DNSSEC (ingl. Domain nomlari tizimining xavfsizlik kengaytmalari) — DNS protokolining domen nomlari tizimi xavfsizligini oshirishga mo‘ljallangan kengaytmalari to‘plamidir. U IP-manzillarni soxtalashtirish (DNS spoofing) kabi hujumlar xavfini kamaytiradi hamda DNS orqali uzatiladigan ma’lumotlarning haqiqiyligi va yaxlitligini ta’minlaydi.
Tavsif
DNSSEC mijozlarni soxta DNS ma’lumotlaridan, jumladan, quyidagi hujum natijasida yaratiladigan ma’lumotlardan himoyalash uchun ishlab chiqilgan: DNS keshini zaharlash (DNS cache poisoning).
DNSSEC ma’lumotlarni shifrlamaydi va ularni boshqarish tartibini o‘zgartirmaydi. U hatto DNSdagi CERT yozuvi (CERT record)da saqlanadigan umumiy maqsadli kriptografik sertifikatlarning haqiqiyligini ham tasdiqlashi mumkin. RFC 4398 ushbu sertifikatlarni, jumladan, elektron pochta orqali qanday tarqatish mumkinligini tavsiflaydi. Bu DNSSECdan imzolash kalitlari sertifikatlarini global taqsimlangan tarzda saqlash tizimi sifatida foydalanish imkonini beradi.
DNSSEC ta’minlamaydi ma’lumotlarning maxfiyligini; xususan, barcha DNSSEC javoblari autentifikatsiyadan o‘tkaziladi, ammo shifrlanmaydi. DNSSEC himoya qilmaydi bevosita DoS-hujumlardan, garchi ayrim jihatlardan bilvosita himoya qilishi mumkin bo‘lsa ham. Himoyalanish uchun boshqa usullardan foydalanish zarur.
DNSSEC spetsifikatsiyalari (DNSSEC-bis) amaldagi DNSSEC protokolini batafsil tavsiflaydi. Qarang: RFC 4033, RFC 4034 va RFC 4035.
Tarix
Dastlab domen nomlari tizimida server javobidagi ma’lumotlarni almashtirishdan himoya qiluvchi mexanizmlar bo‘lmagan. Chunki tizim ishlab chiqilgan davrda (1980-yillarning boshida) hozirgi internetga xos xavfsizlik tahdidlari dolzarb emas edi. Mijozlar olingan ma’lumotning to‘g‘riligini faqat ikki baytli so‘rov identifikatori asosida baholagan. Shu sababli keshni «zaharlash» uchun hujumchi 65536 ta qiymatni tekshirishi kifoya edi. Natijada DNS tizimidagi ma’lumotlar buzilgan hisoblanardi. Server ishni tezlashtirish maqsadida yolg‘on ma’lumotlarni keshga saqlab, ularni mijozlariga uzata boshlardi. 1990-yildayoq Stiv Bellovin (ingl. Steve Bellovin) xavfsizlikdagi jiddiy kamchiliklarni aniqladi. Bu yo‘nalishdagi tadqiqotlar 1995-yilda uning ma’ruzasi e’lon qilinganidan keyin keng ko‘lamda olib borila boshlandi.
DNSSECning birinchi tahriri RFC 2065 1997-yilda IETF tomonidan e’lon qilindi. Ushbu spetsifikatsiyani amalga oshirishga urinishlar yangi standart — RFC 2535 — 1999-yilda paydo bo‘lishiga olib keldi. DNSSECni IETFning RFC 2535.
spetsifikatsiyasiga asoslanib joriy etish rejalashtirilgan edi. Afsuski, IETFning RFC 2535 spetsifikatsiyasida keng ko‘lamda ishlash bilan bog‘liq jiddiy muammolar bor edi. 2001-yilga kelib, u yirik tarmoqlar uchun yaroqsiz ekani ayon bo‘ldi. Odatdagi ishlash jarayonida DNS serverlar ko‘pincha yuqori darajadagi serverlar bilan sinxronlashuvni yo‘qotardi. Ko‘pincha bu muammo tug‘dirmasdi, ammo DNSSEC yoqilganda sinxronlashmagan ma’lumotlar kutilmagan DoS ta’sirini keltirib chiqarishi mumkin edi. Himoyalangan DNS hisoblash resurslarini ancha ko‘p talab qiladi va «klassik» DNSga nisbatan barcha hisoblash resurslarini osonroq band qilib qo‘yishi mumkin.
