Qon quyish

Ko‘chma qon quyish stansiyasi.

Gemotransfuziya (qadimgi yunoncha αἷμα — qon va lotincha transfusio — quyish so‘zlaridan) — qon quyish— bu transfuziyaningalohida turi bo‘lib, unda donordan retsipiyentga quyiladigan biologik suyuqlik qon yoki uning tarkibiy qismlarihisoblanadi. Bu jarayon o‘rnini bosuvchi davolash usullaridan biridir.

Gemotransfuziya o‘rnini bosuvchi va rag‘batlantiruvchi ta’siridan tashqari, qon ivishini kuchaytiradi hamda zaharli moddalarni zararsizlantiradi.[manba 1860 kundan beri ko‘rsatilmagan]

Texnologiya

qon quyish amaliyoti tomchilatgich o‘rnatishga o‘xshaydi

Qon quyish venalar orqali (shoshilinch holatlarda — arteriyalarorqali), shu jumladan qon preparatlaridanfoydalanib amalga oshiriladi. Bu usul eritrotsitlar, leykotsitlar, qon plazmasi oqsillariyetishmovchiligini to‘ldirish, shuningdek, qon yo‘qotilganda aylanib yuruvchi qon hajmi va osmotik bosimini tiklash uchun qo‘llanadi (bunda qon o‘rnini bosuvchi vositalardan ham foydalanish mumkin).

Qon yo‘qotishdan tashqari, qon hosil bo‘lishining aplaziyasi, kuyishlar, infeksiyalar, zaharlanishlar va boshqa holatlar ham qon quyishga ko‘rsatma bo‘lishi mumkin.

Qon quyish to‘g‘ridan-to‘g‘ri yoki donor qonini oldindan yig‘ib, saqlagan holda bajarilishi mumkin. Hozirgi yondashuv qon tarkibiy qismlarini alohida quyishga asoslanadi (plazma, eritrotsit massasi, leykotsit massasi, trombotsit massasi, yuvilgan eritrotsitlar, trombotsit suspenziyasi, kriopretsipitat va boshqa kamroq uchraydigan tarkibiy qismlar).

Tekshirilmagan qon quyilganda retsipiyent qoniga donororganizmida mavjud kasallik qo‘zg‘atuvchilari tushishi mumkin. Shu bois hozirda qon tarkibiy qismlarini karantinda saqlash usuli keng qo‘llanadi.

Donor va retsipiyent qoni o‘zaro mos bo‘lishi kerak:

Ayrim hollarda qon quyishda boshqa antigenlar ham hisobga olinadi, masalan, Kell va H.

Qon quyish qon guruhi va rezus-omil mosligiga qat’iy rioya etilgan holda amalga oshiriladi. XX asrning 80-yillarigacha rezus-manfiy birinchi guruh qoni barcha guruhlar uchun universal deb hisoblangan, biroq agglyutininlar kashf etilgach, bu qarash noto‘g‘ri deb topildi. Faqat birinchi guruh eritrotsitlarini (antitanalarni saqlovchi plazmasini emas) quyish mumkin. Favqulodda holatlarda 0 (Rh-) eritrotsitlari barcha qon guruhiga mansub bemorlarga quyiladi.

Hozircha «universal» qon mavjud emas, ammo unga teng keladigan qon o‘rnini bosuvchi vosita — «moviy qon» deb ataladigan vosita bor. Qon quyishda qon guruhi va rezus-omiliga rioya qilish majburiydir.

Samaradorlik

Eritrotsitlar

Bioinjener M. Intagliyetta va boshqalar (2007—2017-yillar) tajribaviy modellashtirish va nazariy hisob-kitoblar asosida shunday taxmin qilishgan: allogen eritrotsitlar quyishning, masalan, qon yo‘qotishdan keyingi anemiyakabi holatlardagi ijobiy ta’siri to‘qimalar uchun mavjud bo‘lgan kislorod miqdorining qondako‘payishi bilan emas, balki qonning reologik[ingl.] xossalari tiklanishi bilan bog‘liq bo‘lishi mumkin. Natijada mikrosirkulyatsiya saqlanib, shu orqali qon yo‘qotishdan keyin qolgan autogen eritrotsitlar to‘qimalarga kislorod yetkazib beradi. Transfuziyaning reologik ta’siri haqidagi xulosaga pediatrlar ham, xususan, Myunxen universiteti klinikasidagilar (2016-yil), shuningdek boshqa tadqiqotchilar ham kelgan.

