HTTP 403 — kirish taqiqlangan xato kodi

HTTP holat kodi (ingl. HTTP status code) — server so‘rovga javob berganda birinchi satrda keltiriladigan kod bo‘lib, quyidagi protokolga tegishli: HTTP.

U uch xonali butun o‘nlik sondan iborat. Birinchi raqam holat kodining sinfini bildiradi. Javob kodidan keyin, odatda, bo‘sh joy bilan ajratilgan inglizcha izohli ibora keladi. U ushbu javob nega qaytarilganini tushuntiradi (izoh matni standartlashtirilmagan, shuning uchun bir xil kod uchun turli dasturiy amalga oshirishlarda farq qilishi mumkin). Misollar:

201 Webpage Created
401 Access allowed only for registered users
507 Insufficient Storage

Mijoz dasturi javob kodi orqali so‘rov natijasini bilib oladi va keyin qanday harakat qilishni belgilaydi. Holat kodlari standartlashtirilgan bo‘lib, tegishli RFC hujjatlarida ta’riflangan. Yangi kodlar faqat IETF bilan kelishilganidan keyin kiritilishi kerak. Shunga qaramay, RFC hujjatlarida tilga olinmagan, lekin amalda ishlatiladigan ikkita kod ma’lum: 449 Retry With. Shuningdek, «Reply With» izohli iborasi WebDAV bo‘yicha Microsoft Developer Network hujjatida uchraydi. Bu kodni Microsoft kiritgan. Ikkinchi kod — 509 Bandwidth Limit Exceeded — quyidagi boshqaruv panelida kiritilgan: cPanel.

Mijoz dasturi barcha holat kodlarini bilmasligi mumkin, ammo u kodning sinfiga muvofiq javob qaytarishi shart. Hozirda holat kodlarining beshta sinfi mavjud.

Quyidagi veb-server: Internet Information Services — o‘zining jurnal fayllarida standart holat kodlaridan tashqari asosiy koddan keyin nuqta orqali yoziladigan qo‘shimcha kodlardan ham foydalanadi. Biroq server javobida bu qo‘shimcha kod ko‘rsatilmaydi — u server ma’muriga muammolarning sabablarini aniqroq topish uchun kerak.

Kodlar ro‘yxati

Quyida ushbu maqolada tavsiflangan barcha javob kodlari keltirilgan:

Veb-serverning sarlavhalar asosida qaror qabul qilish diagrammasi
Jurnal fayllarini tahlil qiluvchi dastur tuzgan javob kodlari statistikasi — Webalizer

2025-yil bahori holatiga ko‘ra, 511 dan yuqori kodlar rasmiy RFC hujjatlarida tavsiflanmagan. Shuning uchun ulardan ehtiyotkorlik bilan foydalanish lozim. Masalan, ba’zi TypeScript paketlari javobga norasmiy kod belgilashga urinishda xato qaytarishi mumkin.

Kodlar tavsifi

Axborot beruvchi kodlar

Bu sinfga ma’lumot uzatish jarayoni haqida xabar beradigan kodlar kiradi. 1.0 versiyali protokolda bunday kodli xabarlar e’tiborga olinmasligi kerak. 1.1 versiyasida mijoz dasturi ushbu sinfdagi xabarni oddiy javob sifatida qabul qilishga tayyor bo‘lishi lozim, biroq serverga hech narsa yuborishi shart emas. Serverning bunday xabarlari faqat javobning boshlang‘ich satri hamda zarur bo‘lganda javobga xos bir necha sarlavha maydonidan iborat bo‘ladi. Proksi-serverlar bunday xabarlarni serverdan mijozga uzatishi kerak.

  • 100 Continue — server so‘rovdagi mavjud ma’lumotlar asosida uni qayta ishlashga tayyorligini bildiradi va mijoz so‘rovning qolgan qismini yuborishda davom etishi mumkin. HTTP/1.1 da paydo bo‘lgan.
  • 101 Switching Protocols — server mijoz talabini bajarib, Upgrade sarlavha maydonida berilgan ko‘rsatmaga muvofiq protokolni almashtiradi. Server Upgrade javob sarlavhasini yuborib, qaysi protokolga o‘tganini bildiradi. HTTP/1.1 da paydo bo‘lgan.
  • 102 Processing — so‘rov qabul qilingan, lekin uni qayta ishlash uzoq vaqt oladi. Mijoz kutish vaqti tugagani sabab ulanishni uzib qo‘ymasligi uchun server ushbu koddan foydalanadi. Bunday javobni olgan mijoz taymerni qayta boshlashi va odatdagi tartibda keyingi buyruqni kutishi lozim. WebDAV.
  • 103 Early Hints — server sarlavhalarning bir qismini oldindan yuboradi. To‘liq javob sarlavhalarini tez shakllantirish imkoni bo‘lmagan hollarda qo‘llanadi.

