Dalton qonunlari — ikkita fizik qonun bo‘lib, ular Jon Dalton tomonidan XIX asrning boshida ifodalangan.
Birinchi qonun gazlar aralashmasidagi gazlarning parsial bosimlari bilan aralashmaning umumiy bosimini bog‘laydi. Ikkinchi qonun esa gazlar aralashmasidagi gazlarning parsial bosimlari va ularning suyuqlikdagi nisbiy eruvchanligi o‘rtasidagi bog‘liqlikni ifodalaydi; ba’zan bu qonun Genri–Dalton qonuni deb ataladi.
Dalton, shuningdek, karrali nisbatlar qonunini (1803) ham ifodalagan: agar ikki element bir-biri bilan bir nechta birikma hosil qilsa, bir elementning boshqa element massasining har bir birligiga to‘g‘ri keladigan massalari o‘zaro butun sonlar nisbatida bo‘ladi; bu sonlar odatda kichik bo‘ladi.
Qonunlarning bayoni
Gazlar aralashmasining umumiy bosimi qonuni

Bu empirik qonunni Jon Dalton 1801-yilda kashf etgan va 1802-yilda e’lon qilgan. Bu qonunning molekulyar-kinetik nazariyaga asoslangan nazariy izohi ancha keyin ishlab chiqilgan.
Bosim — kimyoviy jihatdan o‘zaro ta’sirlashmaydigan ideal gazlar aralashmasida ularning parsial bosimlari yig‘indisiga teng bo‘ladi.
Gaz aralashmasi tarkibiy qismlarining eruvchanlik qonuni
Ushbu qonunni Uilyam Genri 1803-yilda ifodalagan; xorijiy adabiyotlarda bu qonun odatda Genri qonuni deb ataladi.
Harorat o‘zgarmas bo‘lganda, suyuqlik ustidagi gaz aralashmasi komponentining eruvchanligi shu suyuqlikda uning parsial bosimiga to‘g‘ri proporsional bo‘ladi.
Qo‘llanish chegaralari
Dalton qonunlari real gazlar uchun ular ideal gazga qanchalik yaqin bo‘lsa, shunchalik yaxshi bajariladi — bosim juda past bo‘lganda, molekulalar orasidagi o‘rtacha masofa ularning o‘z o‘lchamlaridan ancha katta bo‘ladi va molekulalarning o‘zaro ta’siri deyarli mavjud bo‘lmaydi; shuningdek, gazning suyuqlikda eruvchanligi kam bo‘lganda ham.