
Rixter magnituda shkalasi zilzilalarning kuchini («kattaligini») o‘lchash uchun xizmat qiladi; u 1935-yilda amerikalik seysmolog Charlz Frensis Rixter tomonidan taklif etilgan va quyidagi belgilar bilan ifodalanadi: «ML» yoki «ML».
Rixter zilzila kuchini (uning epitsentrida) baholash uchun o‘nlik logarifmni qo‘llashni taklif etdi. Bu yerda A — standart Vud — Anderson seysmografi ignasining mikrometrlarda o‘lchangan siljishi bo‘lib, seysmograf epitsentrdan 600 km dan ortiq bo‘lmagan masofada joylashgan bo‘lishi kerak: bu yerda f — epitsentrgacha bo‘lgan masofaga qarab jadval asosida hisoblanadigan tuzatish funksiyasi. Zilzila energiyasi taxminan quyidagi ifodaga proporsional bo‘ladi: ya’ni magnitudaning 1,0 ga ortishi tebranish amplitudasining 10 baravar va energiyaning taxminan 32 baravar oshishiga mos keladi.
Ushbu shkalada bir nechta jiddiy kamchiliklar mavjud edi:
- Rixter o‘z shkalasini darajalashda zilzila o‘chog‘i sayoz bo‘lgan Janubiy Kaliforniyadagi kichik va o‘rtacha zilzilalardan foydalangan.
- Qo‘llanilgan uskunalarning imkoniyatlari cheklangani sababli Rixter shkalasi taxminan 6,8 qiymat bilan chegaralangan.
- Taklif etilgan o‘lchash usuli faqat sirt to‘lqinlarini hisobga olgan, holbuki chuqur o‘choqli zilzilalarda energiyaning sezilarli qismi hajmiy to‘lqinlar shaklida ajraladi.
Keyingi bir necha o‘n yillik davomida Rixter shkalasi aniqlashtirilib, yangi kuzatuv natijalariga moslashtirildi. Hozir undan kelib chiqqan bir nechta shkala mavjud bo‘lib, ularning eng muhimlari quyidagilar: Hajmiy to‘lqinlar magnitudasi va Sirt to‘lqinlari magnitudasi[ingl.] (qarang: Zilzila magnitudasi). Biroq ko‘plab ommaviy axborot vositalari hanuz ularni «Rixter» magnitudalari deb ataydi.
Yuqorida tilga olingan barcha shkalalar dastlabki shkalaning logarifmik xususiyatini saqlab qolgan va ularning son qiymatlari taxminan bir-biriga mos keladi.