladi va bir martalik yaratilish aktlariga keltirib bog‘lanadi.
Hinduizmda Maxakala xudosi mavjud (sanskrit tilidan tarjima qilinganda «Buyuk vaqt» degan ma’noni anglatadi). Dastlab u Shivaxudosining ikki qiyofasidan biri bo‘lgan. Hindu kosmogoniyasiga ko‘ra, alohida qudratga yoki Shivaning bir shakliga ega bo‘lgan Vaqt (Kala), unda[manba ko‘rsatilmagan, 4116 kun]koinot yaratiladi va u dahshatli alangaga aylanib, qiyomatda uni yo‘q qiladi. Biroq «Vaqt olovi» (kala-agni) so‘ngach, Vaqt «o‘z-o‘zini yutadi» va Maxakalaga — mutlaq «Vaqt ustidan hukmron Vaqt», Abadiylikka aylanadi. Bu koinot mavjud bo‘lmaydigan davrning boshlanishiga to‘g‘ri keladi (Pralaya» tushunchasiga borib taqaladi. Bu qarash «Atxarvaveda»ga (miloddan avvalgi I ming yillik o‘rtalariga) borib taqalishi mumkin.
Vaqt fizikasi bo‘yicha hal etilmagan muammolar
- Vaqt nima uchun umuman oqadi ?
- Nima uchun vaqt doimo bir yo‘nalishda oqadi?
- Vaqt kvantlari mavjudmi??
- Nima uchun vaqt bir o‘lchamli?
- Ayrim yechimlarda Eynshteyn tenglamalarining tarkibida yopiq vaqtga o‘xshash chiziqlaruchraydi. Ehtimol, bu umumiy nisbiylik nazariyasida vaqtning geometrik tavsifi to‘liq emasligi va umumiy nisbiylik nazariyasini vaqtning tartib munosabati sifatidagi xususiyatlarini belgilovchi topologik aksiomalar bilan to‘ldirish zarurligidan dalolat beradi.
Vaqtni hisoblash
Klassik fizikada ham, relyativistik fizikada ham vaqtni hisoblash uchun fazo-vaqtning vaqtga oid koordinatasidan foydalaniladi (relyativistik holatda fazoviy koordinatalardan ham foydalaniladi). An’anaga ko‘ra, «+» ishorasi kelajakniifodalash uchun, «−» ishorasi esa o‘tmishniifodalash uchun ishlatiladi. Biroq klassik va relyativistik holatlarda vaqt koordinatasining ma’nosi turlicha (qarang: Vaqt o‘qi).
Vaqtni o‘lchash tarixi


Vaqtni o‘lchashning dastlabki vositasi soyabo‘lgan. U tik qilib o‘rnatilgan tayoqning yerga tushirgan soyasi edi. Tush paytiga yaqin soya asta-sekin qisqaradi, so‘ng quyosh botguncha yana uzayadi. Keyinchalik shu prinsip asosida dastlab gnomon, undan keyin esa quyosh soatlariyaratildi. Ular g‘arbdan sharqqa siljiydigan soya orqali vaqtni ko‘rsatardi. Biroq quyosh soatlarining kamchiligi shundaki, bulutli havoda va tunda ulardan foydalanib bo‘lmaydi. Shu sababli qadimda quyosh soatlaridan tashqari suv soatlari (klepsidralar) va qum soatlari.
Mexanik soatlar Yevropada O‘rta asrlarda paydo bo‘lganpaydo bo‘lgan. XVII asrda mayatniklisoatlar ixtiro qilindi va bu ularning aniqligini oshirdi.
Yagona vaqt mintaqalaritizimi paydo bo‘lguniga qadar har bir aholi punkti o‘z mahalliy quyosh vaqtibo‘yicha yashagan. XIX asrda temiryo‘llarning paydo bo‘lishi vaqtni birxillashtirishni talab qildi. 1884-yilda Vashington konferensiyasida jahon vaqti uchun boshlang‘ich nuqta sifatida Grinvichning bosh meridiani.
tanlandi. Biroq vaqtni amalda birxillashtirish katta muammo bo‘lgan. Masalan, Londonda Belvilllar oilasi «vaqt sotish» bilan shug‘ullangan. Bu biznesning mohiyati har kuni o‘z soatlarini Grinvich observatoriyasisoatlari bilan solishtirish, so‘ng ushbu xizmatga obuna bo‘lgan mijozlarning soatlarini aniq vaqtga moslab berishdan iborat edi.