DNSSECning ilk versiyasida quyi darajadagi zonaga o‘zgartirish kiritish uchun oltita xabar almashish va juda katta hajmdagi ma’lumotlarni uzatish talab etilardi: quyi zonaning barcha DNS zonalari yuqori darajadagi zonaga to‘liq uzatilishi, u yerda o‘zgartirish kiritilib, keyin qayta quyi zonaga jo‘natilishi kerak edi. Bundan tashqari, ochiq kalitni o‘zgartirish juda jiddiy oqibatlarga olib kelishi mumkin edi. Masalan, «.com» zonasi kalitini almashtirsa, 22 millionta yozuvni yuborishga to‘g‘ri kelardi, chunki barcha quyi zonalarning barcha yozuvlarini yangilash zarur bo‘lardi.
Ushbu murakkabliklar yangi spetsifikatsiyalar paydo bo‘lishiga sabab bo‘ldi: RFC 4033, RFC 4034, RFC 4035 — ular tub o‘zgarishlarni o‘z ichiga olardi. Standartlar avvalgi amalga oshirishdagi asosiy muammoni hal qildi. Mijozlar kalitlarni tekshirish uchun qo‘shimcha amallar bajarishi kerak bo‘lsa-da, spetsifikatsiya amalda foydalanishga yaroqli bo‘lib chiqdi.
2005-yilda DNSSECning o‘sha davrdagi amaldagi va so‘nggi spetsifikatsiyasi paydo bo‘ldi. 2008-yilda muhim voqea yuz berdi: Den Kaminski keshni atigi 10 soniyada zaharlash mumkinligini namoyish etdi. Bunga javoban DNS dasturiy ta’minoti ishlab chiqaruvchilari so‘rov identifikatoridan tashqari so‘rov yuboriladigan chiqish portini ham tasodifiy tanlashni joriy etdilar. Shu paytda DNSSECni joriy etish borasidagi bahslar ham boshlandi.
DNSSECning DNSSEC-bis deb ataladigan o‘zgarishi. Bu nom DNSSEC-bisni RFC 2535. standartidagi dastlabki DNSSEC yondashuvidan farqlash uchun berilgan. DNSSEC-bis DS (ingl. delegatsiyani imzolovchi (delegation signer)) tamoyilidan foydalanadi. U yuqori darajadagi zonadan quyi zonaga vakolat berishda qo‘shimcha bilvosita delegatsiya bosqichini ta’minlaydi. Yangi yondashuvda ochiq kalit o‘zgarganda yuqori darajadagi domen ma’muriga oltita xabar o‘rniga atigi bir yoki ikkita xabar yuboriladi: quyi zona yangi ochiq kalitning dayjestini (fingerprint, xesh) yuqori zonaga jo‘natadi.
Ma’lumotlarni imzolash va tekshirish qo‘shimcha resurs xarajatlarini yuzaga keltiradi. Masalan, muayyan domenga kiruvchi ma’lum darajadagi domen nomlari to‘plamining hajmi o‘rtacha DNSning o‘zidan 7-10 baravar katta bo‘ladi. Imzolarni yaratish va tekshirish protsessorning ancha ko‘p vaqtini oladi. Imzolar va kalitlar diskda hamda operativ xotirada ma’lumotlarning o‘ziga qaraganda taxminan o‘n baravar ko‘proq joy egallaydi.
Ishlash tamoyili

DNSSECning ishlash tamoyili raqamli imzolardan foydalanishga asoslangan. Ma’murda domen nomlari va IP-manzillar mosligi haqidagi yozuvlar mavjud. DNSSEC ularning har biriga qat’iy ravishda tegishli maxsus raqamli imzo biriktiradi.
Barcha DNSSEC javoblari avvalgi tizimlar bilan mos keladi va raqamli imzo mavjud bo‘lishini nazarda tutadi..
Faraz qilaylik, foydalanuvchi wikipedia.org saytiga murojaat qildi. Bunda quyidagi jarayonlar yuz beradi:
- Foydalanuvchi rezolverdan domen nomini so‘raydi;
- Aytaylik, mahalliy serverlar keshida domen haqida ma’lumot topilmadi va so‘rov provayder serverigacha yetib bordi. Rezolver DNS serverdan ma’lumot so‘raydi.
