Transmissiyali elektron mikroskop

Hujayraning ko‘ndalang kesimi (pichan tayoqchasi bakteriyasi), «Tecnai T-12» qurilmasi yordamida olingan. Masshtab chizig‘i — 200 nm

Transmissiyali (o‘tkazuvchi) elektron mikroskop (TEM, inglizcha TEM — transmission electron microscope) — namuna orqali o‘tuvchi elektronlar dastasi yordamida tasvir hosil qiluvchi qurilma.

Boshqa turdagi elektron mikroskoplardan farqi shundaki, elektronlar dastasi namuna ichidan o‘tadi. Namunaning turli qismlarida elektronlarning bir xil yutilmasligi o‘tib ketgan elektronlar oqimi zichligining ikki o‘lchamli taqsimot tasvirini hosil qiladi. Namuna orqali o‘tgan oqim keyin magnit elektron linzalari (elektron optikasi) yordamida kattalashtirilgan holda qayd etuvchi sirtga fokuslanadi. Qayd etuvchi sirt sifatida fluoressent ekranlar, ya’ni lyuminofor qatlami bilan qoplangan ekranlar, fotoplyonka yoki fotoplastinka yoxud zaryadli bog‘lanishli qurilmalar (ZBQ-matritsa) ishlatiladi. Masalan, lyuminofor qatlamida ko‘zga ko‘rinadigan yorug‘ tasvir hosil bo‘ladi.

Elektronlar oqimi modda tomonidan kuchli yutilgani sababli o‘rganiladigan namunalar juda yupqa, ya’ni ultrayupqa bo‘lishi kerak. Ultrayupqa deb qalinligi quyidagi qiymatdan kichik bo‘lgan namunaga aytiladi: 0,1 mkm.

Tarix

Birinchi amaliy TEM, muzey eksponati; Myunxen (Germaniya)

Birinchi TEMni nemis elektronika muhandislari Maks Knoll va Ernst Ruska 9-mart 1931-yilda yaratgan.

Foydalanishga yaroqli birinchi TEM Albert Prebus va J. Xillier tomonidan Toronto (Kanada) universitetida 1938-yilda Knoll va Ruska ilgari taklif qilgan tamoyillar asosida qurilgan.

1986-yilda Ernst Ruska TEMni yaratgani uchun fizika bo‘yicha Nobel mukofotiga sazovor bo‘ldi.

Nazariy asoslar

Nazariy jihatdan optik mikroskopning eng yuqori ajrata olish qobiliyati quyidagilar bilan cheklanadi:

d=λ2nsin⁡α≈λ2 NA,
NA=nsin⁡α — sonli apertura.
bu yerda n — sindirish ko‘rsatkichi — kuzatish olib boriladigan muhitning sindirish ko‘rsatkichi;
α — burchak aperturasi.

Formuladan ko‘rinadiki, optik mikroskopda yorituvchi nurning to‘lqin uzunligidan ancha kichik ajrata olish chegarasiga erishish prinsipial jihatdan mumkin emas. Chunki sindirish ko‘rsatkichi juda katta bo‘la olmaydi: amalda immersiyali mikroskop obyektivlarida u taxminan 1,5 ga teng, burchak sinusi esa doimo 1 dan kichik bo‘ladi.

XX asr boshlarida olimlar ko‘rinadigan yorug‘lik (to‘lqin uzunligi 400—700 nanometr) bilan bog‘liq cheklovlarni elektronlar dastasidan foydalanish orqali yengish imkoniyatini muhokama qilgan, chunki de Broyl to‘lqin uzunligi, hatto uning energiyasi uncha katta bo‘lmaganda ham, ko‘rinadigan yorug‘likning to‘lqin uzunligidan ko‘p darajalar kichik bo‘ladi.

Elektron mikroskopda elektronlar oqimi termoelektron yoki avtoelektron emissiya orqali hosil qilinadi. Birinchi holatda elektronlar qizdirilgan volfram simdan (qarang: cho‘g‘lanma tola) yoki qizdirilgan lantan geksaboridi monokristalidan ajralib chiqadi.

Ajralib chiqqan elektronlar katta potensiallar farqi ta’sirida tezlashtiriladi va namunani «yoritadi». Namuna orqali o‘tgan oqim elektron toki zichligi bo‘yicha fazoviy modulyatsiyalanadi; bu namuna qismlarining elektronlar uchun «shaffofligi»ga bog‘liq. So‘ng oqim elektromagnit linzalar (ajrata olish qobiliyati past mikroskoplarda esa elektrostatik linzalar) yordamida qayd etuvchi sirtda bir necha marta kattalashtirilgan holda fokuslanadi.