Radioning paydo bo‘lishi aniq vaqt haqidagi xabarlarni tarqatish usulini takomillashtirish imkonini berdi. Bu, ayniqsa, navigatsiya maqsadlari uchun ( uzunliknianiqlashda) muhim edi. Navigatsiya uchun dastlabki vaqt radio signallarini 1904-yil kuzida AQSH harbiy-dengiz kuchlariradioxizmati uzata boshladi. Dengizdagi kemalar o‘z xronometrlarini shu signallar bo‘yicha sozlash imkoniga ega bo‘ldi. Rossiyada efir orqali muntazam aniq vaqt signallarini SSSR Fanlar akademiyasining Bosh astronomiya observatoriyasidan Pulkovoda 1-dekabr 1920-yildan boshlab «Novaya Gollandiya».
XX asrning ikkinchi yarmida yagona vaqt tizimlarikeng tarqaldi. Ular birlamchi (boshqaruvchi) va ikkilamchi (boshqariladigan) soatlardan iborat bo‘lib, ularga ulangan barcha ikkilamchi soatlarda yagona aniq vaqtni o‘rnatish imkonini beradi. Bunday tizimlar metroda, vokzallarda, ofis binolarida va sanoat korxonalarida qo‘llanadi.
Qadim zamonlardan beri aniq vaqt astronomik kuzatuvlar orqali aniqlangan. Biroq XX asrda ilm-fan taraqqiyoti texnik vositalar yordamida vaqtni astronomik kuzatuvlardagidan ham aniqroq o‘lchash imkonini berdi. 1964-yilda Xalqaro o‘lchovlar va tarozilar qo‘mitasi vaqt etaloni sifatida seziy atom soatlariniqabul qildi. Endilikda radio orqali uzatiladigan aniq vaqt signallari «atom vaqtiga» mos keladi. Yerning sutkalik aylanishi muntazam emas (qarang: ΔT) va doimiy ravishda sekinlashib bormoqda. Shu sababli atom soatlari ancha barqaror vaqt bazasi hisoblanadi. Ularga asoslangan UTC standarti astronomik Grinvich bo‘yicha o‘rtacha vaqtdandeyarli million marta aniqroq. Biroq atom soatlari malakali xizmat ko‘rsatishni talab qiladigan ancha murakkab va qimmat qurilmadir. Shu sababli foydalanuvchilar uzoqdagi etalonlar xizmatidan foydalanishga majbur. Internetning keng tarqalishi turli jarayonlar ishini serverlarda va mijoz dasturlaridasinxronlashtirishni talab qildi. Buning uchun vaqtni belgilashning tarmoq protokoli NTPprotokoli. U sinxronlashtiriladigan radio soatlar kabi ierarxik taqsimlangan birlamchi etalonlar bilan ishlash imkoniyatlarini nazarda tutadi.
Astronomiya, navigatsiya va ijtimoiy hayotda vaqt
Vaqt astronomiyada va navigatsiyada Yer sharining sutkalik aylanishi bilan bog‘liq. Vaqtni hisoblashda bir nechta tushunchadan foydalaniladi.
- Haqiqiy mahalliy quyosh vaqti (local apparent solar time) — tush payti Quyoshning mahalliy meridiandan o‘tishiga (sutkalik harakatidagi eng yuqori nuqtaga) qarab belgilanadi. Asosan navigatsiya va astronomiya masalalarida ishlatiladi. Quyosh soatlari ko‘rsatadigan vaqt shu hisoblanadi.
- O‘rtacha mahalliy quyosh vaqti (local mean solar time) — yil davomida Quyosh biroz notekis harakatlanadi (farq ±15 daqiqa), shu sababli o‘rtacha hisobda quyosh vaqtiga mos keladigan, bir tekis kechuvchi shartli vaqt joriy etiladi. Bu vaqt har bir geografik uzunlik uchun alohida bo‘ladi.
- Jahon vaqti (Grinvich vaqti, GMT) — boshlang‘ich meridiandagi (Grinvich yaqinidan o‘tuvchi) o‘rtacha quyosh vaqti. Aniqlashtirilgan jahon vaqti atom soatlari yordamida hisoblanadi va UTC (ingl. Universal Time Coordinated, Muvofiqlashtirilgan jahon vaqti) deb ataladi. Bu vaqt butun Yer sharida bir xil deb qabul qilingan. Astronomiya, navigatsiya, kosmonavtika va boshqa sohalarda qo‘llanadi.