Muvaffaqiyatli bajarilish

Bu sinfdagi xabarlar mijoz so‘rovi muvaffaqiyatli qabul qilingani va qayta ishlanganini bildiradi. Holatga qarab server qo‘shimcha sarlavhalar va xabar tanasini ham yuborishi mumkin.

  • 200 OK — so‘rov muvaffaqiyatli bajarildi. Agar mijoz biror ma’lumotni so‘ragan bo‘lsa, u xabarning sarlavhasida va/yoki tanasida bo‘ladi. HTTP/1.0 da paydo bo‘lgan.
  • 201 Created — so‘rov muvaffaqiyatli bajarilib, yangi resurs yaratildi. Server javob tanasida yaratilgan resursning bir yoki bir nechta manzilini ko‘rsatishi mumkin. Afzal ko‘rilgan manzil esa Location sarlavhasida beriladi. Serverga javob tanasida yaratilgan resursning xususiyatlari va manzillarini ko‘rsatish tavsiya etiladi. Javob tanasining formati Content-Type sarlavhasi bilan belgilanadi. Yangi resurs so‘rov qayta ishlanayotganida, mijozga javob yuborilishidan oldin yaratilgan bo‘lishi kerak. Aks holda, 202 kodli javobdan foydalanish lozim. HTTP/1.0 da paydo bo‘lgan.
  • 202 Accepted — so‘rov qayta ishlash uchun qabul qilindi, ammo jarayon hali tugamagan. Juda uzoq davom etadigan jarayon boshlanishi mumkinligi sabab mijoz yakuniy xabar kelishini kutishi shart emas. HTTP/1.0 da paydo bo‘lgan.
  • 203 Non-Authoritative Information — 200 javobiga o‘xshaydi, lekin bu holda ma’lumot asosiy manbadan emas, boshqa manbadan (zaxira nusxadan, boshqa serverdan va hokazo) olingan bo‘ladi. Shu sababli u eskirgan bo‘lishi mumkin. HTTP/1.1 da paydo bo‘lgan.
  • 204 No Content — server so‘rovni muvaffaqiyatli qayta ishladi, ammo javobda xabar tanasisiz, faqat sarlavhalar yuborildi. Mijoz hujjat mazmunini yangilamasligi kerak, biroq qabul qilingan metama’lumotlarni unga qo‘llashi mumkin. HTTP/1.0 da paydo bo‘lgan.
  • 205 Reset Content — server mijozga foydalanuvchi kiritgan ma’lumotlarni tozalashni buyuradi. Bunda server xabar tanasini yubormaydi va hujjatni yangilash shart emas. HTTP/1.1 da paydo bo‘lgan.
  • 206 Partial Content — server qisman GET so‘rovini muvaffaqiyatli bajarib, xabarning faqat bir qismini qaytardi. Content-Range sarlavhasida server mazmunning bayt diapazonlarini ko‘rsatadi. Bunday javoblar bilan ishlashda keshlashga alohida e’tibor berish kerak. HTTP/1.1 da paydo bo‘lgan. (batafsil…)
  • 207 Multi-Status — server bir vaqtning o‘zida bir nechta mustaqil operatsiya natijasini yuboradi. Natijalar xabar tanasida XML hujjati ko‘rinishida, multistatus obyektida joylashtiriladi. Ma’nosiz va ortiqcha bo‘lgani uchun bu obyektga 1xx turkumidagi holat kodlarini joylashtirish tavsiya etilmaydi. Ushbu kod quyidagi texnologiyada joriy qilingan: WebDAV.
  • 208 Already Reported — DAV bog‘lanishining elementlari javobning oldingi qismida (multistatus) sanab o‘tilgan va qayta kiritilmaydi.
  • 226 IM Used — mijoz yuborgan A-IM sarlavhasi muvaffaqiyatli qabul qilindi va server ko‘rsatilgan parametrlarni hisobga olib mazmunni qaytaradi. Ushbu kod RFC 3229 hujjatida HTTP protokolini quyidagi imkoniyat bilan kengaytirish uchun kiritilgan: delta-kodlash.

Qayta yo‘naltirish

Bu sinf kodlari operatsiyani muvaffaqiyatli yakunlash uchun mijoz boshqa so‘rovni, odatda, boshqa URI manzilga yuborishi kerakligini bildiradi. Ushbu sinfdagi beshta kod — 301, 302, 303, 305 va 307 — bevosita qayta yo‘naltirishga tegishli. Mijoz so‘rov yuborishi kerak bo‘lgan manzil server tomonidan Location sarlavhasida ko‘rsatiladi. Bunda mo‘ljaldagi URI tarkibida fragmentlardan foydalanish mumkin.

