Tabiiy ekotizimlarda tabiiy tanlanish sodir bo‘ladi. U raqobatga bardosh bera olmaydigan organizm turlari, shakllari va ularning hamjamiyatlarini ekotizimdan siqib chiqaradi hamda shu orqali ekotizimning asosiy xususiyati — barqarorligini ta’minlaydi. Agrotsenozlarda esa asosan sun’iy tanlanish amal qiladi; inson uni birinchi navbatda qishloq xo‘jaligi ekinlarining hosildorligini imkon qadar oshirishga yo‘naltiradi. Shu sababli agrotsenozlarning ekologik barqarorligi past. Ular o‘zini o‘zi boshqara va qayta tiklay olmaydi, zararkunandalar yoki kasallik qo‘zg‘atuvchilari ommaviy ko‘payganda nobud bo‘lish xavfiga duch keladi. Shuning uchun inson ishtirokisiz, uning doimiy e’tibori va faol aralashuvisiz don va sabzavot ekinlari agrotsenozlari ko‘pi bilan bir yil, ko‘p yillik o‘tlar agrotsenozlari — 3—4 yil, mevali ekinlarniki esa — 20—30 yil mavjud bo‘ladi. Shundan so‘ng ular yemiriladi yoki nobud bo‘ladi.

Tabiiy biogeotsenoz uchun yagona energiya manbai Quyosh, aniqrog‘i, uning nuridir. Agrotsenozlar esa quyosh energiyasidan tashqari inson tomonidan o‘g‘itlar, begona o‘tlar, zararkunandalar va kasalliklarga qarshi kimyoviy vositalar ishlab chiqarish, yerlarni sug‘orish yoki quritish va boshqa ishlarga sarflangan qo‘shimcha energiyadan ham foydalanadi. Bunday qo‘shimcha energiya sarfisiz agrotsenozlarning uzoq vaqt mavjud bo‘lishi amalda mumkin emas.

Agroekotizimlarda tirik organizmlarning tur xilma-xilligi keskin kamaygan. Dalalarda, odatda, o‘simliklarning bir yoki bir necha turi (navi) yetishtiriladi. Bu hayvonlar, zamburug‘lar va bakteriyalarning tur tarkibi sezilarli darajada kambag‘allashishiga olib keladi. Bundan tashqari, katta maydonlarni (ba’zan o‘n minglab gektarlarni) egallagan madaniy o‘simlik navlarining biologik jihatdan bir xilligi ko‘pincha ularning ixtisoslashgan hasharotlar (masalan, Kolorado qo‘ng‘izi) tomonidan ommaviy yo‘q qilinishining yoki kasallik qo‘zg‘atuvchilari (unshudring zamburug‘lari, zang zamburug‘lari, qorakuya zamburug‘lari, fitoftora va boshqalar) bilan zararlanishining asosiy sabablaridan biri bo‘ladi.

Tabiiy biogeotsenozda o‘simliklarning birlamchi mahsuloti (hosil) ko‘plab oziqlanish zanjirlari (to‘rlari) orqali iste’mol qilinadi va karbonat angidrid, suv hamda mineral oziqa elementlari ko‘rinishida yana biologik aylanish tizimiga qaytadi. Agrotsenozda esa elementlarning bunday aylanishi keskin buziladi, chunki inson ularning katta qismini hosil bilan birga olib chiqib ketadi. Shu sababli yo‘qotilgan elementlar o‘rnini qoplash va madaniy o‘simliklar hosildorligini oshirish uchun tuproqqa muntazam o‘g‘it solish zarur.