- Yulduz vaqti — bahorgi tengkunlik nuqtasining yuqori kulminatsiyasiga qarab belgilanadi. Astronomiya va navigatsiyada qo‘llanadi.
- Astronomik vaqt — yuqorida sanab o‘tilgan barcha vaqt turlarining umumiy nomi.
- Mintaqaviy vaqt — har bir aholi punktida o‘z mahalliy quyosh vaqtiga ega bo‘lish noqulayligi sababli Yer shari 24 ta vaqt mintaqasigabo‘lingan. Har bir mintaqa ichida vaqt bir xil hisoblanadi, qo‘shni vaqt mintaqasiga o‘tilganda esa aynan 1 soatga o‘zgaradi.
- Dekret vaqti — vaqtni hisoblash tartibi: «mintaqaviy vaqt ustiga bir soat qo‘shish». 1930-yilda SSSRning butun hududida soat millari 1 soat oldinga surilgan. Masalan, Moskva rasman ikkinchi vaqt mintaqasida joylashgan bo‘lsa-da, Grinvich vaqtidan +3 soat farq qiladigan vaqtni qo‘llay boshladi. Ko‘p yillar davomida dekret vaqti SSSR va Rossiyada asosiy fuqarolik vaqti bo‘lib xizmat qilgan.
- Yozgi vaqt (daylight saving time, summer time) — mavsumiy ravishda soat millarini bahorda 1 soat oldinga, kuzda esa 1 soat orqaga surish.
- Mahalliy vaqt (standard time, local standard time) — tegishli hudud joylashgan vaqt mintaqasiningvaqti. Bu tushuncha Rossiyada 2011-yilda federal qonun bilan « mintaqaviy vaqt » va « dekret vaqti» tushunchalari o‘rniga joriy qilingan..
Vaqt o‘lchov birliklari
| Nomi | Davomiyligi | Izoh / Misol |
|---|---|---|
| Gigayil | 1 000 000 000 yil | Quyosh va Yerning yoshi taxminan 4,5 gig yilga, ya’ni 4,5 milliard yilga teng. |
| Mingyillik (millennium) | 1000 yil | Davomiyligi: O‘rta asrlar davri — taxminan 1 mingyillik. |
| Asr, yuz yillik | 100 yil | |
| Indikt | 15 yil | |
| O‘n yillik | 10 yil | |
| Yil | ≈ 365,2425 sutka | Yerning Quyosh atrofida bir marta aylanishi |
| Chorak | 3 oy — 1/4 yil | |
| Oy | ≈ 3 dekada | 28 kundan 31 kungacha, biroq ko‘pincha 30 sutka deb olinadi. |
| Dekada | 10 sutka | Ilgari quyidagi taqvimlarda ishlatilgan: yapon,, qadimgi yunon va fransuz respublikachilik taqvimlarida |
| Hafta | 7 sutka | |
| Olti kunlik davr | 6 sutka | |
| Besh kunlik davr | 5 sutka | |
| Sutka | ≈ yilning 1/365,2425 qismi | Yerning o‘z o‘qi atrofida bir marta aylanishi |
| Soat | 1/24 sutkaning | |
| Daqiqa | 1/60 soatning | |
| Soniya | 1/60 daqiqaning | |
| Tertsiya | 1/60 soniyaning | |
| Santisoniya | 10−2 soniyaning | |
| Millisoniya | 10−3 soniyaning | O‘qning qisqa masofadagi harakati |
| Mikrosoniya | 10−6 soniyaning | Tomchi uzilayotganda bo‘yinchaning xatti-harakati |
| Nanosekund | 10−9 soniyaning | Kristall sirti bo‘ylab vakansiyalarning diffuziyasi |
| Pikosekund | 10−12 soniyaning | Kristall panjarasining tebranishlari, kimyoviy bog‘larning hosil bo‘lishi va uzilishi |
| Femtosekund | 10−15 soniyaning | Atomlarning tebranishlari, yorug‘lik to‘lqinidagi elektromagnit maydonlar |
| Attosekund | 10−18 soniyaning | Rentgen diapazonidagi elektromagnit tebranishlar davri, ko‘p elektronli atomlarning ichki qobiq elektronlari dinamikasi |
| Zeptosekund | 10−21 soniyaning | Yadro reaksiyalari dinamikasi |
| Yoktosekund | 10−24 soniyaning | Beqaror elementar zarralarning tug‘ilishi va parchalanishi |
Geologiyada
- Eon (qadimgi yunoncha αἰών «asr, davr») geologiyada — geologik tarixdagi, eonotemashakllangan vaqt oralig‘i; u bir nechta erani.