So‘nggi standartlarga ko‘ra, mijoz foydalanuvchidan ruxsat so‘ramasdan qayta yo‘naltirishni faqat ikkinchi resurs GET yoki HEAD usuli bilan so‘raladigan bo‘lsa amalga oshirishi mumkin. Oldingi spetsifikatsiyalarda qayta yo‘naltirishlar aylana hosil qilmasligi uchun ketma-ket 5-qayta yo‘naltirishdan so‘ng foydalanuvchidan so‘rash kerakligi aytilgan. Barcha qayta yo‘naltirishlarda so‘rov usuli HEAD bo‘lmasa, xatolik yuz bergan taqdirda foydalanuvchi o‘zi o‘tishi uchun javob tanasiga mo‘ljal manzili ko‘rsatilgan qisqa gipermatnli xabar qo‘shilishi kerak.

HTTP ishlab chiquvchilari 301 va 302 kodlari bilan qayta yo‘naltirishda ko‘plab mijoz dasturlari birinchi resursga boshqa usulda (ko‘pincha PUT) so‘rov yuborilgan bo‘lsa ham, ikkinchi resursga noto‘g‘ri ravishda GET usulini qo‘llashini qayd etadi. Bunday tushunmovchilikning oldini olish uchun HTTP/1.1 da 303 va 307 kodlari kiritilgan va ulardan 302 o‘rnida foydalanish tavsiya etiladi. Usulni faqat server 303 kodini qaytargandagina o‘zgartirish kerak. Qolgan hollarda keyingi so‘rov dastlabki usulda yuboriladi.

Turli qayta yo‘naltirish holatlarida mijoz dasturlarining harakati jadvalda ko‘rsatilgan:

Javob holati Keshlash Usul GET yoki HEAD bo‘lmasa
301 Moved Permanently Odatdagidek mumkin. Foydalanuvchidan tasdiq so‘rash va boshqa resursga dastlabki usul bilan so‘rov yuborish.
307 Temporary Redirect Faqat quyidagi sarlavhalardan biri ko‘rsatilgan bo‘lsa mumkin: Cache-Control yoki Expires.
302 Found (HTTP/1.1)
302 Moved Temporarily (HTTP/1.0)
303 See Other Mumkin emas. Avtomatik ravishda quyidagi usul bilan o‘tish: GET.
  • 300 Multiple Choices — ko‘rsatilgan URI bo‘yicha resursni MIME turi, tili yoki boshqa belgilariga ko‘ra taqdim etishning bir nechta varianti bor. Server javob bilan muqobil variantlar ro‘yxatini yuboradi; tanlovni mijoz dasturi avtomatik ravishda yoki foydalanuvchi amalga oshirishi mumkin. HTTP/1.0 da paydo bo‘lgan.
  • 301 Moved Permanently — so‘ralgan hujjat Location sarlavha maydonida ko‘rsatilgan yangi URI manziliga butunlay ko‘chirildi. Agar mijoz dasturi eski URI manzilini saqlagan bo‘lsa, uni yangi manzilga almashtirishi kerak. Ba’zi[qaysilari?] mijoz dasturlari ushbu kodni noto‘g‘ri qayta ishlaydi. HTTP/1.0 da paydo bo‘lgan.
  • 302 Found, 302 Moved Temporarily — so‘ralgan hujjat vaqtincha Location sarlavhasida ko‘rsatilgan boshqa URI manzilida mavjud. Masalan, bu kod server boshqaradigan mazmun kelishuvida ishlatilishi mumkin. Ayrim[qaysilari?] mijoz dasturlari ushbu kodni noto‘g‘ri qayta ishlaydi. HTTP/1.0 da kiritilgan.
