| Tellur | ||||
|---|---|---|---|---|
| ← Surma | Yod → | ||||
| ||||
| Oddiy moddaning tashqi ko‘rinishi | ||||
|
Tellur namunasi |
||||
| Atomning xossalari | ||||
| Nomi, belgisi, tartib raqami | Tellur / Tellurium (Te), 52 | |||
| Guruh, davr, blok |
16 (eski tasnif bo‘yicha 6), 5, p-element |
|||
| Atom massasi (molyar massa) |
127,60(3) a. m. b. (g/mol) | |||
| Elektron konfiguratsiyasi | [Kr] 4d105s25p4 | |||
| Atom radiusi | 160 pm | |||
| Kimyoviy xossalari | ||||
| Kovalent radiusi | 136 pm | |||
| Ion radiusi | (+6e) 56 211 (−2e) pm | |||
| Elektrmanfiylik | 2,1 (Poling shkalasi) | |||
| Elektrod potensiali | 0 | |||
| Oksidlanish darajalari | −2, +2, +4, +6 | |||
| Ionlanish energiyasi (birinchi elektron) |
869,0 (9,01) kJ/mol (eV) | |||
| Oddiy moddaning termodinamik xossalari | ||||
| Zichligi ( m. sh.) | 6,24 g/sm3 | |||
| Erish harorati | 722,7 K (449,51 °C) | |||
| Qaynash harorati | 1263 K (988 °C) | |||
| Molyar erish issiqligi | 17,91 kJ/mol | |||
| Molyar bug‘lanish issiqligi | 49,8 kJ/mol | |||
| Molyar issiqlik sig‘imi | 25,8 J/(K·mol) | |||
| Molyar hajm | 20,5 sm3/mol | |||
| Kristall panjarasi oddiy moddaning | ||||
| Panjara tuzilishi | Geksagonal | |||
| Panjara parametrlari | a = 4,457, c = 5,929 | |||
| Nisbati c/a | 1,330 | |||
| Boshqa xususiyatlari | ||||
| Issiqlik o‘tkazuvchanligi | (300 K) 14,3 Vt/(m·K) | |||
| CAS raqami | 13494-80-9 | |||
| 52 | Tellur |
127,60 | |
| 4d105s25p4 | |
Tellur (kimyoviy belgisi — Te, lot. Tellurium) — kimyoviy element 16-guruh ( eskirgan tasnifga ko‘ra — oltinchi guruhning asosiy guruhchasi, VIA), beshinchi davr kimyoviy elementlar davriy jadvali D. I. Mendeleyev, atom raqami 52.
Oddiy modda tellur — mo‘rt, kamzaharli noyob yarimmetall (ba’zan uni metallmaslarga ham kiritishadi) kumushsimon oq rangga ega. Tellur kislorod, selen va oltingugurt, shuningdek, poloniyning elektron analogi hisoblanadi. U xalkogenlarga kiradi. Kimyoviy xossalari jihatidan selenga o‘xshaydi. Umuman olganda, tellur Yerga qaraganda Koinotda ancha keng tarqalgan. Uning Yer po‘stida platina kabi nihoyatda kam uchrashi qisman uchuvchan gidrid hosil qilishi bilan izohlanadi: shu sababli Yer shakllanishining yuqori haroratli bosqichida tellur gaz holida kosmosga uchib ketgan[manba 605 kundan beri ko‘rsatilmagan].
Tarixi
Birinchi marta 1782-yilda Transilvaniyaning oltinli rudalaridan tog‘-kon inspektori Frans Yozef Myuller (keyinchalik fon Rayxenshteyn baroni) tomonidan, Avstriya-Vengriya hududida topilgan. 1798-yilda Martin Genrix Klaprot tellurni ajratib olgan va uning asosiy xossalarini aniqlagan[manba 605 kundan beri ko‘rsatilmagan].
Nomining kelib chiqishi
Lotincha tellus, qaratqich kelishigi telluris — «Yer» (bu nomni Martin Klaprot taklif qilgan).