- Era — geoxronologik shkalaningbir qismi, eonningquyi oralig‘i. Masalan, Kaynozoy (kaynozoy erasi). Geologik eralarning aksariyati geologik davrlar.
- Epoxa — geoxronologik shkalaning bir qismi, geologik davrningtarkibiy qismi bo‘lib, geologik asrlargabo‘linadi. Stratigrafiyada u geologik bo‘limga mos keladi. Ya’ni geologik epoxa — Yerning paleontologik va geologik tarixidagi shunday vaqt oralig‘iki, bu davrda tegishli geologik bo‘limni tashkil etuvchi tog‘ jinslari qatlami yotqizilgan yoki hosil bo‘lgan.
- Davr — geoxronologik shkalaningbir qismi, geologik eraning.
- Asr — stratigrafik bo‘linmabo‘lib, umumiy stratigrafik shkalaning geologik bo‘limgabo‘ysunuvchi birligidir. U stratigrafik zonalarga bo‘linadi. Bir tog‘ jinslaridavomida hosil bo‘lgan va bitta geologik asrga to‘g‘ri keladigan, Yerninggeologik rivojlanishining muayyan bosqichini ifodalovchi tog‘ jinslari qatlamini birlashtiradi. U o‘ziga xos va faqat shu davrga xos urug‘lar, kenja urug‘lar hamda turlar guruhlari bilan tavsiflanadi.
- Stratigrafiya ( lot. stratum — «to‘shama, qatlam» va qadimgi yunoncha γράφω• (gráfo— «yozaman, chizaman, tasvirlayman») — fan, geologiyaningcho‘kindi tog‘ jinslariningnisbiy geologik yoshini aniqlash, tog‘ jinslari qatlamlarini qismlarga ajratish va turli geologik hosilalarni o‘zaro taqqoslash bilan shug‘ullanuvchi bo‘limidir. Stratigrafiya uchun ma’lumotlarning asosiy manbalaridan biri — paleontologik aniqlashlardir. Arxeologiyada stratigrafiya deganda madaniy qatlamlarning bir-biriga va ularning ustini qoplagan tabiiy jinslarga nisbatan o‘zaro joylashuvi tushuniladi. Bu joylashuvni aniqlash topilmalarni sanalash uchun nihoyatda muhim (stratigrafik sanalash usuli, planigrafiya).
Tarixda
- Epoxa ( Uyg‘onish davri, Turg‘unlik davri)
- Era
- Davr
- Asr
Musiqada
Musiqada takt davomiyligi bilan vaqtning mutlaq o‘lchov birliklari o‘rtasida aniq muvofiqlikni belgilash uchun metronom urishlari chastotasidan foydalanish mumkin. U odatda BPM (ingl. beats per minute — «bir daqiqadagi urishlar»).
- Beat[ahamiyatlimi?] — 1/1000 sutkaning, ya’ni taxminan 1 daqiqa 26 soniyaning bir qismidir. Bu kattalik barcha vaqt mintaqalari uchun yagona sutka vaqtini ko‘rsatishda foydalanish maqsadida Swatch kompaniyasi tomonidan 1998-yilda yangi xronometrlar turkumining reklama kampaniyasi doirasida taklif qilingan. Uning nomi ingl. beat — «urish, taktni va vaqtni belgilash» so‘zidan kelib chiqqan (uni bit, ingl. bit).
- Kalpa — « Braxmaningkuni» bo‘lib, 4,32 milliard yil davom etadi va 1000 maha-yugadan (har biri 4 yugadan iborat davrlardan) tashkil topadi.
Vaqt miqdor jihatdan muayyan sonlar bilan tavsiflanadi. Miqdoriy ma’nodagi vaqt oralig‘i deganda ko‘rib chiqilayotgan vaqt lahzalaridagi soat ko‘rsatkichlari ayirmasi tushuniladi. Soat vazifasini vaqtni o‘lchash uchun xizmat qiladigan davriy jarayon sodir bo‘ladigan har qanday jism yoki jismlar tizimi bajarishi mumkin.