  • 303 See Other — so‘ralgan URI dagi hujjatni Location sarlavha maydonida ko‘rsatilgan manzildan GET usulida so‘rash kerak, hatto dastlabki so‘rov boshqa usulda yuborilgan bo‘lsa ham. Ushbu kod noaniqlikni bartaraf etish maqsadida 307 kodi bilan birga kiritilgan. Shunda server keyingi resurs quyidagi usulda so‘ralishiga ishonch hosil qiladi: GET. Masalan, veb-sahifada tezkor o‘tish va qidirish uchun matn kiritish maydoni mavjud. Ma’lumot kiritilgach, brauzer POST usuli bilan so‘rov yuboradi va kiritilgan matnni xabar tanasiga qo‘shadi. Agar shu nomdagi hujjat topilsa, server 303 kodini qaytaradi hamda Location sarlavhasida uning doimiy manzilini ko‘rsatadi. Shunda brauzer mazmunni olish uchun uni albatta GET usuli bilan so‘raydi. Aks holda, server mijozga qidiruv natijalari sahifasini qaytaradi. HTTP/1.1 da kiritilgan.
  • 304 Not Modified — agar mijoz hujjatni GET usulida so‘rab, If-Modified-Since yoki If-None-Match sarlavhasidan foydalangan bo‘lsa va hujjat ko‘rsatilgan vaqtdan beri o‘zgarmagan bo‘lsa, server shu kodni qaytaradi. Bunda server xabarining tanasi bo‘lmasligi kerak. HTTP/1.0 da paydo bo‘lgan.
  • 305 Use Proxy — so‘ralgan resursga proksi-server orqali murojaat qilish kerak. Proksi-serverning URI manzili Location sarlavha maydonida ko‘rsatiladi. Bu javob kodidan faqat asosiy HTTP serverlari (proksi emas) foydalanishi mumkin. HTTP/1.1 da kiritilgan.
  • 306 (zaxiralangan) — spetsifikatsiyaning dastlabki versiyalarida ishlatilgan, hozirda zaxiralangan javob kodi. RFC 2616 hujjatida (HTTP/1.1 yangilanishi) tilga olingan. Dastlabki loyihalarga ko‘ra, u Switch Proxy («proksini almashtirish») degan ma’noni bildirgan va mijozdan javob sarlavhasida server ko‘rsatgan boshqa proksi-serverga o‘tishni talab qilgan.
  • 307 Temporary Redirect — so‘ralgan resurs vaqtincha Location sarlavha maydonida ko‘rsatilgan boshqa URI manzilida mavjud. So‘rov usulini (GET/POST) o‘zgartirish mumkin emas. Masalan, POST so‘rovi yangi URI ga ham aynan POST usulida yuborilishi lozim. Noaniqlikni bartaraf etish uchun bu kod 303 kodiga qo‘shimcha tarzda, 302 kodining o‘rniga kiritilgan. RFC 2616 hujjatida (HTTP/1.1 yangilanishi) joriy etilgan.
  • 308 Permanent Redirect — so‘ralgan resurs Location sarlavha maydonida ko‘rsatilgan yangi URI ga butunlay ko‘chirilgan. So‘rov usulini (GET/POST) o‘zgartirish mumkin emas. Masalan, POST so‘rovi yangi URI ga ham POST usulida yuborilishi lozim. Bu kod 301 kodiga xos noaniqlikni bartaraf etish uchun kiritilgan. RFC 7238 (RFC 7538).