2007—2017-yillarga kelib «Bryussel erkin universiteti (Université libre de Bruxelles)» va boshqa ilmiy muassasalar olimlari eritrotsitlar quyilishining mikrosirkulyatsiyaga ta’sirini o‘rgandilar. Bunda teskari korrelyatsiya[ingl.] aniqlandi: mikrosirkulyatsiyaning boshlang‘ich holati bilan transfuziyadan keyingi o‘zgarishi o‘rtasida bog‘liqlik mavjud. Xususan, anemiyali og‘ir bemorlarda, gemoglobin konsentratsiyasi va boshqa tizimli ko‘rsatkichlar darajasidagi farqlardan qat’i nazar, quyidagi patofiziologik holatlarda: sepsis yoki jarohatlanishpaytida transfuziya, agar mikrosirkulyatsiya oldindan buzilgan bo‘lsa, uni yaxshilashi mumkin; aksincha, buzilmagan bo‘lsa, yomonlashtirishi mumkin. 2016-yil holatiga ko‘ra, mikrosirkulyatsiya holati bemor uchun odatiy klinik amaliyotda baholanmagan.

Transfuziyadan oldingi boshlang‘ich qiymatlar bilan shunga o‘xshash bog‘liqlik kislorod bilan bog‘liq quyidagi ko‘rsatkichlarda ham aniqlangan: kislorod sarfi o‘pka arteriyasi kateteri bilan o‘lchanganda (kardiojarrohlik, 1999-yil); bosh miya oksigenatsiyasi Klark elektrodlari bilan o‘lchanganda[ingl.] (bosh miya jarohati, 2006-yil); kislorod sarfi yaqin infraqizil spektroskopiya (YIQ-spektroskopiya) (anemiya, 2009-yil; sepsis, 2011-yil) usulida o‘lchanganda. Klinik amaliyotda YIQ-spektroskopiya yordamida kislorod sarfini noinvaziv o‘lchashning cheklovlari — aniq mutlaq shkalaning yo‘qligi va o‘lchash joyida qon oqimini vaqtincha to‘xtatish zaruratidir.

Eritrotsitlarni quyishni buyurish uchun keng tarqalgan mezonlardan biri anemiya belgisi — gemoglobin konsentratsiyasining belgilangan chegaradan pastga tushishidir; ishonchliligi pastroq mezonlar ham qo‘llanadi (masalan, gipovolemiya — gipotoniya va taxikardiyabelgilari). Shu bilan birga, boshqa ko‘rsatkichlardan alohida olingan gemoglobinning «optimal» konsentratsiyasi degan tushuncha mavjud emas. Gemoglobin darajasi transfuziya bemorga foyda keltirishining aniq ko‘rsatkichi emas. Transfuziya natijasida gemoglobin ko‘payishi gemodinamikaningtizimli ko‘rsatkichlarini yaxshilashi mumkin, ammo bu har doim ham kapillyarlardarajasida organizm holatining yaxshilanishiga olib kelmaydi. Reanimatolog J.-L. Vinsent[ingl.] (2015-yil) fikricha, eritrotsitlar quyishni buyurishda gemoglobin konsentratsiyasini mezon sifatida ishlatish oqibatida transfuziya buyurilmagan bemorlar orasida unga ehtiyoji bo‘lganlar, transfuziya buyurilganlar orasida esa bundan foyda ko‘rmaydigan yoki zarar ko‘radiganlar ham bo‘lishi mumkin. Rossiya Fanlar akademiyasi akademigi, tibbiyot fanlari doktori L. A. Bokeriya va tibbiyot fanlari doktori A. A. Kupryashov (2015-yil) baholashicha, yuqori aniqlikdagi ko‘rsatkichlarga tayanmasdan transfuziya buyurish amaliyoti tufayli yashirin epidemiya — transfuziya keltirib chiqaradigan asoratlarning ommaviy ko‘payishi kuzatilmoqda.