Etalonlar
- Vaqt, chastota birliklari va milliy vaqt shkalasining GET 1-98 davlat birlamchi etaloni — VNIIFTRI.
- Davlat chastota va vaqt etalonining VET 1-5 nusxa-etaloni (VNIIFTRI Sharqiy Sibir filialida, Irkutsk shahrida joylashgan).
- Vaqt va chastota birligining VET 1-10-82 ikkilamchi etaloni — SNIIM da joylashgan (Novosibirsk).
- Xalqaro etalonlar.
Joriy vaqtni hisoblash vositalari (mustaqil)
- Taqvim (bosma nashr) (kunlik/yillik hisob).
- Soat.
- Chastota etaloni.
Vaqt oraliqlarini qayta hosil qilish vositalari
- Taymer.
- Qum soati.
- Metronom.
- Kalibrlangan kechikish liniyasi.
Vaqt oraliqlarini o‘lchash vositalari
Vaqtni o‘lchash uchun turli xil kalibrlangan asboblardanfoydalaniladi. Ularning tarkibiga vaqt oraliqlarini qayta hosil qilish vositasi — barqaror impulslar generatori (mayatnik, kvarsli yoki boshqa generator) kiradi:
- Sekundomer
- Elektron hisoblagichli chastota o‘lchagich (vaqt oraliqlarini o‘lchash bloki bilan)
- Ossillograf
Joriy vaqtni markazlashgan holda aniqlash usullari
- Telefon orqali aniq vaqt xizmati.
- yordamida; aniq vaqtning audio yoki vizual signallarini uzatuvchi televizion yoki radio dasturlar orqali.
- Aniq vaqt signallarini qabul qilgich orqali, maxsus radiostansiyalar uzatadigan signallardan foydalanib (masalan, RWM, DCF77).
- Kompyuter orqali Internet va mahalliy tarmoqlardagi maxsus tarmoq xizmatlari yordamida (masalan, NTP).
- Vaqtni aniqlash uchun foydalaniladigan texnik vosita — GPS.
Kashfiyotlar va ixtirolar
- Olovning kashf etilishi. Olov insonning ilk vositasi bo‘lgan; uni saqlab turish jarayonida inson vaqt o‘tishini kuzatishga majbur bo‘lgan.
- Taxminan miloddan avvalgi 1500-yilda quyosh soatlari. Qadimgi Misrda.
- Taxminan 800-yilda suv soatlari Arab Sharqi mamlakatlarida qayta ixtiro qilingan.
- Taxminan 1500-yil. Ixtiro qilindi: cho‘ntak (prujinali) soatlar. — Piter Xenlayn, , Germaniya..
- 1656-yilda. Ixtiro qilindi: mayatnikli soatlar[ingl.] (— Xristian Gyuygens, , Niderlandiya.).
- 1686-yilda. Nashr etildi: «Tabiiy falsafaning matematik asoslari» » — I. Nyutontomonidan yozilgan asarda mutlaq vaqt haqidagi ta’limot Nyuton mexanikasida bayon qilingan..
- 1865-yilda. Kashf etildi termodinamikaning ikkinchi qonuni R. Klauzius tomonidankashf etildi. Tabiatda sodir bo‘ladigan barcha o‘z-o‘zidan kechuvchi jarayonlarda vaqtga nisbatan fundamental asimmetriya mavjudligi aniqlandi.
- 1905-yilda. Asosiy qoidalari shakllantirildi: maxsus nisbiylik nazariyasi.
- 1916-yilda. Asosiy qoidalari shakllantirildi: umumiy nisbiylik nazariyasi.
- 1918-yilda. Energiyaning saqlanish qonuni vaqtning bir jinsliligi natijasi ekanligi aniqlandi (Noeter teoremasi).
- 1927-yilda. Kvant-mexanik noaniqlik prinsipi energiya va vaqt uchun shakllantirildi.
- 1946-yilda. Ishlab chiqildi: radiokarbon usuli arxeologiyada organik kelib chiqishga ega qazilma qoldiqlarning yoshini aniqlash uchun ishlab chiqildi. Uillard Frenk Libbi, AQSH. Kimyo bo‘yicha Nobel mukofoti 1960-yil.