Tabiatda uchrashi
Yer po‘stidagi miqdori 1⋅10−6massa bo‘yicha %. Barqaror izotoplarga ega barcha metallmaslar ichida Yer po‘stida eng kam uchraydigani ( astat miqdori bundan ham kam, biroq u barqaror izotoplarga ega bo‘lmagan, kuchli radioaktiv elementdir). Tellurning 100 ga yaqin minerali ma’lum. Eng ko‘p uchraydiganlari telluridlar: mis, qo‘rg‘oshin, rux, kumush va oltin. Tellur izomorf aralashma sifatida ko‘plab sulfidlarda uchraydi, biroq Te — S izomorfizmi Se — S qatoridagiga qaraganda sustroq namoyon bo‘ladi va sulfidlarga faqat cheklangan miqdorda tellur aralashadi. Tellur minerallari orasida altait (PbTe), silvanit (AgAuTe4), kalaverit (AuTe2), gessit (Ag2Te), krennerit [(Au, Ag)Te], petsit (Ag3AuTe2), mutmannit [(Ag, Au)Te], monbreyit (Au2Te3), nagiagit ([Pb5Au(Te, Sb)]4S5), tetradimit (Bi2Te2S) alohida ahamiyatga ega. Tellurning kislorodli birikmalari ham uchraydi, masalan, TeO2 — tellur oxrasi.
Sof holdagi tellur hamda selen va oltingugurt bilan birga uchraydi (Yaponiya tellurli oltingugurti tarkibida 0,17 % Te va 0,06 % Se)[manba 605 kundan beri ko‘rsatilmagan].
Kon turlari
Yuqorida qayd etilgan minerallarning aksariyati past haroratli oltin-kumush konlarida tarqalgan bo‘lib, odatda sulfidlarning asosiy qismi ajralganidan keyin sof oltin, kumush va qo‘rg‘oshin sulfo-tuzlari hamda vismut minerallari bilan birga ajralib chiqadi. Tellur minerallari juda ko‘p bo‘lishiga qaramay, sanoatda olinadigan tellurning asosiy qismi boshqa metallarning sulfidlari tarkibida bo‘ladi. Xususan, tellur selenga qaraganda biroz kamroq miqdorda magmatik kelib chiqishli mis-nikel konlaridagi xalkopirit tarkibiga, shuningdek, gidrotermal mis-kolchedan konlarida tarqalgan xalkopirit tarkibiga kiradi. Tellur porfirli mis rudasi konlaridagi pirit, xalkopirit, molibdenit va galenit tarkibida ham uchraydi. U Oltoy tipidagi polimetall konlarida, skarnlar bilan bog‘liq qo‘rg‘oshin-rux konlaridagi galenitda, sulfid-kobalt, surma-simob va boshqa ayrim konlarda ham mavjud. Molibdenitdagi tellur miqdori 8—53 g/t, xalkopiritda 9—31 g/t, piritda esa 70 g/t gacha[manba 605 kundan beri ko‘rsatilmagan].
Fizik xossalari
Tellur — metall yaltiroqligiga ega mo‘rt, kumushsimon oq modda. Yupqa qatlamlaridan yorug‘lik o‘tkazilganda qizg‘ish-jigarrang, bug‘ holatida esa oltinsimon sariq tusda ko‘rinadi. Qizdirilganda plastik xususiyat kasb etadi. Kristall panjarasi — geksagonal. Issiqlikdan kengayish koeffitsiyenti — 1,68·10−5 K−1. Diamagnetik. Yarimo‘tkazgich bo‘lib, taqiqlangan zona kengligi 0,34 eV. O‘tkazuvchanlik turi odatiy sharoitda va yuqori haroratda — p, past haroratda esa — n (o‘tish chegarasi tozaligiga qarab −80 °C dan −100 °C gacha).