Mijoz xatosi

Bu sinfdagi 4xx kodlar mijoz tomonidagi xatolarni bildirish uchun mo‘ljallangan. HEAD usulidan tashqari barcha usullarda server foydalanuvchi uchun gipermatnli tushuntirishni xabar tanasida qaytarishi kerak.

  • 400 Bad Request — server mijoz so‘rovida sintaksis xatosini aniqladi. HTTP/1.0 da paydo bo‘lgan.
  • 401 Unauthorized — so‘ralgan resursdan foydalanish uchun autentifikatsiya talab qilinadi. Javob sarlavhasida autentifikatsiya shartlari ro‘yxati ko‘rsatilgan WWW-Authenticate maydoni bo‘lishi kerak. Boshqacha aytganda, mijoz resursdan foydalanish uchun o‘zini tanishtirishi va so‘rov sarlavhasidagi Authorization maydonida kerakli autentifikatsiya ma’lumotlarini yuborishi zarur. Agar so‘rovda avtorizatsiya ma’lumotlari allaqachon bo‘lsa, 401 javobi ular asosida ruxsat berilmaganini anglatadi.
  • 402 Payment Required — kelajakda foydalanish ko‘zda tutilgan[qachon?]. Hozircha[qachon?] qo‘llanmaydi. Bu kod foydalanuvchilarga pullik xizmat ko‘rsatish uchun mo‘ljallangan. Server ijarachisi xizmat haqini to‘lamagan bo‘lsa, xosting provayderlari bu kodni qaytarishi noto‘g‘ri hisoblanadi. HTTP/1.1 dan boshlab zaxiralangan.
Server kirish taqiqlangan «cgi-bin» katalogini ko‘rishga urinishda 403 xatosini qaytardi
  • 403 Forbidden — server so‘rovni tushundi, lekin mijozning ko‘rsatilgan resursdan foydalanish huquqi cheklangani uchun uni bajarishdan bosh tortdi. Boshqacha aytganda, mijozga so‘ralgan resurs bilan tegishli amallarni bajarishga ruxsat yo‘q. Agar resursga kirish uchun HTTP vositalari orqali autentifikatsiya kerak bo‘lsa, server 401 yoki 407 javobini qaytaradi, ikkinchisi proksi ishlatilganda qo‘llanadi. Boshqa hollarda cheklovlar server ma’muri yoki veb-ilova ishlab chiquvchisi tomonidan o‘rnatilgan bo‘ladi va foydalaniladigan dasturiy ta’minot imkoniyatlariga qarab turlicha bo‘lishi mumkin. Har qanday holatda ham server so‘rov rad etilganining sababini tushuntirishi kerak. Cheklovga veb-serverning tizim resurslariga (masalan, .htaccess yoki .htpasswd fayllariga) murojaat qilish, konfiguratsiya fayllari orqali kirishi yopilgan fayllarni so‘rash, HTTP dan tashqari vositalarda autentifikatsiya talab etilishi (masalan, kontentni boshqarish tizimi yoki ro‘yxatdan o‘tgan foydalanuvchilar bo‘limiga kirish uchun), shuningdek, server mijozning IP manzili ni qabul qilmasligi, masalan, bloklash holatlari sabab bo‘lishi mumkin. HTTP/1.0 da paydo bo‘lgan.
  • 404 Not Found — Internetdan foydalanishda eng ko‘p uchraydigan xato. Uning asosiy sababi — veb-sahifa manzilini noto‘g‘ri yozish. Server so‘rovni tushungan, lekin ko‘rsatilgan URL bo‘yicha mos resursni topmagan. Agar server bu manzilda ilgari hujjat mavjud bo‘lganini bilsa, 410 kodidan foydalanishi ma’qul. 404 javobidan 403 o‘rnida ham foydalanish mumkin, agar bloklangan resurs mavjudligini ishonchsiz mijozdan yashirish kerak bo‘lsa. HTTP/1.0 da paydo bo‘lgan.
  • 405 Method Not Allowed — mijoz ko‘rsatgan usulni joriy resursga qo‘llab bo‘lmaydi. Javobda server ruxsat etilgan usullarni Allow sarlavhasida vergul bilan ajratib ko‘rsatishi kerak. Agar usul serverga ma’lum, lekin aynan so‘rovdagi resursga mos kelmasa, ushbu xato qaytariladi. Agar usul umuman serverda qo‘llab-quvvatlanmasa, mijozga 501 (Not Implemented) kodi qaytarilishi lozim. HTTP/1.1 da paydo bo‘lgan.
  • 406 Not Acceptable — so‘ralgan URI sarlavhada ko‘rsatilgan xususiyatlarga mos javob bera olmaydi. Agar usul HEAD bo‘lmasa, server ushbu resurs uchun ruxsat etilgan xususiyatlar ro‘yxatini qaytarishi kerak. HTTP/1.1 da paydo bo‘lgan.