- Provayder serverlari keshida ham ma’lumot bo‘lmasa, so‘rov DNSSEC ishlatilayotganini bildiruvchi DO biti bilan ildiz serverga yo‘naltiriladi;
- Ildiz server org zonasi uchun a.b.c.net serveri mas’ul ekanini ma’lum qiladi. Shu bilan birga, org zonasi uchun NS yozuvlari to‘plamini, uning KSK dayjestlarini (DS yozuvlari) hamda NS va DS yozuvlarining imzosini (RRSIG turidagi yozuv) yuboradi;
- Rezolver olingan ZSKni ildiz zonasi KSK kaliti bilan yaratilgan imzoga mosligini tekshirish orqali tasdiqlaydi. So‘ng RRSIG yozuvida mavjud bo‘lgan ildiz zonasi DS yozuvlarining raqamli imzosini tekshiradi. Barchasi to‘g‘ri bo‘lsa, server olingan dayjestlarga ishonadi va ular yordamida keyingi darajadagi, ya’ni org zonasi DNSKEY yozuvining imzosini tekshiradi;
- Endi org zonasi uchun mas’ul server (a.b.c.net) manzili olingach, rezolver xuddi shu so‘rovni unga yuboradi;
- a.b.c.net wikipedia.org zonasi uchun mas’ul server d.org manzilida joylashganini ma’lum qiladi. Shuningdek, org zonasining yopiq KSK kaliti bilan imzolangan org zonasi imzo kalitlari (ZSK) to‘plamini va org zonasining ZSK kaliti bilan imzolangan wikipedia.org zonasi KSK dayjestini yuboradi;
- Rezolver ildiz serveridan olingan xeshni a.b.c.net serveridan olingan org zonasi KSK kaliti asosida mustaqil hisoblagan xesh bilan solishtiradi. Ular mos kelsa, ushbu KSK kalitiga ishonadi. Keyin org zonasidagi kalitlar imzosini tekshiradi va org zonasining ZSK kalitiga ishonch hosil qiladi. Shundan so‘ng wikipedia.org zonasi KSK kalitini tekshiradi. Barcha tekshiruvlardan keyin rezolverda wikipedia.org zonasi KSK kalitining dayjesti (DS) va wikipedia.org zonasi haqidagi ma’lumotlar saqlanadigan d.org serverining manzili bo‘ladi;
- Nihoyat, rezolver wikipedia.org sayti haqida ma’lumot olish uchun d.org serveriga murojaat qilib, DNSSECdan foydalanayotganini bildiruvchi bitni o‘rnatadi;
- d.org serveri wikipedia.org zonasi aynan o‘zida joylashganini aniqlaydi va rezolverga wikipedia.org zonasi KSK kaliti bilan imzolangan ushbu zonaning imzo kalitlari (ZSK) to‘plamini hamda uning ZSK kaliti bilan imzolangan wikipedia.org sayt manzilini yuboradi;
- 7-banddagi kabi rezolver wikipedia.org zonasi KSK va ZSK kalitlarini, shuningdek, wikipedia.org saytining manzilini tekshiradi;
- 10-banddagi tekshiruv muvaffaqiyatli o‘tsa, rezolver foydalanuvchiga wikipedia.org saytining manzili va javob tekshirilganini tasdiqlovchi belgini (AD biti o‘rnatilgan holda) qaytaradi.
Tasdiqlashning imkoni bo‘lmasa, rezolver servfail xatosini qaytaradi.
Shu tariqa hosil bo‘lgan ishonch zanjiri ildiz domen va ildiz zonasi kalitiga borib taqaladi.
Delegatsiyani imzolash (Delegation of Signing, DS) — bu yozuv quyi domen nomi va uning KSK kaliti xeshini o‘z ichiga oladi. DNSKEY yozuvida esa kalitning ochiq qismi va uning identifikatorlari (ID, turi va ishlatiladigan xesh funksiyasi) saqlanadi.
KSK (Key Signing Key) — kalitni imzolash kaliti (uzoq muddat foydalaniladigan kalit), ZSK (Zone Signing Key) esa zona imzolash kaliti (qisqa muddat foydalaniladigan kalit)dir. KSK yordamida ildiz zonasini imzolaydigan ZSK tasdiqlanadi. Ildiz zonasi ZSK kalitini PTI kompaniyasi (IANAning funksional bo‘linmasi, ICANN korporatsiyasi tarkibidagi tuzilma) yaratadi. Bu tuzilma DNS ildiz zonasining tarqatilishiga texnik jihatdan javobgardir. ICANN tartibiga ko‘ra, ildiz zonasining ZSK kaliti yiliga to‘rt marta yangilanadi.
Ildiz zonasini imzolash
DNSSEC orqali uzatiladigan barcha ma’lumotlarni to‘liq tasdiqlash uchun DNSning ildiz zonasidan (.) boshlanuvchi ishonch zanjiri zarur. To‘g‘ri imzolangan ildiz zonasini barcha ildiz DNS serverlarida birdan joriy etish zamonaviy internetning izdan chiqishiga sabab bo‘lishi mumkin edi. Shu bois IETF va ICANN birgalikda uni bosqichma-bosqich joriy etish tartibini ishlab chiqdi. Jarayon 8 oydan ko‘proq davom etdi. Avval DNS serverlariga yaroqsiz kalit bilan imzolangan ildiz zonasi bosqichma-bosqich joriy qilindi. Bu serverlarning yuklama ostida ishlashini sinash, eski dasturiy ta’minot bilan moslikni saqlash va avvalgi konfiguratsiyaga qaytish imkonini qoldirish uchun zarur edi.
Iyun oyiga kelib, 2010-yilda barcha ildiz serverlari yaroqsiz kalit bilan imzolangan zona bilan to‘g‘ri ishlayotgan edi. Iyul oyida ICANN elektron raqamli imzo kalitlarini yaratish tartibiga bag‘ishlangan xalqaro konferensiya o‘tkazdi. Keyinchalik aynan shu kalitlar yordamida ildiz zonasi imzolandi.
15-iyul 2010-yilda ildiz zonasi imzolandi va imzolangan zonani serverlarda joriy etish boshlandi. 28-iyul kuni ICANN jarayon yakunlanganini e’lon qildi. Ildiz zonasi elektron imzo bilan imzolandi va DNS tizimi bo‘ylab tarqatildi.
31-mart 2011-yilda internetdagi eng katta zona (90 million domen) — .com.
Kalitlar infratuzilmasi
ICANN zonani imzolash jarayoni internet hamjamiyati vakillari (Trusted Community Representative, TCR) nazorati ostida boshqariladigan modelni tanladi. Vakillar DNS ildiz zonasini boshqarish bilan bog‘liq bo‘lmagan kishilar orasidan saylandi. Tanlangan vakillar kriptografiya bo‘yicha mas’ul xodimlar (Crypto Officer, CO) va tiklash kaliti ulushlarini saqlovchilar (Recovery Key Shareholder, RKSH) lavozimlarini egalladi. CO xodimlariga ZSKning elektron raqamli imzo kalitini yaratishni faollashtirish imkonini beruvchi jismoniy kalitlar topshirildi, RKSH vakillari esa smart-kartalarga, kriptografik uskunada ishlatiladigan KSK kalitining qismlari joylashtirilgan qurilmalarga ega. Ayrim ommaviy axborot vositalari CO yoki RKSH ishtiroki talab etiladigan jarayonlar tarmoqdagi favqulodda vaziyatlarda o‘tkaziladi degan xulosaga keldi. Biroq ICANN tartiblariga muvofiq, CO vakillari zona imzolash kaliti (ZSK) har gal yaratilganda, ya’ni yiliga 4 martagacha jalb etiladi. RKSH vakillari esa ehtimol hech qachon yoki CO kalitlari yo‘qolganida yoxud ildiz zonasi buzib kirilganida ishtirok etadi.
Joriy holat
2013-yil oktabr holatiga ko‘ra, ildiz zonasida DNSSEC bilan imzolangan 81 ta milliy yuqori darajali domen va 13 ta umumiy yuqori darajali domen (IDN-domenlardan tashqari) mavjud edi. Ular ikkinchi darajali domenlar uchun ishonch zanjirini ta’minlardi. 2011-yilda DNSSEC (NSEC3 opt-out) yordamida Rossiyaga aloqador .su zonasi imzolandi, 2012-yil oktabrining oxiridan esa foydalanuvchilar yaratgan DS yozuvlari unda e’lon qilina boshladi. 2012-yil oxirida Rossiyaning .ru domeni ham imzolandi, uning DS yozuvlari esa ildiz zonasida e’lon qilindi.
Ildiz zonasi KSK kalitini almashtirish
11-oktabr 2018-yil kuni ildiz zonasi 2010-yilda imzolanganidan buyon birinchi marta uning KSK kalitlari almashtirildi. Kalitlarni almashtirish dastlab 2017-yil oktabrga rejalashtirilgan edi, biroq DNSSEC imzolarining ishonch zanjirini tasdiqlashda rezolverlarning sezilarli qismi (taxminan 2 %) faqat bitta kalitdan foydalanayotgani aniqlangach, ICANN qarori bilan kechiktirildi. Bir yil davomida BIND, PowerDNS, Knot va boshqa DNS server paketlarida ayrim texnik yechimlar ishlab chiqildi, kalitlar almashinuvi haqida keng jamoatchilikni xabardor qilish kampaniyasi o‘tkazildi. Natijada 2018-yil sentabrda ICANN direktorlar kengashi almashtirishni amalga oshirishga qaror qildi. Kalitlarni almashtirish bilan bog‘liq jiddiy muammolar aniqlanmadi. Ildiz zonasi KSK kalitini navbatdagi almashtirish 2024-2025-yillarga rejalashtirilgan edi.
Joriy etish muammolari va kamchiliklari
DNSSECni joriy etish quyidagi sabablarga ko‘ra ancha kechikdi:
- Internet miqyosida kengaytiriladigan va eski tizimlar bilan mos ishlaydigan standartni ishlab chiqish;
- Asosiy ishtirokchilar orasida yuqori darajali domenlarga (.com, .net) kim egalik qilishi borasidagi kelishmovchiliklar;
- DNS serverlar va mijozlar DNSSECni qo‘llab-quvvatlashi zarurligi;
- DNSSEC bilan ishlaydigan yangilangan DNS rezolverlari TCPdan foydalanishi zarurligi;
- Har bir mijoz DNSSECdan foydalanishni boshlashidan oldin kamida bitta ishonchli ochiq kalitni olishi kerakligi;
- Trafikning sezilarli (6-7 baravar) ko‘payishi tufayli tarmoq yuklamasining ortishi;
- Imzolarni yaratish va tekshirish zarurati sababli protsessor yuklamasining ortishi, natijada ayrim DNS serverlarni almashtirishga to‘g‘ri kelishi mumkinligi;
- Imzolangan ma’lumotlar ancha ko‘p joy egallagani sababli manzil ma’lumotlari saqlanadigan xotiraga talabning oshishi;
- Server va mijoz tomonidagi dasturiy ta’minotni yaratish, sinash va takomillashtirishga ehtiyoj bo‘lishi, bu esa butun internet miqyosida vaqt va sinovlarni talab qilishi;
- Stub-rezolverlar keshni zaharlashdan himoyalanmagani — tekshirish rekursiv server tomonida amalga oshiriladi, mijoz esa faqat AD biti o‘rnatilgan javobni olishi;
- DNS Amplification turidagi hujumlar xavfining keskin ortishi.
Ushbu muammolarning aksariyati internetning texnik hamjamiyati tomonidan hal qilingan.
DNSSEC dasturiy ta’minoti
Server tomoni
Eng ko‘p tarqalgan ikkita DNS server dasturi — BIND va NSD — DNSSECni qo‘llab-quvvatlaydi (10 ta ildiz serverida (jami 13 tadan) BIND, qolgan 3 tasida NSD ishlatiladi). Shuningdek, PowerDNS, Unbound va boshqa ayrim DNS serverlarda ham qo‘llab-quvvatlash mavjud.
Mijoz tomoni
DNSSEC kengaytmasi joriy etilgan serverlar juda oz bo‘lgani uchun, yakuniy foydalanuvchilarga mo‘ljallangan DNSSECni qo‘llab-quvvatlovchi dasturlar ham kam ishlab chiqilgan. Biroq Microsoft operatsion tizimlariga DNSSEC allaqachon integratsiya qilingan. Windows Server 2008 — RFC 2535, Windows 7 va Windows Server 2008 R2 tizimlarida esa DNSSEC-bisning amaldagi versiyasi qo‘llanadi.
Windows XP va Windows Server 2003 tizimlarida RFC 2535 qo‘llab-quvvatlanadi, ammo ular faqat DNSSEC ishlatiladigan serverlardan kelgan paketlarni to‘g‘ri taniy oladi; imkoniyatlari shu bilan cheklanadi.
Alohida ta’kidlash joiz bo‘lgan loyiha — DNSSEC-Tools, bu ilovalar, kengaytmalar va plaginlar to‘plami bo‘lib, ular DNSSECni Firefox, pochta mijozi Thunderbird, FTP-serverlari proftpd, ncftp va ayrim boshqa ilovalarga qo‘shish imkonini beradi.
DNSSECdan foydalanish uchun ham server, ham mijoz tomonida tegishli dasturiy ta’minot zarur.
- BIND (ingl. Berklidagi internet domen nomlari tizimi (Berkeley Internet Name Domain)).