Yuz beradigan jarohat paytidagi qon ketish koagulopatiyabilan og‘irlashishi mumkin; bunday vaziyatda jabrlanuvchi hayotini saqlab qolish uchun imkon qadar tezroq gemodinamika va gemostazni tiklash zarur. Eritrotsitlar qonning boshqa tarkibiy qismlari bilan birga gemostazda qatnashadi. Shunga qaramay, 2016-yil holatiga ko‘ra, jarohatlarda transfuziya va umuman tibbiy yordam ko‘rsatishning yagona, puxta tekshirilgan standarti mavjud emas. Ikki yondashuv (hamda ularning kombinatsiyalari) keng tarqalgan. Birinchisida gemodinamika va gemostaz buzilishlari bir vaqtning o‘zida katta hajmda plazma, eritrotsitlar va trombotsitlar belgilangan nisbatda (masalan, 1:1:1) quyish bilan davolanadi; 2015-yil holatiga ko‘ra, jabrlanuvchiga katta hajmli transfuziya buyurish uchun yuqori aniqlikdagi mezonlar yo‘q edi. Ikkinchi yondashuvda gipovolemiya holatini kristalloidlar quyish orqali kamaytirish (odatda, ruxsat etilgan gipotoniya[ingl.]rejimida), koagulopatiyani qon ivish omillarini saqlovchi farmakologik preparatlarni buyurish orqali, koagulometriya ko‘rsatmalariga ko‘ra davolash hamda gematokritni eritrotsitlar quyish orqali saqlash (bu qaror gemoglobin konsentratsiyasi darajasiga qarab qabul qilinadi). Shunga qaramay, 2017-yil holatiga ko‘ra, jarohatlarda eritrotsitlar, jumladan, ko‘p tarkibli transfuzion davolash doirasida quyilishining samaradorligi dalillarga asoslangan tibbiyot usullari bilan tasdiqlanmagan ham, rad etilmagan ham edi.

Tadqiqot Oksford universiteti shifoxonalarida[ingl.] (2015-yil) o‘tkazilib, unda qon quyishning yetarli bo‘lmasligi kam uchrashi ko‘rsatilgan. Me’yordan ortiq qon quyish esa bemor uchun foydasiz yoki zararli. 2017-yilgacha Yevropa (2016—2017-yillar), Buyuk Britaniya (2017-yil), AQSH (2016-yil), Xitoy (2015-yil) va boshqa mintaqalardagi (2014—2017-yillar) o‘rganilgan tibbiyot muassasalarida ortiqcha transfuziya holatlari haqida xabarlar e’lon qilingan. AQSH Milliy sog‘liqni saqlash institutlari klinik markazi[ingl.] xodimlari H. Kleyn va hammualliflar (2015-yil) shifokorlarning eritrotsitlar quyishni cheklashni istamasligi mavjud tavsiyanomalardagi kamchiliklar bilan bog‘liq, deb taxmin qilganlar: ular, jumladan, noaniq mezon — gemoglobinkonsentratsiyasi ishlatilgan tadqiqotlarga asoslangan. Shu sabab ayrim bemorlar uchun qon quyish yoki quymaslik haqidagi qaror tadqiqotlarda noto‘g‘ri bo‘lgan. Kleyn va hammualliflarga ko‘ra, qat’iy protokollar gemoglobin konsentratsiyasiga asoslanib, «o‘rtacha» bemor uchun tuzilgan bo‘lsa, aksariyatga yordam berishi mumkin, biroq bemorlarning sezilarli qismi uchun amalda maqbul emas yoki xavfli bo‘lib qoladi. Transfuziya to‘g‘risidagi qaror asosliroq bo‘lishi uchun aniq tibbiyotyondashuvlari, gipoksiyaning to‘qimalardagi sezgir ko‘rsatkichlari va amaliy bioinformatika yordam berishi mumkin, deb hisoblaydi Klinik markaz tadqiqotchilari.