- 1949-yilda. Nazariy jihatdan mavjud bo‘lishi mumkinligi ko‘rsatildi: yopiq vaqtga o‘xshash chiziqlarning.
- 1954-yilda. Isbotlandi: CPT teoremasi.
- 1960-yilda. O‘tkazildi: Paund va Rebka tajribasi Yerning tortishish maydoni vaqtning kechishiga qanday ta’sir qilishini o‘lchash uchun o‘tkazildi.
- 1964-yilda. CP-invariantlikning va T-invariantlikning buzilishi K0 mezonining parchalanishi jarayonida aniqlandi. Fizika bo‘yicha Nobel mukofoti 1980-yil.
- 1970-yilda. Raqamli qo‘l soatlariixtiro qilindi. Jon M. Berje, AQSH.
Insonlarda vaqtni idrok etish
Insonda vaqtni idrok etishning eng sodda shakli — o‘zining «biologik soatlarini» his qilishdir. Masalan, odamlarni xronotiplarga — «boyqushlar» va «to‘rg‘aylar»ga ajratish ularning eng maqbul fiziologik va ruhiy uyg‘oqlik holati sutkalik sikl bilan qanchalik mos kelishiga bog‘liq.
Biroq insonning vaqtni individual baholashi turlicha bo‘lishi mumkin. Yoqimli bo‘lgan faoliyat davomiyligini baholashda odamlar vaqt oralig‘ini oshirib ko‘rsatishga, yoqimsiz faoliyatda esa uni kamaytirib baholashga moyil.
Yosh o‘tishi bilan odamlarga vaqt tezroq o‘tayotgandek tuyuladi. Buning eng keng tarqalgan izohi shuki, bola uchun aksariyat taassurotlar yangi bo‘ladi, kattalarda esa bu taassurotlar hayot davomida bir necha bor takrorlangan. Boshqa bir izohga ko‘ra, yosh o‘tishi bilan miyada neyrotransmitterlar tarkibi o‘zgaradi, natijada inson muayyan vaqt oralig‘ining davomiyligini kamroq baholay boshlaydi.
Tabiatdagi jarayonlarning davomiyligi
| Jarayon | Davomiyligi, soniya | Davomiyligi, yil |
|---|---|---|
| Quyosh va Yerning yoshi | ||
| Yerda hayot mavjud bo‘lgan davrning yoshi | ||
| Toshko‘mirning yoshi | ||
| Quyoshning Galaktika markazi atrofida aylanish davri | ||
| Dinozavrlar qirilib ketganidan keyin o‘tgan vaqt | ||
| Inson tur sifatida mavjud bo‘lgan davr | ||
| Yer yuzidagi oxirgi muzlik davri tugaganidan keyin o‘tgan vaqt | ||
| Insonning o‘rtacha umr davomiyligi | ||
| Yerning Quyosh atrofida aylanish davri (yil) | ||
| Yerning o‘z o‘qi atrofida aylanish davri (sutka) | ||
| Yorug‘lik Quyoshdan Yergacha bo‘lgan masofani bosib o‘tishi uchun ketadigan vaqt | ||
| Inson yuragining ketma-ket ikki urishi orasidagi vaqt oralig‘i | ||
| Inson ko‘zi alohida-alohida idrok eta oladigan hodisalar orasidagi eng kichik vaqt oralig‘i | ||
| Kolibrining qanotini bir marta qoqish vaqti | ||
| Atom yorug‘lik chiqaradigan vaqt | ||
| Vodorod atomida elektronning proton atrofida bir marta aylanish vaqti | ||
| Qisqa umr ko‘ruvchi elementar zarralarning yashash vaqti | ||
| Koinot shakllanishining boshlang‘ich davridagi jarayonlar (Katta portlashdan keyingi vaqt) | ||
| Kvarklar konfinementi | ||
| Inflyatsiya bosqichining yakunlanishi | ||
| Klassik fazo-vaqt shakllanishining yakunlanishi |
Adabiyot
- Бом Дэвид. Специальная теория относительности. — М.: Мир, 1967. — 285 с.
- Бурдун Г. Д., Базакуца В. А. Единицы физических величин. — Харьков: Вища школа, 1984.
- Время // Энциклопедический словарь юного физика / В. А. Чуянов (сост.). — М.: Педагогика, 1984. — С. 43—44. — 352 с.
