Muvozanatsiz termodinamika

Termodinamika bo‘limlari

Muvozanatsiz termodinamika — termodinamikaning bir bo‘limi bo‘lib, tizimlarning termodinamik muvozanatdan tashqaridagi holatini va qaytmas jarayonlarni o‘rganadi. Ushbu bilim sohasining vujudga kelishi, asosan, tabiatda uchraydigan tizimlarning aksariyati termodinamik muvozanatdan uzoq holatda bo‘lishi bilan bog‘liq.

Tarix

Yangi nazariyani yaratish zarurati XX asrning birinchi yarmida yuzaga keldi. Bu yo‘nalishning kashshofi Lars Onsager, 1931 yilda muvozanatsiz termodinamikaga bag‘ishlangan ikkita ilmiy ishini e’lon qildi. Keyinchalik muvozanatsiz termodinamikaning rivojlanishiga katta hissa qo‘shgan olimlar orasida Ekart, Mayksner va Rayk, D. N. Zubarev, Prigojin, De Groot va Mazur, K. P. Gurov va boshqalar bor. Muvozanatsiz tizimlar nazariyasi hozirgi kunda ham faol rivojlanmoqda.

Muvozanatsiz termodinamikaning klassik bayoni

Asosiy qoidalar

Klassik muvozanatsiz termodinamika lokal muvozanat haqidagi asosiy farazga asoslanadi (I. R. Prigojin, 1945). Lokal muvozanat konsepsiyasiga ko‘ra, muvozanatdagi termodinamik munosabatlar elementar hajmda aniqlangan termodinamik o‘zgaruvchilar uchun ham o‘rinli bo‘ladi, ya’ni ko‘rib chiqilayotgan tizimni xayolan fazoda ko‘plab elementar kataklarga ajratish mumkin. Bu kataklar makroskopik tizimlar sifatida qarash uchun yetarlicha katta, biroq har birining holati muvozanat holatiga yaqin bo‘lishi uchun yetarlicha kichik bo‘ladi. Ushbu faraz juda keng fizik tizimlar sinfi uchun o‘rinli bo‘lib, klassik muvozanatsiz termodinamika bayonining muvaffaqiyatini belgilaydi.

Lokal muvozanat konsepsiyasiga ko‘ra, barcha ekstensiv o‘zgaruvchilar (entropiya, ichki energiya, massa ulushi komponentining k) o‘z zichliklari bilan almashtiriladi:

s=s(𝐱,t),u=u(𝐱,t),ck=ck(𝐱,t).

Shu bilan birga, barcha intensiv o‘zgaruvchilar, masalan, harorat, bosim va kimyoviy potensial tegishli koordinata va vaqt funksiyalari bilan almashtirilishi kerak:

T=T(𝐱,t),p=p(𝐱,t),μk=μk(𝐱,t),

bunda ular muvozanat holatidagi kabi aniqlanadi, ya’ni T−1=∂s∂u,T−1p=∂s∂v,T−1μk=∂s∂ck.

So‘ngra, yuqorida kiritilgan funksiyalar yordamida muvozanat termodinamikasining qonunlari va munosabatlari lokal shaklda qayta yoziladi. Termodinamikaning birinchi qonuni (energiyaning saqlanish qonuni):

∂e∂t+∇⋅𝑱e=0, e — kinetik va ichki energiya zichliklari yig‘indisi, 𝑱e — energiya oqimi.

Termodinamikaning ikkinchi qonuni:

qaytmas jarayonlar tufayli tizimning har bir qismida entropiya hosil bo‘lishi manfiy bo‘lmaydi, ya’ni ∂s∂t+∇⋅𝑱s=σ,σ⩾0.

Klassik muvozanatsiz termodinamikada Gibbs—Dyugem tenglamasining lokal shakli:

Tds=du+pdv−∑kμkdck

muhim o‘rin tutadi. Oxirgi munosabatni energiya va massa saqlanish qonunining lokal shaklini hisobga olgan holda qayta yozib, uni ikkinchi qonunning lokal shakli bilan taqqoslasak, entropiya hosil bo‘lishi uchun quyidagi ifodani olish oson:

σ=𝒒⋅∇(1T)−∑k𝑱k⋅∇(μkT)−1Tpν∇⋅𝝂−1T𝐏ν0:𝐕0+ρT∑lAlξ˙l+1T𝜺⋅𝒊.

Bu yerda:

Oqimlar va kuchlar

Klassik muvozanatsiz termodinamika doirasida qaytmas jarayonlar termodinamik kuchlar va termodinamik oqimlar yordamida tavsiflanadi. Ushbu kattaliklarni kiritishning sababi shundaki, ular yordamida entropiya hosil bo‘lishini sodda shaklda ifodalash mumkin. Turli kuchlar va oqimlar uchun aniq ifodalarni keltiramiz. Yuqorida keltirilgan entropiya hosil bo‘lishi ifodasidan ko‘rinadiki, σ ikki chiziqli shaklni ifodalaydi:

σ=∑αJαXα,

bunda Jα — termodinamik oqim, Xα — termodinamik kuch. Termodinamik oqimlar va kuchlarga ajratishning ixtiyoriyligini alohida ta’kidlash lozim. Masalan, ko‘paytuvchi 1T ni kuchga emas, oqimga kiritish mumkin. Kuchlar va oqimlarning o‘rnini hatto almashtirish ham mumkin. Shunga qaramay, termodinamik kuchlar termodinamik oqimlarni yuzaga keltiradi, deb hisoblash tabiiyroq; xuddi harorat gradienti issiqlik oqimini yuzaga keltirgani kabi. Kuchlar va oqimlarning ajratilishiga misol jadvalda ko‘rsatilgan:

Kuch Xα ∇1T −∇μkT −1T∇⋅𝝂 −1T𝐕0 −1TAl −1T𝜺
Oqim Jα 𝒒 𝑱k pν 𝐏ν0 ρξ˙ 𝒊

Ko‘rinib turibdiki, oqimlar va kuchlar nafaqat skalyarlar, balki vektorlar va tenzorlar.

Chiziqli material tenglamalari

Oqimlar kuchlardan farqli ravishda noma’lum kattaliklardir; kuchlar esa holat o‘zgaruvchilari va/yoki ularning gradientlari funksiyalaridir. Tajribalar oqimlar va kuchlar o‘zaro bog‘liqligini ko‘rsatgan. Bunda berilgan oqim nafaqat o‘z kuchiga, balki boshqa termodinamik kuchlarga va holat o‘zgaruvchilariga ham bog‘liq bo‘lishi mumkin:

Jα=Jα(X1,…Xα;T,p,ck).

Oqimlar va kuchlar orasidagi bunday munosabatlar fenomenologik munosabatlar yoki material tenglamalar. Ular massa, impuls va energiya balans tenglamalari bilan birgalikda boshlang‘ich va chegaraviy shartlar berilganda yechiladigan yopiq tenglamalar tizimini tashkil qiladi. Termodinamik muvozanat holatida kuchlar va oqimlar nolga teng bo‘lgani sababli, material tenglamani muvozanat holati yaqinida yoyish quyidagi ko‘rinishni oladi:

Jα=∑βLαβXβ,Lαβ=∂Jα∂Xβ.

Kattaliklar Lαβfenomenologik koeffitsiyentlar deb ataladi va, umuman olganda, holat o‘zgaruvchilariga T, p va ck bog‘liq bo‘ladi. Masalan, ∇1T kabi kuch nafaqat issiqlik oqimini 𝒒, balki elektr tokini ham 𝒊 yuzaga keltirishi mumkinligini anglash muhim. Fenomenologik koeffitsiyentlarga bir qator cheklovlar qo‘yiladi; ular haqida batafsil ma’lumotni tegishli maqoladan.

olish mumkin.entropiya hosil bo‘lishining minimumi haqidagi teorema:

Energiya va modda oqimlari ta’siridagi tizimda chiziqli rejimda, muvozanatsiz statsionar holatda umumiy entropiya hosil bo‘lishi eng kichik qiymatga erishadi.

Shuningdek, bu holatda (chiziqli rejim va statsionar holatda) o‘z kuchlari nolga teng bo‘lgan oqimlar ham nolga tengligi ko‘rsatilgan. Masalan, haroratning doimiy gradienti mavjud, biroq konsentratsiya gradienti saqlab turilmaydigan tizimda issiqlik oqimi doimiy bo‘lgan, modda oqimi esa mavjud bo‘lmagan holat yuzaga keladi.

Lokal muvozanatdan tashqaridagi tizimlar

Klassik yondashuv muvaffaqiyatlariga qaramay, uning muhim kamchiligi bor: u lokal muvozanat faraziga asoslanadi. Bu faraz xotiraga ega tizimlar, eritmalar polimerlar, o‘ta oquvchan suyuqliklar, suspenziyalar, nanomateriallar, gazlarda ultratovushning tarqalishi, fononlar gidrodinamikasi, zarba to‘lqinlari, siyrak gazlar va hokazo kabi tizimlar hamda jarayonlarning keng sinfi uchun haddan tashqari qo‘pol taxmin bo‘lishi mumkin. Muayyan tizimni matematik modellashtirishda tadqiqotchi qaysi termodinamik yondashuvni tanlashini belgilaydigan eng muhim mezonlar — o‘rganilayotgan jarayon tezligi va nazariy natijalarning tajriba bilan qanchalik mos kelishi talabidir. Klassik muvozanat termodinamikasi quyidagilarni o‘rganadi: kvazistatik jarayonlar, klassik muvozanatsiz termodinamika esa nisbatan sekin kechadigan muvozanatsiz jarayonlarni (issiqlik o‘tkazuvchanligini, diffuziyani va hokazolarni) o‘rganadi. Lokal muvozanat prinsipi modellashtirilayotgan jarayon tezligiga qo‘yadigan cheklovlar muvozanatsiz termodinamikani yaratishning quyidagi yondashuvlarida bartaraf etiladi: ratsional termodinamika va kengaytirilgan muvozanatsiz termodinamika.

Ratsional termodinamika

Tarixiy ma’lumot

Ratsional termodinamika issiqlik hodisalarini tutash muhitlarda noan’anaviy yondashuv asosida ko‘rib chiqadi. Bu yondashuvni K. Truesdell, P. A. Jilin va ularning izdoshlari ilgari surgan: “an’anaviy yondashuv... hech qanday holatda noto‘g‘ri emas, biroq u zamonaviy qat’iylik va aniqlik talablariga javob bermaydi”. K. Truesdell ratsional termodinamika tarixining boshlanishini 1950-yillardagi B. Coleman[fransuzcha] va W. Noll[inglizcha] ishlariga bog‘laydi (qarang: Noll, 1975).

Rivojlanishda davom etayotgan ratsional termodinamikaning maqsadi — tutash muhitlar termomexanikasining dastlabki qoidalari uchun qat’iy matematik aksiomatikani yaratish va shu orqali imkon qadar keng modellar sinfini qamrab olish; fizik hodisalar haqidagi intuitiv tasavvurlar esa aniqlovchi munosabatlarning matematik shaklda ifodalanishi kerak. Nazariyaning poydevori matematik tuzilmalar va tushunchalarga, jumladan, vektorli, metrik va topologik fazolar, uzluksiz va differensiallanuvchi akslantirishlar, ko‘pxilliklar, tenzorlar, guruhlar hamda ularning tasvirlari va hokazo kabi tushunchalarga asoslanadi. Oddiy obyektlar uchun bunday murakkab yondashuv talab etilmaydi. Biroq tutash muhitlardagi murakkabroq hodisalar, masalan, qovushqoq-elastiklik, sudralish, xotira effektlari (gisterezis), relaksatsiya va hokazo) uchun fenomenologik modellar yaratish ko‘pincha qiyinchiliklarga duch keladi. Bu qiyinchiliklarning katta qismi mos matematik apparatni shakllantirish bilan bog‘liq. Shu sababli obyektning matematik tuzilishini aksiomatik yondashuv va undan kelib chiqadigan mantiqiy xulosalar asosida aniq tavsiflash nafaqat metodik, balki amaliy ahamiyatga ham ega.

Ratsional termodinamikaning xususiyatlari

  • Ratsional termodinamika termodinamikani muvozanatdagi va muvozanatsiz tarmoqlarga ajratmaydi; bu ikki yo‘nalish tutash muhitlar fizikasining yagona qismi sifatida qaraladi. Vaqt ratsional termodinamika tenglamalariga boshidanoq ochiq ko‘rinishda kiritiladi.
  • Lokal muvozanat prinsipi o‘rniga materiallarda xotira mavjudligi haqidagi gipoteza qo‘llanadi. Unga ko‘ra, tizimning muayyan vaqtdagi xatti-harakati nafaqat o‘zgaruvchilarning joriy qiymatlari, balki ularning oldingi tarixiga ham bog‘liq.
  • Faqat rasmiylashtirish.
  • Tabiiy obyektlar emas, balki jismlar — ko‘plab tabiiy obyektlarning ayrim umumiy xususiyatlarini mavhumlashtirish orqali olingan matematik tushunchalar sifatida qaraladi. Nazariya barcha jismlar bo‘ysunadigan umumiy qonunlarni belgilaydi.
  • Muayyan jismlar (materiallar) matematik modellar yordamida tavsiflanadi. Bu modellar aniqlovchi tenglamalar to‘plamidan iborat; termodinamik muvozanat holatida aniqlovchi tenglamalar sifatida quyidagilar qo‘llanadi: holat tenglamalari.
  • Nazariyaning dastlabki, ta’riflanmaydigan o‘zgaruvchilari — fazoviy koordinatalar, vaqt, massa, harorat, energiya va issiqlik berish yoki olib ketish tezligi. Ular aprior tarzda kiritiladi va ratsional termodinamika doirasida aniq fizik talqinga ega emas.
  • Ratsional termodinamikada haroratning mavjudligi issiqlik muvozanati haqidagi tasavvurlar asosida isbotlanmaydi; bundan tashqari, bunday isbotlar “metafizikaga xos mantiqiy doiraviy xatolar” sifatida qaraladi. Harorat ichki energiya va entropiya orqali ifodalanadigan termodinamika tizimlaridan farqli ravishda, ratsional termodinamikada, aksincha, entropiya ichki energiya va harorat orqali ifodalanadi.
  • Termodinamikaning ikkinchi qonuni mumkin bo‘lgan jarayonlarga qo‘yilgan cheklov sifatida emas, balki real tizimlar va jarayonlarni tavsiflovchi tenglamalarning ruxsat etilgan shakliga qo‘yilgan cheklov sifatida qaraladi.
  • Ratsional termodinamika bo‘yicha ishlarda qo‘llanadigan terminologiya ko‘pincha umumqabul qilingan terminologiyadan farq qiladi (masalan, entropiya “kaloriya” deb atalishi mumkin), bu esa matnni tushunishni qiyinlashtiradi.

K. Truesdellning termodinamikani qurishdagi an’anaviy yondashuv haqidagi qarashlari

Kengaytirilgan muvozanatsiz termodinamika

Kengaytirilgan muvozanatsiz termodinamika jarayonning xarakterli vaqti relaksatsiya vaqtiga yaqin bo‘lgan holatlarda kechadigan jarayonlarni o‘rganishga qaratilgan. U lokal muvozanat prinsipidan voz kechish va shu sababli muhitning elementar hajmidagi lokal muvozanatsiz holatni belgilash uchun qo‘shimcha o‘zgaruvchilardan foydalanishga asoslanadi. Bunday holda entropiya, entropiya oqimi va entropiyaning hosil bo‘lish tezligi ifodalariga qo‘shimcha mustaqil o‘zgaruvchilar kiritiladi. Bular sifatida dissipativ oqimlar, ya’ni energiya oqimi, massa oqimi va kuchlanish tenzori hamda ikkinchi va undan yuqori tartibli oqimlar (energiya oqimining oqimi va hokazo) ishlatiladi. Bu yondashuv tez jarayonlar va kichik chiziqli masshtablarni tavsiflashda yaxshi natija beradi.

Klassik muvozanatsiz termodinamika formalizmidan voz kechish matematik nuqtayi nazardan parabolik turdagi differensial tenglamalarni dissipativ oqimlar uchun evolyutsion (relaksatsion) turdagi giperbolik differensial tenglamalar bilan almashtirishni anglatadi. Bu esa, o‘z navbatida, tutash muhitda buzilishlarning cheksiz tezlikda tarqalishini nazarda tutuvchi, tajriba ma’lumotlariga ham, sababiyat prinsipiga ham zid modellarni (masalan, Furye modeli, unga ko‘ra, biror nuqtadagi haroratning o‘zgarishi bir zumda butun jismga tarqaladi) buzilishlar chekli tezlikda tarqaladigan modellar bilan almashtirishni anglatadi.

Giperbolik turdagi issiqlik o‘tkazuvchanlik tenglamasi sof dissipativ energiya uzatish usulini tavsiflovchi klassik Furye qonuni va so‘nmaydigan to‘lqinlar tarqalishini tavsiflovchi to‘lqin tenglamasining xususiyatlarini o‘zida birlashtiradi. Bu past haroratlarda issiqlik uzatish jarayonida tajribada kuzatiladigan to‘lqin xususiyatlarini tushuntiradi: chekli tezlikda issiqlik to‘lqinining tarqalishi, issiqlikdan izolyatsiyalangan chegaradan qaytishi, ikki muhit chegarasiga tushganda qisman qaytishi va qisman ikkinchi muhitga o‘tishi, shuningdek, issiqlik to‘lqinlarining interferensiyasi.

Ikkinchi va undan yuqori tartibli oqimlarni izchil kiritish lokal muvozanatsiz ko‘chish jarayonlarini tavsiflovchi matematik modellar xususiy hosilali differensial tenglamalarning ierarxik ketma-ketligidan iborat bo‘lishiga olib keladi. Tizimning lokal muvozanatdan og‘ish darajasi ortgani sari bu tenglamalarning tartibi ham oshadi.

Muvozanatsiz termodinamikaning Gamiltoncha bayonlari

Gamiltoncha muvozanatsiz termodinamika bayoni nafisligi, ixchamligi va Gamilton tizimlari uchun ishlab chiqilgan kuchli sonli usullari bilan e’tiborni tortadi. Gamilton prinsipi va Gyarmatining integral variatsion prinsipi bilan bog‘liqligi monografiyaning bir bo‘limida ko‘rib chiqilgan.

Adabiyotlar