Tarix

  • 1628 — Ingliz shifokori Uilyam Garvey inson organizmidagi qon aylanishini kashf etadi. Shundan ko‘p o‘tmay qon quyishga birinchi urinish amalga oshiriladi.
  • 1665 — Qon quyishning rasman qayd etilgan dastlabki holatlari: ingliz shifokori Richard Lower (ingl. Richard Lower) boshqa itlarning qonini quyish orqali kasal itlarning hayotini muvaffaqiyatli saqlab qoladi.
qo‘ydan odamga qon quyish
  • 1667 — Jan-Batist Deni (frans. Jean-Baptiste Denis) Fransiyada va Richard Lower Angliyada bir-biridan mustaqil ravishda qo‘ydan odamga muvaffaqiyatli qon quyish holatlarini qayd etadi. Biroq keyingi o‘n yil davomida hayvonlardan odamlarga qon quyish og‘ir nojo‘ya reaksiyalar tufayli qonun bilan taqiqlanadi.
  • 1795 — AQSHda amerikalik shifokor Filipp Sing Fizik (ingl. Philip Syng Physick) birinchi marta odamdan odamga qon quyishni amalga oshiradi, ammo bu haqda hech qayerda ma’lumot e’lon qilmaydi.
  • 1818 — Jeyms Blandell (ingl. James Blundell), britaniyalik akusher sifatida tug‘ruqdan keyingi qon ketishi kuzatilgan bemor ayolga inson qonini birinchi marta muvaffaqiyatli quyadi. Donor sifatida bemorning eridan foydalanib, Blandell uning qo‘lidan qariyb to‘rt unsiya qon oladi va shprits bilan ayolga quyadi. 1825–1830-yillarda Blandell 10 marta qon quyadi, ulardan beshtasi bemorlarga yordam beradi. U natijalarini e’lon qiladi va qon olish hamda quyish uchun dastlabki qulay asboblarni ixtiro qiladi.
  • 1840 — Semyuel Armstrong Leyn J. Blandell rahbarligida London shifoxonalaridan birida bemorga to‘liq qon quyishni amalga oshiradi.

Taxminan shu davrda amerikalik jarroh Jorj Vashington Krayl jarrohlik operatsiyasi paytida birinchi marta qon quyadi.

19-asrda qon quyish
  • 1832 — Peterburglik akusher Andrey Martinovich Volf Rossiyada birinchi marta akusherlik qon ketishi kuzatilgan tug‘ruqdagi ayolga erining qonini muvaffaqiyatli quyib, uning hayotini saqlab qoladi. Volf qon quyishda Blandell ishlab chiqqan usuldan foydalanadi.
Karl Landshteyner (14-iyun 1868-yil, Baden — 26-iyun 1943-yil, Nyu-York) — avstriyalik va amerikalik shifokor, immunolog; u 1930-yilda qon guruhlarinikashf etgani uchun Nobel mukofotiga sazovor bo‘lgan. Bu kashfiyot qon quyishni odatiy tibbiy amaliyotga aylantirish imkonini berdi. Uning tug‘ilgan kunida nishonlanadigan bayram — Butunjahon qon donori kuni
  • 1900 yil — Karl Landshteyneravstriyalik shifokor sifatida dastlabki uchta qon guruhini — A, B va C ni kashf etadi. Keyinchalik C guruhi O deb qayta nomlanadi. Landshteyner o‘z kashfiyotlari uchun 1930-yilda Nobel mukofotini olgan.
  • 1902 yil — Landshteynerning hamkasblari Alfred de Kastello (ital. Alfred Decastello) va Adriano Sturli (ital. Adriano Sturli) qon guruhlari ro‘yxatiga to‘rtinchi — AB guruhini qo‘shishadi.
  • 1907 — Xektoen (Hektoen) donor va retsipiyent qonini moslikka tekshirish qon quyish xavfsizligini oshirishi va asoratlarning oldini olishi mumkinligini taxmin qiladi. Ruben Ottenberg (ingl. Reuben Ottenberg) Nyu-Yorkda birinchi marta o‘zaro moslik sinovidan foydalanib qon quyadi. Ottenberg, shuningdek, qon guruhi Mendel qonunlarigamuvofiq irsiy o‘tishini qayd etadi va birinchi guruh qonining «universal» mosligini ta’kidlaydi.
  • 1912 — Rojer Li, Massachusetsumumiy shifoxonasi shifokori, Pol Dadli Uayt bilan birgalikda laboratoriya amaliyotiga «Li–Uayt bo‘yicha qon ivish vaqti»ni kiritadi. Li yana bir muhim kashfiyotga erishadi: tajribada birinchi guruh qonini har qanday qon guruhiga mansub bemorga quyish, to‘rtinchi guruhli bemorga esa istalgan boshqa qon guruhini quyish mumkinligini ko‘rsatadi. Shu tariqa «universal donor» va «universal retsipiyent» tushunchalari paydo bo‘ladi.
  • 1914 — Buenos-Ayresdagi Roson shifoxonasida Luis Agote donor qonini saqlash imkonini beruvchi, uzoq ta’sir qiladigan antikoagulyantlarni (qon ivishiga to‘sqinlik qiluvchi moddalarni) birinchi marta ishlab chiqib, amaliyotga joriy qiladi. Ulardan biri natriy sitrat.
  • 1915 yil — Nyu-Yorkdagi Maunt-Sinay shifoxonasida Richard Levison bevosita qon quyish o‘rniga bilvosita qon quyish uchun sitratdan birinchi marta foydalanadi. Bu ixtiro muhim bo‘lishiga qaramay, sitrat faqat 10 yildan keyin ommaviy qo‘llanila boshlaydi.
  • 1916 — Frensis Raus va D. R. Terner bir necha kun qon saqlash imkonini beruvchi natriy sitrat va glyukoza eritmasidan ilk bor foydalanadilar. Qon yopiq idishlarda saqlana boshlaydi. Birinchi jahon urushi davrida Buyuk Britaniya ko‘chma qon quyish stansiyasidan foydalanadi (uning yaratuvchisi Osvald Robertson hisoblanadi).
  • 1930-yil — Sergey Sergeyevich Yudin klinikada dunyoda birinchi bo‘lib murda qonini quyishni qo‘llagan.
Ikkinchi jahon urushi davrida, 1943-yil Italiyada britaniyalik askarga idishdan qon quyish
1944-yilda yarador kishiga shoshilinch qon quyish

Ulug‘ Vatan urushi yillarida nemislar bolalar va o‘smirlarning qonini o‘zlariga quydirgan, chunki nemis shifokorlari ularning qoni nemis askarlarining tezroq tuzalishiga yordam beradi, deb hisoblashgan. Bolalar ko‘pincha birinchi marta qon olinganidan keyinoq yoki infeksiyalar oqibatida vafot etgan. Makeyevka shahrida majburiy donor bo‘lgan bolalarga yodgorlik o‘rnatilgan.

Armiyada qon guruhi ko‘rsatilgan nishonlar va jetonlardan foydalaniladi. Ehtiyot chorasi sifatida bunday nishonlardan oddiy fuqarolar ham foydalanishi mumkin
qon guruhi va tug‘ilgan yil ko‘rsatilgan tatuirovka

Ulug‘ Vatan urushi yillarida sovet shifokorlari qon quyishda nafaqat donorlarning qonidan, balki halok bo‘lgan askarlarning murda qonidan ham foydalanganlar.

2023-yilda Ukrainada qon yo‘qotishdan o‘lim holatlarini kamaytirish uchun harbiy tibbiyot xodimlariga, hatto tibbiy ma’lumoti yo‘q sanitar xodimlarga ham qon quyish o‘rgatila boshlandi. Norvegiyada maxsus tayyorgarlikdan o‘tgan oddiy askarlar ham qon quyish huquqiga ega. Rossiya harbiy tibbiyot xodimlari 2022-yilda jang maydoniga qon quyish uchun qonni dronlarda yetkazishni boshladilar.