Tuzilishi

TEM quyidagi tarkibiy qismlardan iborat:

  • vakuum tizimi — havoni chiqarib tashlash va elektronlarning erkin yugurish yo‘li uzunligini oshirish uchun;
  • namuna stoli: namuna tutqichi, ish paytida tutqich holatini o‘zgartiruvchi mexanizmlar va vakuum shlyuzlari;
  • elektronlar manbai: yorituvchi elektronlar oqimini (dastasini) hosil qiluvchi elektron projektor (elektron to‘p);
  • elektronlarni tezlashtiruvchi yuqori kuchlanish manbai;
  • aperturalar — elektronlar dastasining tarqalish burchagini cheklovchi diafragmalar;
  • linzalar tizimi: elektromagnit linzalar (ba’zan elektrostatik linzalar ham) elektronlar nurini boshqarish hamda fokuslash uchun xizmat qiladi;
  • fluoressent ekran — unga kattalashtirilgan elektron tasvir proyeksiyalanadi (raqamli tasvir detektorlari asta-sekin uning o‘rnini egallamoqda).

Tijorat TEMlari qo‘shimcha qurilmalarga, masalan, skanerlash moslamasiga ega bo‘lishi mumkin (bu moslama skanerlovchi TEM rejimida ishlash imkonini beradi).

Vakuum tizimi

Vakuum tizimi elektronlar dastasi tarqaladigan hududdagi havoni past qoldiq bosimgacha (odatda 10-4 Pa) so‘rib chiqarishga xizmat qiladi. Bu elektronlarning qoldiq gaz atomlari bilan to‘qnashuvini juda kamaytiradi va ularning erkin yugurish yo‘li uzunligini oshiradi.

Ishchi bosimgacha vakuum hosil qiluvchi nasos tizimi bir necha bosqichdan iborat:

  1. rotorli yoki membranali nasos — 1-bosqichning dastlabki vakuum nasoslari;
  2. turbomolekulyar yoki diffuzion[inglizcha] nasos — 2-bosqichning yuqori vakuum nasoslari;
  3. geteroion nasoslar — avtoelektron emissiyali elektron to‘p bo‘shlig‘idan havoni chiqarish uchun (agar bunday to‘p ishlatilsa).

1-bosqich nasosi 2-bosqich nasosining ishlashi uchun zarur bosimni (past vakuumni) hosil qiladi. 2-bosqich nasosi bosimni kerakli ishchi qiymatgacha pasaytiradi.

TEMning qismlari quyidagilar yordamida bir-biridan ajratilishi mumkin:

  • gazlarni ajratuvchi maxsus apertura (inglizcha pressure-limiting aperture) — u elektronlar dastasini o‘tkazadi, biroq vakuum tizimining qismlari orasida qoldiq gazlar almashinuviga to‘sqinlik qiladi;
  • berkituvchi klapanlar (inglizcha gate valve) — mikroskopning vakuum qismlarini bir-biridan ajratish uchun. Ulardan vakuum tizimining turli qismlarida turlicha vakuum darajasini hosil qilishda ham foydalanish mumkin (masalan, avtoemissiyali TEMda elektron to‘p hududida o‘ta yuqori vakuum, ya’ni 10-4…10-7 Pa yoki undan past bosim hosil qilish uchun alohida havo chiqarish tizimi bo‘lishi mumkin; bu tizim geteroion nasosni ham o‘z ichiga oladi).

Namuna stoli

TEM namunalarini tutib turuvchi to‘r, ultramikrotom yordamida olingan kesim bilan

Namuna stoli elektronlar bilan nurlantirish vaqtida namunani ushlab turish uchun mo‘ljallangan bo‘lib, quyidagi qismlardan iborat:

  • namuna tutqichi;
  • tutqich holatini o‘zgartiruvchi mexanizmlar (aylantirish, qiyalatish);
  • shlyuzlar — ular namuna tutqichini butun vakuum tizimidan havoni qaytadan so‘rib chiqarmasdan TEMning vakuum muhitiga kiritish imkonini beradi.

Namunalar maxsus to‘rga joylashtiriladi yoki namuna tutqichiga mos shaklda kesib tayyorlanadi (o‘zini tutib turuvchi namunalar).

Tutqich standart o‘lchamdagi to‘rlarni ham, o‘zini tutib turuvchi namunalarni ham mahkamlashga mos keladi. TEMda keng tarqalgan to‘r diametri — 3,05 mm.

Elektron projektor

Elektron projektor (elektron to‘p) termoelektron (termoelektron to‘plar) yoki maydon (avtoemissiyali to‘plar) emissiyasi orqali elektronlar dastasini hosil qilish uchun mo‘ljallangan.

Termoelektron katod

Katodning materiali — monokristall LaB6 (lantan geksaboridi)
Volframdan yasalgan qizdiriladigan katod — egilgan sim shpilkasi shaklida

Termoelektron projektor uchta elementdan iborat:

Ishlash prinsipi: Venelt silindri

Qizdirilganda volfram tolasi yoki uchi o‘tkirlangan lantan geksaboridi kristali elektronlar chiqaradi (qarang: termoelektron emissiya). Potensiallar farqi (siljituvchi kuchlanish) ta’sirida tezlashgan elektronlarning katta qismi Venelt silindridagi diafragmadan o‘tadi. Venelt silindridagi siljituvchi kuchlanishni o‘zgartirish orqali elektron projektorning tokini boshqarish mumkin. Tokni kamaytirish uchun Venelt silindriga katodga nisbatan manfiy kuchlanish beriladi. Bu manfiy siljituvchi kuchlanishning mutlaq qiymati qancha katta bo‘lsa, katodning elektron chiqaruvchi qismi shuncha kichik va emissiya toki shuncha past bo‘ladi.

Venelt aperturasi (teshigi) orqali o‘tgan elektronlarning trayektoriyalari krossover deb ataluvchi nuqtada, ya’ni Venelt fokus nuqtasida kesishadi. Bu nuqta mikroskopning elektron-optik tizimida deyarli nuqtaviy elektronlar manbai hisoblanadi.

Avtoemissiyali elektron to‘p

Katod yuzasida elektr maydon kuchlanganligi juda yuqori bo‘lganda, sovuq katoddan elektronlarning avtoelektron emissiyasi yuz beradi. Chunki bunday kuchli maydonlarda elektronlarning metalldan vakuumga chiqishi uchun zarur samarali chiqish ishi kamayadi. Bu hodisa quyidagicha ataladi — Shottki effekti.

Katod yuzasida kuchli elektr maydon hosil qilish uchun u juda ingichka va o‘tkir uchli, odatda volfram simdan tayyorlanadi; o‘tkir uchining yumaloqlanish radiusi quyidagi qiymatdan kichik: 100 nm.

Aperturalar

Aperturalar — elektronlar o‘tishi uchun teshiklari bo‘lgan metall diafragmalardir. Plastinalarning teshik diametri va qalinligi shunday tanlanadiki, teshiklardan optik o‘qdan og‘ish burchagi belgilangan qiymatdan oshmaydigan elektronlargina o‘tadi.

Namunalarni tayyorlash

TEM uchun namunalar qalinligi 20—200 nm bo‘lishi kerak. Qalinligi tekshirilayotgan namunadagi elektronlarning o‘rtacha erkin yugurish yo‘li uzunligiga yaqin namunalar eng qulay hisoblanadi. Bu uzunlik elektronlarning energiyasiga bog‘liq bo‘lib, bor-yo‘g‘i bir necha o‘n nanometr bo‘lishi mumkin.

O‘lchami yetarlicha kichik bo‘lgani uchun elektronlarni o‘tkazadigan namunalar, masalan, mayda dispersli kukunlar yoki nanonaychalar, tayanch to‘r yoki plyonkaga joylashtirish orqali TEMda tekshirish uchun tez tayyorlanishi mumkin.

Material namunalari

Namuna tayyorlashdagi asosiy vazifa — tayyorlash jarayonida tuzilmasiga imkon qadar kam zarar yetkazgan holda yetarlicha yupqa namunalar olish.

Mexanik ishlov berish

Namunalarni tayyorlashda abraziv jilolashdan foydalanish mumkin. Namuna qalinligi bir xil bo‘lishi uchun jilolash puxta bajarilishi kerak.

Kimyoviy yedirish

Ionli yedirish

Odatda, mexanik yoki kimyoviy dastlabki ishlovdan keyin yakuniy ishlov sifatida qo‘llanadi. Bunda namuna yuzasi tezlashtirilgan ionlar, ko‘pincha argon ionlari bilan bombardimon qilinib, yemiriladi.

Replika usuli

Bu usulda o‘rganilayotgan yuzaga boshqa material plyonkasi qoplanib, uning nusxasi olinadi, so‘ng namunaning asl materiali olib tashlanadi. TEMda hosil qilingan shu nusxa elektronlar bilan yoritib o‘rganiladi. TEM yordamida olib borilgan dastlabki tadqiqotlarda bu usul keng qo‘llangan, chunki u namuna tayyorlashning boshqa usullariga nisbatan ancha sodda.

Biologik namunalar

Biologik namunalar TEMga joylashtirishdan oldin quritilishi yoki muzlatilishi kerak, chunki suyuq suv vakuumda qaynab, uni buzadi. Bundan tashqari, namunalar yupqa kesimlarga ajratilishi lozim.

An’anaviy usul

TEM uchun biologik namunalarni an’anaviy usulda tayyorlash yuqori vakuum sharoitida kuzatishga tayyorlash davomida to‘qimalarning gistologik tuzilishini saqlab qolishga imkon beruvchi jarayonlarni o‘z ichiga oladi. Kimyoviy reaktivlar to‘qima namunasining butun qalinligiga tez singishi uchun boshlang‘ich namunalar yetarlicha kichik bo‘lishi kerak (kamida bitta o‘lchami 0,7 mm dan oshmasligi lozim). Namunalar kimyoviy fiksatsiyalanadi (odatda aldegidlar bilan), so‘ng osmiy tetroksidida ikkilamchi fiksatsiyalanadi va organik erituvchilar (spirt yoki atseton) bilan ishlov berish orqali suvsizlantiriladi. Suvsizlantirilgan namunalar qotirgich qo‘shilgan epoksid smolalar bilan shimdiriladi va smola polimerlanadi. Tarkibida biologik namuna bo‘lgan qattiq bloklar ultramikrotomlarda olmos (kamroq hollarda shisha) pichoqlar yordamida qalinligi 20—100 nanometr bo‘lgan yupqa kesimlarga ajratiladi. Kesimlar maxsus to‘rlarga (diametri taxminan 3 mm) joylashtiriladi va og‘ir metallarning (uran, qo‘rg‘oshin, volfram va boshqalarning) birikmalari bilan elektronlar oqimi uchun kontrastli holga keltiriladi.

Kriomikroskopiya

Tasvirlash usullari va kontrast hosil bo‘lishi

Yorug‘ maydon

TEMning asosiy ish rejimi — yorug‘ maydon rejimidir. Bu rejimda kontrast namuna tomonidan elektronlarning sochilishi va yutilishi natijasida hosil bo‘ladi. Namunaning qalinroq va atom raqami kattaroq qismlari to‘qroq ko‘rinadi, elektronlar dastasida namuna bo‘lmagan hududlar esa yorug‘ bo‘ladi (shu sababli rejim yorug‘ maydon deb ataladi).

Difraksion kontrast va qorong‘i maydon

Kristall namunadan o‘tgan elektronlarning bir qismi elektronlarning to‘lqin xususiyati tufayli, Bregg qonuniga muvofiq ma’lum yo‘nalishlarda sochiladi va difraksion kontrast deb ataladigan hodisani hosil qiladi. Difraksion kontrast kristall panjaradagi nuqsonlarni o‘rganishda ayniqsa foydalidir.

EELS

Difraksiya

Austenitli po‘latning yoqlari markazlashgan kubik panjarasidagi qo‘shaloq kristall donasining <110> yo‘nalishidagi difraksion tasviri

Uch o‘lchamli tasvirlash

Uch o‘lchamli model namunaning ayni bir qismidan turli burchaklarda olingan tasvirlar turkumi asosida qayta tiklanadi.

Adabiyotlar

  • Umanskiy Ya. S., Skakov Yu. A., Ivanov A. N., Rastorguyev L. N. Kristallografiya, rentgenografiya va elektron mikroskopiya. — M.: Metallurgiya, 1982, 632 bet.
  • Sindo D., Oikava T. Analitik transmissiyali elektron mikroskopiya. — M.: Texnosfera, 2006, 256 bet. ISBN 5-94836-064-4.

Havolalar