Izotoplari
Tellurning 38 ta nuklidi va 18 ta yadro izomeri ma’lum; ularning massa sonlari 105 dan 142 gacha. Tellur — ma’lum izotoplari alfa-parchalanishga uchraydigan eng yengil element ( 106Te dan 110Te gacha bo‘lgan izotoplar). Atom massasi (127,60 g/mol) undan keyingi element — yodning atom massasidan (126,90 g/mol) katta.
Tabiatda tellurning sakkizta izotopi uchraydi. Ulardan oltitasi — 120Te, 122Te, 123Te, 124Te, 125Te va 126Te — barqaror. Qolgan ikkitasi — 128Te va 130Te — radioaktiv bo‘lib, ikkalasi ham qo‘sh beta-parchalanishga uchraydi va mos ravishda ksenon izotoplariga 128Xe va 130Xe ga aylanadi. Barqaror izotoplar tabiatda uchraydigan barcha tellurning atigi 33,3 % ini tashkil etadi. Bu tabiiy radioaktiv izotoplarning yarim yemirilish davri nihoyatda uzunligi tufayli mumkin. Ularning yarim yemirilish davri 7,9⋅1020 dan 2,2⋅1024 yil. 128Te izotopi barcha yarim yemirilish davri tasdiqlangan radionuklidlar orasida eng uzoq davrga ega — — 2,2⋅1024 yil yoki 2,2 septillion yil. Bu Koinotning taxminiy yoshidan qariyb 160 trillion baravar katta (qarang: Koinot yoshi).
Kimyoviy xossalari
Kimyoviy birikmalarda tellur oksidlanish darajalarini −2; +2; +4; +6 namoyon qiladi. U oltingugurt va selenning analogidir, ammo kimyoviy faolligi oltingugurtnikidan past. Ishqorlarda eriydi, nitrat va sulfat kislotalar ta’siriga uchraydi, ammo suyultirilgan xlorid kislotada yomon eriydi. Metall holatidagi tellur suv bilan reaksiyaga kirisha boshlaydigan harorat — 100 °C.
Kislorod bilan TeO, TeO2, TeO3 birikmalarini hosil qiladi. Kukun holida xona haroratidayoq havoda oksidlanib, TeO2 hosil qiladi. Havoda qizdirilganda yonib, TeO2 hosil qiladi — bu tellurning o‘ziga qaraganda kamroq uchuvchan, barqaror birikmadir. Bu xossadan tellurni oksidlardan tozalashda foydalaniladi: oksidlar oqib o‘tayotgan vodorod bilan 500—600 °C haroratda qaytariladi. Tellur dioksidi suvda yomon, kislotali va ishqoriy eritmalarda esa yaxshi eriydi.
Suyuqlangan holatda tellur ancha inert bo‘lgani sababli uni eritishda grafit va kvarsdan tayyorlangan idishlar ishlatiladi.
Tellur qizdirilganda vodorod bilan birikma hosil qiladi, galogenlar bilan oson reaksiyaga kirishadi va oltingugurt, fosfor va metallar bilan o‘zaro ta’sirlashadi. Suyultirilgan sulfat kislota bilan reaksiyaga kirishganda sulfit hosil qiladi. Kuchsiz kislotalarni ham hosil qiladi: vodorod tellurid kislotasi (H2Te), tellurit kislotasi (H2TeO3) va tellurat kislotasi (H6TeO6), ularning ko‘pchilik tuzlari suvda yomon eriydi.
Konsentrlangan sulfat kislotada erib, quyidagilarni hosil qiladi: tetratellurning dekaoksotrisulfat(VI) birikmasi, oltingugurt(IV) oksidi va suv:
Olinishi
Asosiy manba — shlamlar, ya’ni mis va qo‘rg‘oshinni elektrolitik tozalash qoldiqlaridir. Shlamlar kuydiriladi, tellur esa qovurish qoldig‘ida qoladi; bu qoldiq xlorid kislota bilan yuviladi. Hosil bo‘lgan xlorid kislotali eritmadan tellurni ajratib olish uchun uning ichidan oltingugurt(IV) oksidi gazi o‘tkaziladi — SO2.