Autogemotransfuziya

Autogemotransfuziya — retsipiyentga uning o‘z qoni yoki tarkibiy qismlarini quyish — shoshilinch va rejalashtirilgan jarrohlik operatsiyalarida qo‘llanishi mumkin. Bu usul gomologik donor qonini quyishga nisbatan ayrim afzalliklarga ega: donor qoni bilan retsipiyent organizmi nomosligidan kelib chiqadigan asoratlar, retsipiyentga qon orqali yuqadigan infeksiyalar yuqishi xavfini bartaraf etadi. Shuningdek, bemor uchun psixologik jihatdan maqbulroq bo‘lishi va tibbiyot muassasasidagi donor qoni zaxirasini tejashi mumkin.

Galereya

Video

  • Moviy qon (havola ishlamaydi) Professor F. F. Beloyarsev guruhi ishlab chiqqan qon o‘rnini bosuvchi vosita haqidagi hujjatli film

Adabiyotlar

Монографии

  • Справочник фельдшера Архивная копия от 15 марта 2009 на Wayback Machine/Под редакцией профессора А. Н. Шабанова. — М.:"Медицина", 1976 год
  • Аграненко В. А. и Скачилова Н. Н. Гемотрансфузионные реакции и осложнения, М., 1986;
  • Гаврилов О. К., Очерки истории развития и применения переливания крови, Л., 1968;
  • Островский А. Г., Карашуров Е. С. .Переливание крови, препаратов крови и кровезаменителей Архивная копия от 11 февраля 2009 на Wayback Machine: Учебное пособие. — Петрозаводск.:Изд-во ПетрГУ, 2000. — 136 с: ил.(Табл. 5. Ил. 37. Библиогр.:19 назв.)
  • Петров И. Р., Бондина В. А., Сенчило Е. А., Плазмозамещающие растворы при лечении кровопотери и шока, Л., 1969;
  • Репина М. А. Кровотечения в акушерской практике, М., 1986;
  • Руководство по общей и клинической трансфузиологии, под ред. Б. В. Петровского, М., 1979;
  • Руководство по переливанию крови и кровезаменителей, М.,1965
  • Свирко Ю. С. «ПАТОФИЗИОЛОГИЧЕСКИЕ АСПЕКТЫ ПРИМЕНЕНИЯ КРОВЕСБЕРЕГАЮЩИХ МЕТОДИК У КАРДИОХИРУРГИЧЕСКИХ ПАЦИЕНТОВ С ИШЕМИЧЕСКОЙ БОЛЕЗНЬЮ СЕРДЦА»: Автореф. … д-ра мед. наук. — Томск, 2008. — 44 с.
  • Серов В. Н. и Макацария А. Д. Тромботические и геморрагические осложнения в акушерстве, М., 1987;
  • Справочник «Домашний Доктор» Глава IV. Хирургические болезни Переливание крови и кровезаменителей
  • Справочник по кровезаменителям и препаратам крови, под ред. А. И. Бурназяна, М., 1969.
  • Справочник по переливанию крови и кровезаменителей, под ред. О. К. Гаврилова,М., 1982.
  • Тихонов В. И., Попов О. С., Шпилевой П. К. Кровотечение. Переливание крови: Учебно-методическое пособие. — Томск.:Изд-во ТГУ, 2005. — 148 с.
  • Филатов А. Н., Чаплыгина 3. А., Депп М. Е., Белковые гидролизаты, [Л.], 1968
  • Чернуха Е. А. и Комиссарова Л. М. Ведение больных с кровотечением во время и после операции кесарева сечения, Акуш. и гинек., № 10, с. 18,1986.

Специализированные печатные издания

Публицистика

  • Алексеев, Вячеслав. «Кровавая» работа врачей, ученых и природы. Биомолекула. Дата обращения: 4 июня 2020. Архивировано 5 июня 2020 года.
    • Журнальный вариант: Алексеев, Вячеслав. «Кровавая» работа природы и врачей // Наука и жизнь. — 2020. — № 6. — С. 44—50.
  • Евгения Рябцева, Александр Чубенко. Кровное дело Архивная копия от 4 апреля 2009 на Wayback Machine // интернет-журнал «Коммерческая биотехнология» «Популярная механика» № 6, 2007
  • Ольга Скрипник. Кровный интерес или Проблемы переливания донорской крови.

Законодательство

Havolalar