
Suvli eritma — eritmaning bir turi bo‘lib, unda erituvchi vazifasini suv bajaradi. Suv juda yaxshi erituvchi bo‘lgani sababli kimyoda aksariyat eritmalarni tayyorlashda aynan suvdan foydalaniladi.
Suvda yomon eriydigan moddalar gidrofob («suvdan qo‘rqadigan»), suvda yaxshi eriydigan moddalar esa gidrofil («suvni yaxshi ko‘radigan») deb ataladi. Gidrofil birikmaga odatiy misol sifatida natriy xlorid (osh tuzi)ni keltirish mumkin.
Agar modda elektr tokini yaxshi o‘tkazadigan suvli eritma hosil qilsa, u kuchli elektrolit deb ataladi; aks holda — kuchsiz elektrolit deyiladi. Kuchli elektrolitlar eritmada deyarli to‘liq ionlarga ajraladi (α→1), kuchsiz elektrolitlar esa deyarli ajralmaydi (α→0).
Suvda eriydigan, biroq ionlarga ajralmaydigan (ya’ni eritmada molekulyar holatda bo‘ladigan) moddalar noelektrolitlar deb ataladi (masalan, shakar).
Bir yoki bir nechta suvli eritma ishtirok etadigan reaksiya tenglamalari bo‘yicha hisob-kitoblarni bajarishda ko‘pincha erigan moddaning molyar konsentratsiyasini bilish zarur bo‘ladi.
Adabiyotlar
- Zumdal S. 1997. Kimyo (Chemistry). 4-nashr. Boston: Houghton Mifflin Company. 133—145-betlar.