  • 407 Proxy Authentication Required — bu javob 401 kodiga o‘xshaydi, farqi shundaki, autentifikatsiya proksi-server uchun o‘tkaziladi. Mexanizm asosiy serverdagi shaxsni aniqlash jarayoniga o‘xshaydi. HTTP/1.1 da paydo bo‘lgan.
  • 408 Request Timeout — server mijozdan ma’lumot yuborilishini kutish vaqtini tugatdi. Mijoz istalgan vaqtda avvalgisiga o‘xshash so‘rovni takrorlashi mumkin. Masalan, serverga katta hajmli fayl POST yoki PUT usulida yuklanayotganda bunday holat yuz berishi mumkin. Uzatishning biror nuqtasida ma’lumot manbasi, masalan, kompakt-disk ning shikastlanishi yoki mahalliy tarmoqdagi boshqa kompyuter bilan aloqa uzilishi tufayli javob bermay qo‘yadi. Mijoz hech narsa yubormay turganida server bilan ulanish saqlanib turadi. Ma’lum vaqtdan so‘ng server boshqa mijozlar so‘rov yubora olishi uchun ulanishni o‘z tomonidan yopishi mumkin. Foydalanuvchi buyrug‘i bilan uzatish majburan to‘xtatilganida yoki ulanish boshqa sabablarga ko‘ra uzilganida ushbu javob qaytarilmaydi, chunki endi javobni yuborishning iloji yo‘q. HTTP/1.1 da paydo bo‘lgan.
  • 409 Conflict — resursga murojaat qilishda ziddiyat yuzaga kelgani sababli so‘rov bajarilmaydi. Masalan, ikki mijoz bir resursni PUT usuli orqali bir vaqtda o‘zgartirmoqchi bo‘lsa, shunday bo‘lishi mumkin. HTTP/1.1 da paydo bo‘lgan.
  • 410 Gone — server ushbu javobni resurs ilgari ko‘rsatilgan URL da mavjud bo‘lgan, ammo keyinchalik o‘chirilgan va endi mavjud bo‘lmagan hollarda yuboradi. Bunda server muqobil hujjatning (masalan, nusxaning) qayerda joylashganini ham bilmaydi. HTTP/1.1 da paydo bo‘lgan.
  • 411 Length Required — ushbu resurs uchun mijoz so‘rov sarlavhasida Content-Length maydonini ko‘rsatishi shart. Bu maydonsiz mazkur URI ga qayta so‘rov yubormaslik kerak. Bunday javob POST va PUT turidagi so‘rovlarda tabiiy hol. Masalan, ko‘rsatilgan URI bo‘yicha fayl yuklanayotgan va serverda uning hajmiga cheklov belgilangan bo‘lishi mumkin. Bunday vaziyatda mijoz ortiqcha katta xabar yuborganidan keyin ulanishni uzib, behuda yuklama yaratish o‘rniga, boshidanoq Content-Length sarlavhasini tekshirib, yuklashni rad etish ma’qul. HTTP/1.1 da paydo bo‘lgan.
  • 412 Precondition Failed — so‘rov sarlavhasidagi shartli maydonlardan (If-Match va boshqalar, qarang: RFC 7232) hech birining sharti bajarilmaganida qaytariladi. HTTP/1.1 da paydo bo‘lgan.
  • 413 Payload Too Large — server so‘rov tanasi haddan tashqari katta bo‘lgani uchun uni qayta ishlashni rad etganida qaytariladi. So‘rovning qolgan qismini yuborishni to‘xtatish uchun server ulanishni yopishi mumkin. Agar muammo vaqtinchalik bo‘lsa, server javobiga Retry-After sarlavhasini qo‘shib, qachondan keyin shunday so‘rovni takrorlash mumkinligini ko‘rsatish tavsiya etiladi. HTTP/1.1 da paydo bo‘lgan. Ilgari «Request Entity Too Large» deb atalgan.
  • 414 URI Too Long — server ko‘rsatilgan URI juda uzun bo‘lgani sabab so‘rovni qayta ishlay olmaydi. Masalan, mijoz uzun parametrlarni GET o‘rniga POST usuli orqali yuborishga urinsa, bunday xato yuz berishi mumkin. HTTP/1.1 da paydo bo‘lgan. Ilgari «Request-URI Too Long» deb atalgan.
  • 415 Unsupported Media Type — server muayyan sabablarga ko‘ra ushbu usulda ko‘rsatilgan ma’lumot turi bilan ishlashdan bosh tortadi. HTTP/1.1 da paydo bo‘lgan.
  • 416 Range Not Satisfiable — so‘rov sarlavhasidagi Range maydonida resurs chegarasidan tashqaridagi diapazon ko‘rsatilgan va If-Range maydoni mavjud emas. Agar mijoz bayt diapazonini yuborgan bo‘lsa, server Content-Range sarlavhasi maydonida haqiqiy hajmni qaytarishi mumkin. Ushbu javobni multipart/byteranges[manba 5352 kundan beri ko‘rsatilmagan] turida uzatishda ishlatmaslik kerak. RFC 2616 hujjatida (HTTP/1.1 yangilanishi) kiritilgan. Ilgari «Requested Range Not Satisfiable» deb atalgan.