- Громов М. Н. Время и его восприятие в Древней Руси // Древняя Русь. Вопросы медиевистики. 2009. № 2 (36). С. 7-17.
- Время, системы измерения // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
- Завельский Ф. С. Время и его измерение. От биллионных долей секунды до миллиардов лет. — М.: Наука, 1977. — 288 с. — 70 000 экз.
- Знаки времени в славянской культуре: от барокко до авангарда. М.: Институт славяноведения РАН, 2009.
- Время / Кобзев А. И. (Время в китайской культуре), Лысенко В. Г. (Время в индийской философии), Гайденко П. П. (Время в философии Нового времени) // Восьмеричный путь — Германцы. — М. : Большая российская энциклопедия, 2006. — С. 26—29. — (Большая российская энциклопедия : [в 35 т.] / гл. ред. Ю. С. Осипов ; 2004—2017, т. 6). — ISBN 5-85270-335-4.
- Кауфман У. Космические рубежи теории относительности. — М.: Мир, 1981. — 352 с.
- Маслов А. А. Представление о времени в Китае // Маслов А. А. Китай: колокольца в пыли. Странствия мага и интеллектуала. — М.: Алетейя, 2003. — С. 9−15.
- Мостепаненко А. М., Мостепаненко М.В. Четырехмерность пространства и времени. — Л.: Наука, 1966. — 189 с.
- Матяш Т. П. (ред.). Философия науки. — Ростов-на-Дону: Феникс, 2007. — 441 с.
- Неванлинна Р. Пространство, время и относительность. — М.: Мир, 1966. — 229 с.
- Пригожин И., Стенгерс И. Время, хаос, квант. К решению парадокса времени. — М.: Едиториал УРСС, 2003. — 240 с. — ISBN 5-354-00268-0.
- Пригожин И. От существующего к возникающему. Время и сложность в физических науках. — М.: КомКнига, 2006. — 296 с. — ISBN 5-484-00313-X.
- Райхенбах Х. Философия пространства и времени. — М.: Прогресс, 1985. — 344 с.
- Райхенбах Х. Направление времени. — М.: Едиториал УРСС, 2003. — 360 с. — ISBN 5-354-00275-3.
- Ли Смолин. Атомы пространства и времени, «В мире науки», апрель 2004.
- Яворский Б. М., Детлаф А. А. Справочник по физике. — М.: Наука, 1981.
- Стритер Р., Вайтман А. С. PCT, спин и статистика и всё такое. — М.: Наука, 1966. — 251 с.
- Хапаева Д. Время собственное (Время в культуре XX—XXI вв.) // Хапаева Д. Герцоги республики в эпоху переводов: Гуманитарные науки и революция понятий. — М.: Новое литературное обозрение, 2005. — С. 204−215.
- Чернин А. Д. Физика времени. — М.: Наука, 1987. — 224 с.
- Черняков А. Г. Онтология времени. Бытие и время в философии Аристотеля, Гуссерля и Хайдеггера. СПб.: Высшая религиозно-философская школа, 2001. — 460 с.
- Шполянский В. А. Хронометрия. — М.: Машиностроение, 1974.
- Ярская-Смирнова В. Н. Истоки концептуализации времени в древнегреческой философии и современные направления анализа времени // Тр. Тбилис. ун-та. — Тбилиси, 1989. — Т. 292.
- Masreliez C. Johan; The Progression of Time — How expanding space and time forms and powers the universe (Прогрессия Времени: Как расширение пространства и времени формирует космическое пространство и приводит в движение Вселенную.), Amazon, Createspace Печать по требованию, 340 c. (2012). ISBN 1-4565-7434-5.
- Whitrow G. J. Time in history: views of time from prehistory to the present day (англ.). — Oxford University Press, 1989. — 217 p. — ISBN 9780192852113.
- Уитроу, Джон. Естественная философия времени. — М.: Едиториал УРСС, 2003. — 400 с. — ISBN 5-354-00247-8.
- Мюллер Ричард А. Сейчас. Физика времени. — М.: Манн, Иванов и Фербер, 2017. — 368 с. — ISBN 978-5-00100-574-2.
- Рудольф Баландин. Подлинная история времени. — М.: Эксмо, 2009. — 288 с. — (Никола Тесла и магия науки). — ISBN 978-5-699-38710-6.