Selen va tellurni ajratish uchun sulfat kislota qo‘shiladi. Bunda tellur dioksidi TeO2 cho‘kmaga tushadi, H2SeO3 esa eritmada qoladi.
TeO2 oksididan tellur ko‘mir yordamida qaytarib olinadi.
Tellurni oltingugurt va selendan tozalashda uning ishqoriy muhitda qaytaruvchi (Al, Zn) ta’sirida eruvchan dinatriy ditellurid hosil qilish xossasidan foydalaniladi. Uning formulasi Na2Te2:
Tellurni cho‘ktirish uchun eritmadan havo yoki kislorod o‘tkaziladi:
O‘ta toza tellur olish uchun u xlorlanadi:
Hosil bo‘lgan tetraxlorid distillash yoki rektifikatsiya yo‘li bilan tozalanadi. So‘ng tetraxlorid suv bilan gidroliz qilinadi:
hosil bo‘lgan TeO2 esa vodorod bilan qaytariladi:
Narxlar
Tellur noyob element bo‘lib, qazib olish hajmi kichik, talab esa katta bo‘lgani uchun uning narxi yuqori (tozaligiga qarab taxminan 200—300 USD/kg). Shunga qaramay, uning qo‘llanish sohalari muntazam kengayib bormoqda.
Qo‘llanilishi
Tellur elementar zarralar fizikasi bo‘yicha fundamental tadqiqotlarda qo‘sh β-parchalanishni o‘rganishda hamda neytrino massasini aniqlashda qo‘llaniladi[manba 1095 kundan beri ko‘rsatilmagan].
Qotishmalar
Tellur qo‘rg‘oshinning plastikligi va mustahkamligi oshirilgan qotishmalarini ishlab chiqarishda (masalan, kabel tayyorlashda) qo‘llaniladi. 0,05 % tellur qo‘shilganda sulfat kislota ta’sirida qo‘rg‘oshinning erib yo‘qolishi 10 baravar kamayadi. Bu xossa qo‘rg‘oshin-kislotali akkumulyatorlar ishlab chiqarishda qo‘llaniladi. Shuningdek, tellur bilan legirlangan qo‘rg‘oshin plastik deformatsiya usulida ishlov berilganda mustahkamligini yo‘qotmaydi. Bu akkumulyator plastinalarining tok chiqaruvchi qismlarini sovuq shtamplash bilan tayyorlashga, akkumulyatorning xizmat muddatini va solishtirma ko‘rsatkichlarini sezilarli oshirishga imkon beradi.
CZT qotishmasi (kadmiy-rux telluridi, CdZnTe) tarkibida xona haroratida ishlaydigan rentgen va gamma-nurlanish detektorlarini ishlab chiqarishda qo‘llaniladi.

Tellur yarimo‘tkazgich materiallar, xususan, qo‘rg‘oshin, vismut, surma, seziy telluridlarini ishlab chiqarishda ishlatiladi. Shuningdek, lantanoidlar telluridlari, ularning qotishmalari va metall selenidlari bilan qotishmalari asosida termoelektr generatorlar ishlab chiqarish ko‘rib chiqilmoqda; ularning juda yuqori (72—78 % gacha) foydali ish koeffitsiyenti ularni energetika va avtomobilsozlikda qo‘llash imkonini berishi mumkin[manba 2149 kundan beri ko‘rsatilmagan].
Masalan, yaqinda[qachon?] juda yuqori termoelektr yurituvchi kuch marganes telluridida (500 mkV/K) hamda uning vismut, surma va lantanoidlar selenidlari bilan birikmasida aniqlangan. Bu nafaqat termogeneratorlarda juda yuqori foydali ish koeffitsiyentiga erishish, balki bir bosqichli yarimo‘tkazgichli sovitkich yordamida kriogen haroratlarga (suyuq azotning qaynash harorati darajasigacha), hatto undan ham past haroratgacha sovitish imkonini beradi. So‘nggi yillarda yarimo‘tkazgichli sovitkichlar ishlab chiqarish uchun tellur asosidagi eng yaxshi material tellur, vismut va seziy qotishmasi bo‘lib, u −237 °C gacha rekord darajada sovitishga imkon bergan. Shu bilan birga, termoelektr material sifatida tellur–selen qotishmasi (70 % selen) istiqbolli hisoblanadi; uning termoelektr yurituvchi kuch koeffitsiyenti taxminan 1200 mkV/K[manba 2149 kundan beri ko‘rsatilmagan].
Tor taqiqlangan zonali yarimo‘tkazgichlar
KRT (kadmiy-simob–tellur) qotishmalari termal tasvirlash qurilmalarida fotonlarni qabul qiluvchi sovitiladigan fotodetektorlar tayyorlash uchun eng ko‘p ishlatiladigan materiallardan biridir. KRT zamonaviy elektronika sanoatidagi eng qimmat materiallardan biri hisoblanadi[manba 2093 kundan beri ko‘rsatilmagan].
Tellur tarkibli ayrim tizimlarda o‘ta o‘tkazuvchanligi qaynash haroratidan biroz yuqori haroratda ham saqlanadigan fazalar aniqlangan; bu modda — suyuq azot[manba 2093 kundan beri ko‘rsatilmagan].
Tellurdan foydalanishning alohida yo‘nalishi — kauchukni vulkanizatsiya qilish jarayonida uni qo‘llashdir.
Xalkogenid shishalar ishlab chiqarish
Tellur maxsus turdagi shishalarni tayyorlashda ishlatiladi (bunda u dioksid shaklida qo‘llaniladi). Nodir yer metallari bilan legirlangan maxsus shishalar optik kvant generatorlarining faol muhiti sifatida ishlatiladi.
Bundan tashqari, tellur asosidagi ayrim shishalar yarimo‘tkazgich bo‘lib, bu xossadan elektronikada foydalaniladi.
Tellur shishasining maxsus navlari (ularning afzalliklari — shaffofligi, oson erishi va elektr o‘tkazuvchanligi) maxsus kimyoviy apparatlarni loyihalashda ishlatiladi (reaktorlar).
Tellur bug‘i asosidagi lampalar ishlab chiqarishda cheklangan miqdorda qo‘llaniladi. Ularning spektri Quyosh spektriga juda yaqin.
Tellur qotishmasi qayta yoziladigan kompakt-disklarda (xususan, Mitsubishi Chemical Corporation kompaniyasining «Verbatim» markali disklarida) deformatsiyalanadigan aks ettiruvchi qatlam hosil qilish uchun ishlatiladi.
Biologik roli
Tirik organizmlarda doimo juda oz miqdorda tellur bo‘ladi, ammo uning biologik roli aniqlanmagan[manba 4529 kundan beri ko‘rsatilmagan].
Fiziologik ta’siri
Tellur va uning uchuvchan birikmalari zaharli. Organizmga tushganda ko‘ngil aynishi, bronxit, pnevmoniyani keltirib chiqaradi. Ruxsat etilgan eng yuqori konsentratsiya havoda turli birikmalar uchun 0,007—0,01 mg/m³, suvda 0,001—0,01 mg/l. Tellurning kanserogenligi tasdiqlanmagan.
Umuman olganda, tellur birikmalari selen birikmalariga qaraganda kamroq zaharli[manba 4529 kundan beri ko‘rsatilmagan].
Zaharlanishda tellur organizmdan yoqimsiz hidli uchuvchan tellurorganik birikmalar — alkiltelluridlar, asosan, dimetiltellurid (CH3)2Te shaklida chiqariladi. Ularning hidi sarimsoq hidiga o‘xshaydi. Shu bois organizmga tellurning juda oz miqdori kirsa ham, odam nafasidan shu hid keladi; bu tellurdan zaharlanishning muhim alomatidir.