  • 417 Expectation Failed — server so‘rov sarlavhasidagi Expect maydonining qiymatini biror sababga ko‘ra qondira olmaydi. RFC 2616 hujjatida (HTTP/1.1 yangilanishi) kiritilgan.
  • 418 I’m a teapot — ushbu kod 1998-yilda IETF ning an’anaviy aprel boshidagi hazillaridan biri sifatida kiritilgan. U quyidagi hujjatlarda tavsiflangan: RFC 2324, Hyper Text Coffee Pot Control Protocol. Ushbu kod haqiqiy serverlarning aksariyatida qo‘llab-quvvatlanadi.
  • 419 Authentication Timeout (quyidagi hujjatda yo‘q: RFC 2616) — ushbu kod RFC 2616 hujjatida ko‘rsatilmagan. U autentifikatsiyadan o‘tgan, ammo serverning ayrim resurslaridan foydalanish huquqiga ega bo‘lmagan mijozlar uchun 401 kodiga muqobil sifatida ishlatiladi. Odatda CSRF tokeni eskirgan yoki noto‘g‘ri bo‘lsa, ushbu kod qaytariladi.
  • 421 Misdirected Request — so‘rov javob bera olmaydigan serverga yo‘naltirilgan.
  • 422 Unprocessable Entity — server so‘rovni muvaffaqiyatli qabul qildi va ko‘rsatilgan ma’lumot turi bilan ishlay oladi (masalan, so‘rov tanasida XML hujjati sintaktik jihatdan to‘g‘ri bo‘ladi), ammo mantiqiy xato tufayli resurs ustida operatsiyani bajarib bo‘lmaydi. WebDAV.
  • 423 Locked — so‘rovdagi mo‘ljal resursga ko‘rsatilgan usulni qo‘llash bloklangan. WebDAV.
  • 424 Failed Dependency — joriy so‘rovni bajarish boshqa operatsiyaning muvaffaqiyatli bajarilishiga bog‘liq bo‘lishi mumkin. Agar u bajarilmasa va shu sabab joriy so‘rovni ham bajarib bo‘lmasa, server ushbu kodni qaytaradi. WebDAV.
  • 425 Too Early — server «erta yuborilgan ma’lumot»ni qayta ishlash xavfini qabul qilishga tayyor emas. Bu kod takrorlash hujumlaridan himoyalanish uchun quyidagi hujjatda kiritilgan: RFC 8470 . U 0-RTT ishlatiladigan xavfsizlik protokoli bilan bog‘liq: TLS 1.3.
  • 426 Upgrade Required — server mijozga protokolni yangilash zarurligini bildiradi. Javob sarlavhasida to‘g‘ri shakllantirilgan Upgrade va Connection maydonlari bo‘lishi kerak. RFC 2817 hujjatida HTTP orqali TLS protokoliga o‘tishni ta’minlash uchun kiritilgan.
  • 428 Precondition Required — server mijozga so‘rovda If-Match kabi shartli sarlavhalardan foydalanish zarurligini bildiradi. Standart loyihasi: RFC 6585.
  • 429 Too Many Requests — mijoz qisqa vaqt ichida juda ko‘p so‘rov yuborishga uringan; bu, masalan, DDoS hujumiga urinishni anglatishi mumkin. Javobga Retry-After sarlavhasi qo‘shilib, so‘rovni qancha vaqtdan so‘ng takrorlash mumkinligi ko‘rsatilishi mumkin. Standart loyihasi: RFC 6585.
  • 431 Request Header Fields Too Large — sarlavhalarning ruxsat etilgan uzunligi oshib ketgan. Server ushbu kod bilan javob berishga majbur emas, ulanishni shunchaki uzishi ham mumkin. Standart loyihasi: RFC 6585.
  • 449 Retry With — mijoz so‘rovini qayta ishlash uchun yuborilgan ma’lumot yetarli bo‘lmaganda server qaytaradi. Bunda javob sarlavhasiga Ms-Echo-Request maydoni joylashtiriladi. Kod Microsoft tomonidan WebDAV uchun kiritilgan. Hozirgi vaqtda[qachon?] kamida Microsoft Money.
  • 451 Unavailable For Legal Reasons — resursga kirish huquqiy sabablarga ko‘ra, masalan, davlat organlari yoki mualliflik huquqi buzilganda huquq egasi talabi bilan yopilgan. Bu kod Google tomonidan tayyorlangan IETF loyihasida kiritilgan. Xato kodi Rey Bredberining «Farengeyt bo‘yicha 451 daraja» romaniga ishora qiladi. U standartga 21-dekabr 2015-yilda qo‘shilgan va 2016-yil fevralda quyidagi hujjat sifatida nashr qilingan: RFC 7725.
  • 499 Client Closed Request — nginx tomonidan taklif qilingan va ishlatiladigan nostandart kod. Mijoz nginx so‘rovni qayta ishlayotganida ulanishni yopgan holatlarda qo‘llanadi.

