Bitta yadroli hujayralar — miotsitlardan iborat. Ular duksimon shaklga ega bo‘lib, uzunligi 15—500 mkm. Ularning sitoplazmasi yorug‘lik mikroskopida bir jinsli, ko‘ndalang targ‘illiksiz ko‘rinadi. Bu mushak to‘qimasi o‘ziga xos xususiyatlarga ega: u sekin qisqaradi va bo‘shashadi, avtomatiya xususiyatiga ega va ixtiyorsiz ishlaydi (ya’ni uning faoliyati inson irodasi bilan boshqarilmaydi). U ichki a’zolar devorlarida uchraydi: qon tomirlari va limfa tomirlari, siydik chiqarish yo‘llari, ovqat hazm qilish yo‘li (oshqozon va ichak devorlarining qisqarishini ta’minlaydi). Silliq mushaklar ko‘z qorachig‘ining o‘lchamini va ko‘z gavharining egriligini o‘zgartiradi.

Bu to‘qima miotsitlardan iborat. Ularning uzunligi bir necha sm gacha, diametri esa 50—100 mkm bo‘ladi. Bu hujayralar ko‘p yadroli bo‘lib,  100 ta va undan ortiq yadro tutishi mumkin; yorug‘lik mikroskopida sitoplazma to‘q va och rangli yo‘laklarning almashinib kelishi ko‘rinishida namoyon bo‘ladi. Bu mushak to‘qimasi tez qisqarishi va bo‘shashishi, shuningdek, ixtiyoriy boshqarilishi (ya’ni faoliyati inson irodasiga bog‘liq bo‘lishi) bilan tavsiflanadi. U skelet mushaklari tarkibiga, shuningdek, halqum devori va qizilo‘ngachning yuqori qismi tarkibiga kiradi; undan til, ko‘zni harakatlantiruvchi mushaklar hosil bo‘ladi. Tolalarining uzunligi 10 dan 12 sm gacha.

Bir yoki ikki yadroli kardiomiotsitlardan tashkil topgan bo‘lib, ularning sitoplazmasi ko‘ndalang targ‘illikka ega. Mushak to‘qimasining bu turi miokardning asosiy gistologik tarkibiy qismidir. U mioepikardial plastinkadan rivojlanadi. Bu to‘qimaning o‘ziga xos xususiyati — avtomatizm bo‘lib, hujayralarning o‘zida paydo bo‘ladigan qo‘zg‘alish ta’sirida ritmik qisqarish va bo‘shashish qobiliyatini anglatadi. Bu to‘qima ixtiyorsiz ishlaydi. Kardiomiotsitlarning uchinchi turi — sekretor kardiomiotsitlar ham mavjud (ularda fibrillalar bo‘lmaydi). Ular bo‘lmacha natriyuretik peptidini (atriopeptin) sintezlaydi. Bu gormon aylanib yuruvchi qon hajmini va tizimli arterial bosimni pasaytiradi.