- Drill — DNSSECni qo‘llab-quvvatlovchi va quyidagi vositalar to‘plamiga kiruvchi dastur: ldns.
- DNSSEC-Tools — SourceForge loyihasi bo‘lib, DNSSEC bilan ishlash uchun foydalanishga qulay vositalar to‘plamini yaratishga qaratilgan.
- Unbound — DNSSECning ishlash tamoyillariga asoslanib noldan yozilgan rezolver.
- DNSSECni qo‘llab-quvvatlash quyidagi tizimlarda taqdim etilgan: Windows 7 va Windows Server 2008 R2.
- mysqlBind
- OpenDNSSEC
- IPC — BINDda DNSSECni sozlash bo‘yicha yo‘riqnomalar to‘plami.
- Google ochiq rezolveri
Havolalar
- Brauzerda DNSSEC qo‘llab-quvvatlanishini tekshirish
- DNSSEC — DNSSEC haqidagi axborot sayti: DNSSEC.net (ishlamaydigan havola)
- DNSEXT — DNS kengaytmalari bo‘yicha IETF ishchi guruhi (faoliyatini to‘xtatgan ishchi guruh)
- CircleID — DNSSECga oid barcha masalalar bo‘yicha yangiliklar va fikrlar
- DNSSEC-Tools loyihasi
- DNSSECni joriy etishni muvofiqlashtirish tashabbusi
- Nox.su: .su domenida DNSSECni joriy etishga misol
- DNSSECdan foydalanilishini tekshirish
- DNS serverlarini himoya qiling
RFC hujjatlari
- RFC 2535 Domen nomlari tizimining xavfsizlik kengaytmalari
- RFC 3225 Rezolver DNSSECni qo‘llab-quvvatlashini bildirish
- RFC 3226 DNSSEC va IPv6 A6 ni qo‘llab-quvvatlovchi server/rezolver xabarlari hajmiga qo‘yiladigan talablar
- RFC 3833 Domen nomlari tizimidagi tahdidlar tahlili
- RFC 4033 DNS xavfsizligiga kirish va talablar (DNSSEC-bis)
- RFC 4034 DNS xavfsizlik kengaytmalari uchun resurs yozuvlari (DNSSEC-bis)
- RFC 4035 DNS xavfsizlik kengaytmalari uchun protokol o‘zgarishlari (DNSSEC-bis)
- RFC 4398 Sertifikatlarni domen nomlari tizimida (DNS) saqlash
- RFC 4431 DNSSECning muqobil tekshiruvi (DLV) uchun DNS resurs yozuvi
- RFC 4470 NSEC yozuvlarining minimal qamrovi va DNSSECda onlayn imzolash
- RFC 4509 DNSSECdagi delegatsiyani imzolovchi (DS) resurs yozuvlarida (RR) SHA-256dan foydalanish
- RFC 4641 DNSSECni amalda qo‘llash tartiblari
- RFC 4955 DNS xavfsizligi (DNSSEC) bo‘yicha tajribalar
- RFC 5011 DNS xavfsizligining (DNSSEC) ishonch tayanchlarini avtomatik yangilash
- RFC 5155 DNSSECda mavjud emaslikni xeshlash orqali autentifikatsiyalangan holda tasdiqlash
- RFC 5702 DNSSECning DNSKEY va RRSIG resurs yozuvlarida RSA bilan SHA-2 algoritmlaridan foydalanish
- RFC 6605 DNSSEC uchun elliptik egri chiziqlarga asoslangan raqamli imzo algoritmi (DSA)
- RFC 6725 DNS xavfsizligi (DNSSEC) DNSKEY algoritmlarining IANA reyestrini yangilash
- RFC 6781 DNSSECni amalda qo‘llash tartiblari, 2-versiya
- RFC 6840 DNS xavfsizligi (DNSSEC) bo‘yicha aniqliklar va amalga oshirish izohlari
- RFC 7344 DNSSEC delegatsiyasining ishonchli bog‘lanishini avtomatik saqlash
- RFC 7583 DNSSEC kalitlarini almashtirish muddatlarini belgilashga oid masalalar
- RFC 8080 DNSSEC uchun Edvards egri chizig‘iga asoslangan raqamli imzo algoritmi (EdDSA)
- RFC 8624 DNSSEC algoritmlarini amalga oshirish talablari va ulardan foydalanish bo‘yicha tavsiyalar
- RFC 8749 DNSSECning muqobil tekshiruvi (DLV)ni tarixiy maqomga o‘tkazish