Server xatosi

502 Bad Gateway xatosiga misol

Bu turkumdagi 5xx kodlar server tomonida operatsiyalar bajarilayotganda ishlov berilmagan istisno holatlar uchun mo‘ljallangan. HEAD usuli qo‘llangan holatdan tashqari barcha vaziyatlarda server xabar tanasiga mijoz foydalanuvchiga ko‘rsatadigan tushuntirishni kiritishi kerak.

  • 500 Internal Server Error — serverning ushbu sinfdagi boshqa xatolarga kirmaydigan har qanday ichki xatosi. HTTP/1.0 da paydo bo‘lgan.
  • 501 Not Implemented — server so‘rovni qayta ishlash uchun zarur imkoniyatlarni qo‘llab-quvvatlamaydi. Odatda server so‘rovda ko‘rsatilgan usulni tushunmaganida shunday javob qaytariladi. Agar usul ma’lum bo‘lsa-yu, aynan shu resursga tatbiq etilmasa, 405 kodi qaytarilishi kerak. HTTP/1.0 da paydo bo‘lgan.
  • 502 Bad Gateway — shlyuz yoki proksi-server vazifasini bajarayotgan server yuqori darajadagi serverdan noto‘g‘ri javob xabarini oldi. HTTP/1.0 da paydo bo‘lgan.
  • 503 Service Unavailable — server texnik sabablarga ko‘ra (texnik xizmat ko‘rsatish, haddan tashqari yuklama va boshqalar) vaqtincha so‘rovlarni qayta ishlay olmaydi. Retry-After sarlavha maydonida server mijozga so‘rovni qachondan keyin takrorlash tavsiya etilishini ko‘rsatishi mumkin. Server ortiqcha yuklanganda ulanishni darhol uzish ma’quldek ko‘rinsa-da, ortiqcha so‘rovlar tezligini kamaytirish uchun Retry-After maydoniga katta qiymat belgilash samaraliroq bo‘lishi mumkin. HTTP/1.0 da paydo bo‘lgan.
  • 504 Gateway Timeout — shlyuz yoki proksi-server vazifasidagi server joriy so‘rovni yakunlash uchun yuqori darajadagi serverdan o‘z vaqtida javob olmadi. HTTP/1.1 da paydo bo‘lgan.
  • 505 HTTP Version Not Supported — server so‘rovda ko‘rsatilgan HTTP protokoli versiyasini qo‘llab-quvvatlamaydi yoki qo‘llab-quvvatlashdan bosh tortadi. HTTP/1.1 da paydo bo‘lgan.
  • 506 Variant Also Negotiates — noto‘g‘ri sozlamalar sabab tanlangan variant o‘ziga o‘zi ishora qiladi va kelishuv jarayoni uziladi. Bu tajribaviy kod RFC 2295 hujjatida HTTP protokoliga quyidagi texnologiyani qo‘shish maqsadida kiritilgan: Transparent Content Negotiation.
  • 507 Insufficient Storage — serverda disk maydoni yoki mijoz uchun ajratilgan kvota joriy so‘rovni bajarishga yetmaydi. Muammo vaqtinchalik bo‘lishi mumkin. Bu kod quyidagi texnologiyada kiritilgan: WebDAV.
  • 508 Loop Detected — server chuqurlik chegarasi belgilanmagan so‘rovni qayta ishlashda cheksiz siklni aniqlagani uchun operatsiya bekor qilingan. Ushbu kod quyidagi texnologiyada kiritilgan: WebDAV.
    • 508 Resource Limit Reached — 508 xatosining CloudLinux tizimidagi xosting resurslari limiti tugaganda yuzaga keladigan varianti.
  • 509 Bandwidth Limit Exceeded — veb-saytga ajratilgan trafik limiti oshib ketganda qo‘llanadi. Bunda sayt egasi xosting provayderiga murojaat qilishi lozim. Hozirda ushbu kod birorta ham RFC hujjatida tavsiflanmagan va faqat xosting boshqaruv paneli tarkibidagi «bw/limited» modulida qo‘llanadi. Ushbu panel — cPanel; kod ham o‘sha yerda kiritilgan.
  • 510 Not Extended — serverda mijoz foydalanmoqchi bo‘lgan kengaytma yo‘q. Server o‘zi qo‘llab-quvvatlaydigan kengaytmalar haqida qo‘shimcha ma’lumot yuborishi mumkin. RFC 2774 hujjatida HTTP protokoliga kengaytmalarni qo‘llab-quvvatlash imkoniyatini qo‘shish uchun kiritilgan.
  • 511 Network Authentication Required — bu javob so‘rov yo‘naltirilgan serverdan emas, balki vositachi serverdan, masalan, internet provayderi serveridan yuboriladi. Bunda mijoz avval tarmoqda autentifikatsiyadan o‘tishi, masalan, pullik internet nuqtasiga kirish uchun parol kiritishi zarur. Javob tanasida autentifikatsiya veb-shakli yoki unga qayta yo‘naltirish yuborilishi ko‘zda tutilgan. Standart loyihasi: RFC 6585.
  • 520 Unknown Error — CDN serveri veb-server xatosini qayta ishlay olmaganda yuz beradi; nostandart kod — CloudFlare.
  • 521 Web Server Is Down — CDN ulanishlari veb-server tomonidan rad etilganda yuz beradi; nostandart kod — CloudFlare.
  • 522 Connection Timed Out — CDN veb-serverga ulana olmaganda yuz beradi; nostandart kod — CloudFlare.
  • 523 Origin Is Unreachable — veb-serverga ulanib bo‘lmaganda yuz beradi; nostandart kod — CloudFlare.
  • 524 A Timeout Occurred — CDN serveri va veb-server o‘rtasida ulanishning kutish vaqti tugaganda yuz beradi; nostandart kod — CloudFlare.
  • 525 SSL Handshake Failed — SSL kelishuvida CDN serveri va veb-server o‘rtasida xato yuz berganda qaytariladi; nostandart kod — CloudFlare.
  • 526 Invalid SSL Certificate — veb-serverning shifrlash sertifikatini tasdiqlab bo‘lmaganda yuz beradi; nostandart kod — CloudFlare.

Havolalar

HTTP protokoliga oid asosiy hujjatlar (nashr sanasi bo‘yicha yangisidan eskisiga):

HTTP protokolining kengaytmalari va yangilanishlariga oid hujjatlar (nashr sanasi bo‘yicha yangisidan eskisiga):

Qo‘shimcha materiallar: